Posted by ആയിഷ: (ചിരിച്ചു കൊണ്ട്, കണ്ണുകളിൽ കാമം) “നന്ദി പ്രഭോ… യജമാനാ… ഞാൻ അങ്ങയുടെ ദാസി…”
മായൻ: “നിന്റെ പ്രതിരൂപമായ ഈ നാഗകന്യക നീ ഭൂമിയിൽ ഉള്ളപ്പോൾ ഇവിടെ നമുക്കൊപ്പം. നീലിമയുടെ ലോകത്ത് പോയ നാഗകന്യക അവിടെയും. നീ എന്റെ അടുത്ത് വരുമ്പോൾ ഈ നാഗകന്യക ഭൂമിയിൽ നീ ആയി ജീവിക്കും. നീ നീലിമയുടെ ലോകത്ത് ചെല്ലുമ്പോൾ അവിടെ ഉള്ള നാഗകന്യക നിനക്ക് പകരം ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടാകും.
യമന്റെ കണക്ക് പുസ്തകത്തിൽ നിന്റെ മരണം ആകുമ്പോൾ മുൻപ് നിന്നെ നാം ഇവിടെ എത്തിക്കും. ഇവിടെ യമനും ഈശ്വരനും ഞാൻ തന്നെ ആണ്. അതിനാൽ യമലോകം നീ കാണില്ല. നീ ജീവിക്കും നമ്മുടെ ലോകത്ത്
ഇവരെ പോലെ.”ആ ഹാ ഹാ ഹാ ഹാ – മായന്റെ ചിരി ഹാളിൽ മുഴങ്ങി, ഭയങ്കരവും സുഖകരവുമായത്. ആയിഷ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവനെ നോക്കി, കാമം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ. രാഘവനും അഖിലും സംസാരിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തറവാടിന്റെ മുറ്റത്ത് ഒരു ശബ്ദം ഇലകൾ അനങ്ങുന്നത് പോലെ. അഖിൽ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
അവിടെ ഒരു വെളുത്ത നാഗം തിളങ്ങുന്ന ചർമ്മം, ചുവന്ന കണ്ണുകൾ ഇഴഞ്ഞു വരുന്നു. നീളമുള്ളത്, മിനുസമാർന്നത്, ചന്ദ്രികയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ വെള്ളി പോലെ തിളങ്ങുന്നു. അഖിൽ കൗതുകത്തോടെ ആ നാഗത്തെ നോക്കി നിന്നു ഭയമില്ല, പകരം ആകർഷണം.
നാഗം അവന്റെ അടുത്തെത്തി, പതിയെ രൂപം മാറി. പാതി ആയിഷയായി മുകളിൽ ആയിഷയുടെ മുഖം, ഗോതമ്പ് നിറം, ചിരിക്കുന്ന ചുണ്ടുകൾ, ഇറുകിയ ബ്ലൗസ് അതിലെ രത്നങ്ങൾ തിളങ്ങുന്നു; അരയ്ക്ക് താഴെ നാഗരൂപം, ചുരുണ്ട വാൽ. അവൾ അവനെ തൊഴുതു, കണ്ണുകളിൽ കാമം