മനീഷ :ഉണ്ണിയേട്ടാ……..!
മറുവശത്തു വലിയ ഒരു നിശബ്ദത…
മനീഷ :ഹലോ..
പറയെടി പൊട്ടി കാളി…
പെട്ടന്ന് മനീഷയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു അവൾ പെട്ടന്ന് ബെഡിൽ നിന്നു ചാടി എഴുന്നേറ്റു. അവളുടെ മുഖത്ത് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം കണ്ടു മീര..
മീര :ആരാണ് മോളെ നിന്റെ മുറചെക്കൻ ആണൊ…!?
മനീഷ തലയാട്ടി കൊണ്ട് ഫോൺ എടുത്തു അവളുടെ ബെഡിലേക്ക് പോയി.
മീര :നടക്കട്ടെ നടക്കട്ടെ…
മീര ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പുക ഊതി വിട്ടു.
ഉണ്ണി :എങ്ങനെ ഉണ്ട് നിന്റെ കോളേജ് ഒക്കെ!ഇഷ്ടം ആയോ….!
മനീഷ :ഉം കുഴപ്പമില്ല.. അതെ ഇപ്പോൾ ആണൊ സിം റെഡി ആയത്.
ഉണ്ണി :അതേടി…! ഇന്ന് ഉച്ചക്ക് കിട്ടിയുള്ളൂ.
മനീഷ :എന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ ആണൊ എന്നേ വിളിക്കുന്നത്.
ഉണ്ണി :എടി ഞാൻ വർക്കിൽ ആയിരുന്നു അതാ…
മനീഷ :അല്ല അവിടെ എങ്ങനെ ഉണ്ട്…!ഉണ്ണിയേട്ടാ അവിടെ ഫുൾ മരുഭൂമി ആണൊ..
ഉണ്ണി :മൊത്തോം ഇല്ല…. കുറേ ഒക്കെ എന്തെ…
മനീഷ :അല്ല സിനിമയിൽ ഒക്കെ കണ്ടത് വെച്ച് ചോദിച്ചത് ആണ്.
ഉണ്ണി :എടി കല്യാണം കഴിഞ്ഞു നിന്നെ ഞാൻ ഇങ്ങ് കൊണ്ട് വരാം. അപ്പോൾ നിനക്ക് ഇവിടെ എല്ലാം കാണാമല്ലോ..
മനീഷ :എന്നേ കൊണ്ട് പോകുവോ അവിടെ…
ഉണ്ണി :ഉറപ്പായിട്ടും…
മീര ഇതെല്ലാം കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ഒരു പുഞ്ചിരി മാത്രം വിടർത്തി പുക വായുവിലേക്ക് കറക്കി വിട്ട് കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. മനീഷ മെല്ലെ ഫോൺ എടുത്തു വാതിൽ അടുത്തേക്ക് പോയി. അതുകണ്ടു മീര ചാടി എഴുന്നേറ്റു.
മീര :എടി നീ എങ്ങോട്ട് ആണ്..
മനീഷ :ഫോൺ ചെവിയിൽ വെച്ച് കൊണ്ട് തന്നെ പുറത്തേക്ക്…
മീര :നീ എന്നേ കൊലക്ക് കൊടുക്കാൻ ഉള്ള പോക്ക് ആണൊ.
മനീഷയ്ക്ക് അപ്പോൾ ആണ് കാര്യം കത്തിയത്.
മനീഷ :അയ്യോ സോറി ഡീ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല..
മീര :ഉം ശെരി ശെരി.. മുരചെക്കൻ വിളിച്ചപ്പോൾ പരിസരം മറന്നു പോയോ നീ..
മനീഷ :സോറി സോറി മുത്തേ…
മീര :നീ ഇത് എങ്ങോട്ട് ആണ് ഫോൺ പിടിച്ചു കൊണ്ട്..