Posted by അമ്മയുടെ ഉപദേശം കേട്ട് മനസ്സിൽ പുതിയൊരു പ്രതീക്ഷയുമായാണ് മീര അടുക്കളയിൽ നിന്നും ചായയുമായി മുറിയിലേക്ക് ചെന്നത്. അർജുനെ സമാധാനിപ്പിക്കാനും തന്റെ സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാനും അവൾക്ക് വല്ലാത്ത ആവേശമുണ്ടായിരുന്നു.
മുറിയിൽ അർജുൻ ജനാലയ്ക്കൽ പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അവന്റെ നിൽപ്പിന് വല്ലാത്തൊരു കടുപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. മീര പതുക്കെ ചായക്കപ്പ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു.
“ഏട്ടാ… ചായ കുടിക്കൂ…” അവൾ മൃദുവായി വിളിച്ചു. പക്ഷേ അർജുൻ കേട്ട ഭാവം നടിച്ചില്ല. അവൻ ഒരക്ഷരം പോലും മിണ്ടാതെ അതേ നിൽപ്പ് തുടർന്നു. ആ നിശബ്ദത മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പേടിയുണ്ടാക്കി. അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവൾ അവന്റെ തോളിൽ ഒന്ന് തൊട്ടു.
അവളുടെ വിരലുകൾ തോളിൽ തൊട്ട നിമിഷം, ഒരു ഷോക്കേറ്റതുപോലെ അർജുൻ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു. അവൻ തന്റെ തോളിൽ നിന്നും അവളുടെ കൈ കടുത്ത ദേഷ്യത്തോടെ തട്ടി മാറ്റി. “എന്നെ തൊട്ടുപോകരുത്!” അവന്റെ ശബ്ദം മുറിയിൽ മുഴങ്ങി.
മീര ഒന്ന് ഞെട്ടി പിന്നോട്ട് മാറി. അർജുന്റെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നിരുന്നു. ഇന്നലത്തെ ആ അപമാനവും ദേഷ്യവും അവന്റെ നോട്ടത്തിൽ പ്രതിഫലിച്ചു. അവൻ അവളെ നോക്കിയ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ മീരയുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞുപോയി. അവൻ കൈ ഓങ്ങിയപ്പോൾ, താൻ ഇന്നലെ ചെയ്തതിന് പകരം അവൻ തന്നെ അടിക്കുമോ എന്ന് അവൾ ഭയന്നു. അവൾ കൈകൾ കൊണ്ട് മുഖം പൊത്തി കണ്ണുകൾ മുറുക്കി അടച്ചു.
പക്ഷേ അവൻ അവളെ അടിച്ചില്ല. പകരം ഒരു വന്യമായ ദേഷ്യത്തോടെ അവൻ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് നടന്നു. പടിയിറങ്ങി അവൻ എങ്ങോട്ടോ വേഗത്തിൽ നടന്നു പോകുന്നത് ജനാലയിലൂടെ നോക്കി നിന്ന മീരയ്ക്ക് സങ്കടം സഹിക്കാനായില്ല. താൻ കാരണം അവന്റെ സന്തോഷമെല്ലാം നശിച്ചുപോയല്ലോ എന്നോർത്ത് അവൾ കട്ടിലിലേക്ക് വീണ് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.