Posted by അവളുടെ പാൻ്റി അപ്പോഴേക്കും കാമത്തിന്റെ കട്ടി കൂടിയ നനവിൽ പൂർണ്ണമായും കുതിർന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഓരോ തവണ അനങ്ങുമ്പോഴും ആ നനവ് അവളുടെ പൂറിൻ്റെ ഇതളുകളിൽ ഉരസുന്നത് അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥതയും ഒപ്പം ലഹരിയും നൽകി.
“മീരേ… എന്തുപറ്റി? നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ വിറയ്ക്കുന്നത്? വല്ലാതെ വിയർത്തിട്ടുണ്ടല്ലോ.” അർജുൻ അവളുടെ കാതിൽ ചോദിച്ചു.
“ഏട്ടാ… എനിക്ക്… എനിക്ക് വയ്യാ. എന്തോ വല്ലായ്ക തോന്നുന്നു. നമുക്ക് ഇവിടുന്ന് പോകാം. എനിക്ക് ഇവിടെ നിൽക്കാൻ വയ്യ,” അവൾ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു. തന്റെ ഉള്ളിലെ ആ വന്യമായ ആവേശം പുറത്തു ചാടുമോ എന്നും, സജീവിനെയോ പ്രകാശിനെയോ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു താൻ വല്ല അവിവേകവും കാണിക്കുമോ എന്നും അവൾ ഭയന്നു. ഇനിയും ആ പുരുഷാരത്തിന്റെ നടുവിൽ നിന്നാൽ തന്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് മീരയ്ക്ക് ഭയന്നിരുന്നു.
അർജുൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് നയിച്ചു. സുഹൃത്തുക്കൾ എന്ത് പറ്റി എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ, “ഇവൾക്ക് ഈ ബഹളമൊന്നും അത്ര ശീലമില്ല, അതിന്റെ ഒരു വല്ലായ്കയാണ്,” എന്ന് പറഞ്ഞ് അർജുൻ അവരെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. എന്നാൽ മീരയുടെ ഉള്ളിലെ ആ ‘വല്ലായ്ക’ എന്താണെന്ന് അവൾക്ക് മാത്രം അറിയാവുന്ന രഹസ്യമായിരുന്നു. ഹാളിലെ ഡാൻസ് ലൈറ്റുകൾ അണഞ്ഞു. പാട്ട് നിന്നു. അർജുൻ മീരയെ കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ നിന്നു.
ക്ലബ്ബിലെ ആ വന്യമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്നും പുറത്തുകടന്നപ്പോൾ തണുത്ത കാറ്റ് മീരയുടെ വിയർത്ത ഉടലിൽ തട്ടി. തിരികെ പോകാൻ സുഹൃത്തുക്കൾ കാർ വിളിക്കാൻ ഒരുങ്ങിയെങ്കിലും അർജുൻ അത് സ്നേഹപൂർവ്വം തടഞ്ഞു. “വേണ്ടടാ… ഈ ഗ്രാമീണ ഭംഗിയും രാത്രിയുടെ ശാന്തതയും ആസ്വദിച്ച് ഞങ്ങൾ ഒന്ന് നടക്കട്ടെ. ഈ നാട് ഞങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ഒന്നിച്ച് നടന്നു കാണുന്നത് ഒരു പ്രത്യേക സുഖമാണ്,” അർജുൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ സുഹൃത്തുക്കൾ അത് സമ്മതിച്ചു.