നവ്യ കൈകൾ കൊണ്ട് തോമസിന്റെ കഴുത്തിന് ചുറ്റും കെട്ടിപിടിച്ച് അങ്കിളിന്റെ കഴുത്തിൽ ഒരു ഉമ്മ വെച്ചു.
രാഹുൽ:”അവളെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ എന്തും ചെയ്യാം അങ്കിൾ. അങ്കിൾ പറഞ്ഞ് തന്നാൽ മതി. ഞാൻ അത് പോലെ എല്ലാം അവളെ സുഖിപ്പിച്ചോളാം.”
തോമസ്:”ഇത് അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് തരേണ്ട കാര്യം അല്ല. പറഞ്ഞ് തന്നാൽ പോലും നിനക്ക് ഒറ്റക്ക് തീർക്കാൻ പറ്റുന്ന കഴപ്പ് അല്ല നവ്യകുട്ടിയുടെ.”
രാഹുൽ വിഷമിച്ച് തല കുനിച്ചു. തന്റെ ഭാര്യയെ തനിക്ക് തൃപ്തി പെടുത്താൻ കഴിയില്ല എന്ന് കേട്ട് അവന് വിഷമം ആയെങ്കിലും, അത് ശരിയാണ് എന്ന് അവനും തോന്നി.
തോമസ്:”അവളെ ശരിക്കും സന്തോഷിച്ച് കാണണം എന്ന് നിനക്ക് ഉണ്ടെങ്കിൽ ഈ രാത്രി ഞങ്ങൾ അവളെ സ്വർഗ്ഗം കാണിക്കാം, നീ അത് കണ്ട് പഠിച്ചിട്ട് അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ നോക്ക്. പറ്റിയില്ല എങ്കിൽ അടുത്ത ആഴ്ച്ച ഞങ്ങൾ വരുമ്പോൾ പറഞ്ഞാൽ മതി, ഞങ്ങൾ വീണ്ടും അവളെ സ്വർഗ്ഗം കാണിച്ചോളാം. എന്ത് പറയുന്നു?”
രാഹുൽ എന്ത് പറയണം എന്ന് അറിയാതെ നവ്യയെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണ് അവന്റെ തീരുമാനം അറിയാൻ അവനെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ്. അവളുടെ നിതംബങ്ങളെ ഞെരിച്ച് ഉടക്കുന്ന തോമസിന്റെ കൈ അവന് കണ്ടു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ ‘please, ഒന്ന് സമ്മതിക്ക് രാഹുൽ എന്ന് പറയുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി.’
അവന് ഒരു ദീര്ഘ ശ്വാസം എടുത്ത് വിട്ടു. എന്നിട്ട് സ്വയം പറഞ്ഞു ‘I love Navya. She deserve best, she deserve every happiness in this world. She deserve better than what I can give.’