തലയ്ക്കൽ ഇരുന്ന ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി.സമയം രാവിലേ പതിനൊന്നു മണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു….
ഞാൻ പതിയെ ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, കൈകാലുകൾക്ക് വിചാരിച്ചത്ര ശക്തി കിട്ടാത്തതുപോലെ… ഇന്നലത്തെ ക്ഷീണം പൂർണ്ണമായും മാറിയിട്ടില്ല. എങ്കിലും, അല്പം പ്രയാസപ്പെട്ടാണെങ്കിലും കട്ടിലിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റ് ഞാനൊന്നു മൂരി നിവർത്തു.
ശരീരത്തിന് ബാലൻസ് കിട്ടി തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് ബാത്റൂമിൽ നിന്നും വെള്ളം വീഴുന്ന ശബ്ദം എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടത്.
ആരാവും അകത്ത്? ആമിയാണോ… അതോ നിധിയോ?
അതോ ഇനി രണ്ടുപേരും കൂടി ഒരുമിച്ചാണോ കുളി…?
ആ ചിന്ത മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയതും, ക്ഷീണം മാറി ഉഷാറായി നിൽക്കുന്ന എന്റെ കുട്ടന് അതൊരു പുതിയ ഊർജ്ജം നൽകിയ പോലെ തോന്നി….
എന്റെ ചിന്തകൾക്ക് വിരാമമിട്ടുകൊണ്ട് ബാത്ത്റൂമിലെ ഷവർ നിലച്ചു. ചുറ്റും നിശബ്ദത പരന്ന ആ നിമിഷം, എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് മാത്രം വേഗത്തിലായി.
വാതിലിന്റെ ലോക്ക് തിരിയുന്ന ശബ്ദം…
മെല്ലെ തുറന്ന വാതിലിലൂടെ, ആവി പറക്കുന്ന കുളിമുറിയിൽ നിന്നും അവൾ ഇറങ്ങി വന്നു… ആമി!
കുളികഴിഞ്ഞിറങ്ങിയ അവളുടെ ആ രൂപം കണ്ടതും എന്റെ ശ്വാസം തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങിപ്പോയി. മഞ്ഞ നിറമുള്ള ഒരു ടവൽ മാത്രം നെഞ്ചിന് മുകളിലായി കെട്ടിയിരിക്കുന്നു. നനഞ്ഞ മുടി മുഴുവനായും മറ്റൊരു ടവൽ കൊണ്ട് തോർത്തിക്കെട്ടി വെച്ചിട്ടുണ്ട്.
വെണ്ണക്കല്ലിൽ കൊത്തിയെടുത്ത ശില്പം പോലെ, ആ ടവലിന് മറയ്ക്കാൻ കഴിയാത്ത അവളുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത ഉടൽ…