ഞാൻ അവളേ നോക്കി ഒന്ന് പുച്ഛിച്ചു ചിരിച്ച ശേഷം വീണ്ടും അലമാരയുടെ അടുത്തേക്ക് നടക്കാൻ ഒരുങ്ങി…
“നിൽക്ക്…. ”
പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു വിളി ബാക്കിൽ നിന്നും വന്നു….
ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി…
അപ്പോഴേക്കും അവൾ എന്റെ അടുത്തെത്തിയിരുന്നു….
“നിന്നേ ഒക്കെ ഉമ്മവക്കുന്നതിലും നല്ലത് ചാവുന്നതാ അതുകൊണ്ട് വേഗം എന്നേ അടിച്ചിട്ട് ആ ബുക്ക് തരാൻ നോക്ക്”
അവളുടെ ഉറച്ച വാക്കുകൾ ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഞാൻ കേട്ടു നിന്നു….
ഞാൻ ബുക്ക് ഒരു സ്ഥലത്ത് വച്ചു
ഇവൾടെ അഹങ്കാരം ഇന്ന് തന്നെ തീർത്ത് കൊടുക്കണം…
ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി…. ഒരു തരി പേടിയെനിക്ക് അവയിൽ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല…
ഞാൻ അവളുടെ നേർക്ക് വന്നു നിന്നു
“പിന്നേ എന്നേ അടിക്കുന്നതൊക്കെ കൊള്ളാം… പക്ഷേ നിന്നേ ഞാൻ വെറുതേ വിടും എന്ന് നീ പ്രതീ…”
അവൾ പറഞ്ഞ് പൂർത്തിയാക്കുന്നതിനു മുന്നേ എന്റെ അഞ്ചു വിരലുകളും വിചാരിച്ചതിലും ശക്തിയിൽ അവളുടെ കവിളിൽ പതിഞ്ഞിരുന്നു…..
പൊത്തി പിടിച്ച കവിളുകളുമായി അവൾ കുറച്ചു നേരം അങ്ങനെ നിന്നു…അവളുടെ മുടികൾ അവളുടെ മുഖം പൂർണമായും മറച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു….
കുറച്ചു നേരത്തേ നിൽപ്പിനൊടുവിൽ അവൾ എന്നേ നോക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു മാത്രവുമല്ല അവളുടെ മുഖത്ത് പതിഞ്ഞ വിരലുകളുടെ പാട് തെളിഞ്ഞു കാണാം….
മൈര്…..ഞാനിപ്പോൾ എന്താ ചെയ്തേ…