Posted by
കുറച്ചു ദിവസം മുന്നേ കണ്ട മഞ്ഞുമൽ ബോയ്സിലേ സുഭാഷിന്റെ മുഖമായിരുന്നു….
കുട്ടേട്ടാ എന്ന് വിളിക്കാൻ പോലും ഒരു മൈരനുമില്ലല്ലോ അടുത്ത്….
ഞാൻ എന്റെ അവസാന നിമിഷങ്ങൾ ഓർത്ത് കണ്ണടച്ചു…
മരണം ഏറ്റുവാങ്ങാനായി സജ്ജനായി…
“ബ്ലും….. ”
തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം ഞാൻ ചെന്നു പതിച്ചത് വെള്ളത്തിലേക്കാണ്…
എല്ലാത്തിനും റെഡിയായി പാറയിൽ തലയിടിച്ചു മരിക്കാൻ തയ്യാറായ എനിക്ക് അതൊരു അപ്രതീക്ഷിതമായ കാര്യമായിരുന്നു….
വെള്ളം ശരീരത്തിലേക്ക് കയറാനുള്ള എല്ലാ വഴിയിലൂടെയും കയറി….കുറച്ച് നിമിഷം ഞാൻ എന്നോട് തന്നേ മല്ലിട്ടു..
അവസാനം, എവിടെയോ ഒരു തെളിച്ചം…
പക്ഷേ അത് മുകളിൽ നിന്നല്ല അടിയിൽ നിന്നാണ്…
ശരീരം നിയന്ത്രണത്തിലാക്കിയ ശേഷം ഞാൻ അടിയിലോട്ട് നോക്കി….
ആ കാഴ്ച്ച ഒരു നിമിഷം ഇതെല്ലാം വെറും സ്വപ്നം മാത്രമായിരിക്കുമോ എന്ന് പോലും എന്നേ ചിന്തിപ്പിച്ചു….
ആ പ്രകാശം വരുന്നത് വെള്ളത്തിനടിയിലായി സ്ഥിതികൊള്ളുന്ന ഒരു കവാടത്തിനു മുന്നിൽ നിന്നാണ്…
അതിന് മുന്നിൽ കത്തിജ്വലിക്കുന്ന നീലയും പച്ചയും നിറത്തിലുള്ള തീ പന്തവും…
കൂടുതൽ നേരം അതിലേക്ക് നോക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. ശ്വാസം മുട്ടി തുടങ്ങിയിരുന്നു…
എന്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ മസിലുകളും അവസാന തുള്ളി ശക്തിയും ഉപയോഗിച്ച് ഞാൻ മുകളിലേക്ക് കയറി പൊങ്ങി……
“ഹാഫ്— ഹാഫ്—”
മുകളിലെത്തിയതും ഞാൻ ശ്വാസം വലിച്ചെടുത്തു