Posted by നിരുപമ: “ശരി… പോകാം. പക്ഷെ ഉച്ചയ്ക്ക് മുൻപ് തിരിച്ചെത്തണം.”
ജിത്തുവിന്റെ മുഖം വിടർന്നു. അവൻ ബൈക്ക് ടൗണിലെ ആ വലിയ ഹോട്ടലിലേക്ക് തിരിച്ചു. അവിടെ അവർക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നത് പുതിയൊരു ലോകമായിരുന്നു.
ബൈക്ക് നഗരത്തിലെ തിരക്കുകളിൽ നിന്നും മാറി, ഒരു വലിയ ഹോട്ടലിന്റെ പോർച്ചിൽ വന്നു നിന്നു. നിരുപമയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വല്ലാതെ കൂടിയിരുന്നു. അവൾ തന്റെ സാരിയുടെ മുന്താണി കൊണ്ട് മുഖം പാതി മറച്ചു. ആരെങ്കിലും കാണുമോ എന്ന ഭയം അവളെ വിട്ടുപോയിരുന്നില്ല.
ജിത്തു: “നീ പേടിക്കണ്ട… നീ ആ തൂണിന്റെ മറവിലേക്ക് മാറി നിന്നോ. റൂം എടുത്തിട്ട് ഞാൻ വിളിക്കാം.”
ജിത്തു വളരെ കൂളായി റിസപ്ഷനിലേക്ക് പോയി. നിരുപമ ആരും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത രീതിയിൽ മാറി നിന്നു. കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ജിത്തു താക്കോലുമായി തിരികെ വന്നു. അവൻ കണ്ണ് കൊണ്ട് ലിഫ്റ്റിന് നേരെ ആംഗ്യം കാണിച്ചു.
ലിഫ്റ്റിൽ കയറുമ്പോഴും അവൾ തല കുനിച്ചു നിന്നു. എന്നാൽ ലിഫ്റ്റിന്റെ വാതിൽ അടഞ്ഞതും ജിത്തു അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു.
“റൂം നമ്പർ 305. മൂന്നാം നിലയിലാണ്. അവിടെ ആരുമില്ല.”
റൂമിൽ എത്തി വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറിയതും നിരുപമയ്ക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നി. പിന്നാലെ കയറിയ ജിത്തു വാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്തു. എസിയുടെ തണുപ്പ് അവരെ പൊതിഞ്ഞു. പുറത്തെ ചൂടിൽ നിന്നും, പേടിയിൽ നിന്നും അവർ തികച്ചും സ്വകാര്യമായ ഒരു ലോകത്തേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു.
വാതിൽ അടഞ്ഞ ശബ്ദം കേട്ടതും ജിത്തു അവളെ പിന്നിലൂടെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി.