Posted by “ഡേയ് ഐ ആം റിയലി റിയലി സോറി ഫോർ ദിസ്… ഐ റിയലി ഡിഡൻറ് മീൻ ഇറ്റ്. എന്റെ പ്രോബ്ലെംസ് മനസിലാക്കിയപ്പോ ഞാൻ ഇത്തിരി കൈ വിട്ടു പോയി അതാ… ആർക്കെങ്കിലും മനസിലായല്ലോ ഒന്ന് തുറന്നു പറഞ്ഞല്ലോ എന്നോർത്ത് ഇത്തിരി ഒന്ന് സന്തോഷിച്ചതാരുന്നു. കാണുന്ന എല്ലാവര്ക്കും ഞാൻ ഹാപ്പി ആണ്… ആക്റ്റീവ് ആണ്… കൂൾ ആണ്…
എന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ ആദ്യമായ് മനസിലാക്കിയത് ഇയാളാണ്. (ഇത്തിരി ബഹുമാനം കൊടുത്തേക്കാം എന്ന് വെച്ചു). അതിപ്പോ ഇങ്ങനെയും ആയി… ഞാൻ ഒരു തോൽവി ആണ്… പുല്ലു.” (ഇത്തിരി സെന്റി ആയിപ്പോയി… പകുതി കളിയും പകുതി കാര്യവുമായി.) എന്നിട്ടു ഞാൻ നീങ്ങിയിരുന്നു… സീറ്റിന്റെ വെളിയിലേക്കു കാലും ഇട്ടു ദുഖത്തോടെ ഇരുന്നു.. (എന്താണ് ദുഃഖം എന്ന് നിങ്ങൾ അറിയണം…. ഒരു വാണം അടിച്ചിട്ടായിരുന്നെങ്കിലും അവൾ പോയാലും ഓക്കേ ആയിരുന്നു..
ഇപ്പൊ അതുമില്ല… സ്ഥിരമായ മൂഞ്ചൽ മാത്രം ബാക്കി). ഇത്രയുമൊക്കെ നടന്നിട്ടും അവൾക്കൊരു അനക്കവും ഇല്ല… ഞാൻ നോക്കിയപ്പോ അങ്ങനെ തന്നെ ഇരിക്കുന്നു… ഇനിയിപ്പോ വല്ല അറ്റാക്കോ മറ്റോ വന്നു ചത്തോ… ദൈവമേ… പോസ്റ്റ്മോർട്ടം നടത്തുമ്പോൾ എന്റെ ഫിംഗർപ്രിന്റ് എല്ലാം അവളുടെ സമാനത്തിലും മുലയിലും ഉണ്ട്…. വല്ല ട്രെയിനിനും തല വെക്കുന്നതായിരിക്കും ബുദ്ധി…
സമാധാനമായി… ഏതു നേരത്താണാവോ… കുണ്ണ എന്നൊരു സാധനം ഉള്ളത് തന്നെ അറിയാൻ പാടില്ല. തപ്പിയിട്ടു പോലും കാണാനില്ല.. ‘തപ്പണ്ട ഇത് ഞാൻ അല്ല.’.. എന്ന് കുണ്ണ പോലും തിരികെ പറയുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി. .അല്ലേലും ദുഃഖം വരുമ്പോൾ നമ്മൾ മാത്രമേ കാണൂ എന്ന് പറയുന്നത് ശരിയാണ്… ഇങ്ങനെ എന്റെ തലക്കകത്തു കൂടെ ഒരായിരം ചിന്തകൾ കടന്നു പോയി…