Posted by അമ്മു: “നാട്ടിൽ ചെന്നാൽ നമ്മൾ എങ്ങനെ ഇത്രയും ഫ്രീ ആകും മഹിയേട്ടാ? എനിക്ക് നിന്നെ പിരിഞ്ഞിരിക്കാൻ വയ്യ.”
ഞാൻ അവളുടെ തോളിൽ കൈ ചേർത്തു പിടിച്ചു. രാത്രി വീണ്ടും ആ മുറിയിലെ ഇരുട്ടിൽ ഞങ്ങൾ ഒന്നാകാൻ പോകുന്നതിന്റെ ആവേശം ഞങ്ങളിൽ രണ്ടുപേരിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ബാംഗ്ലൂരിലെ തിരക്കുകളിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറി ഞങ്ങൾ ലാൽബാഗിലെ പച്ചപ്പിലേക്ക് നടന്നു. വൈകുന്നേരത്തെ ആ ഇളം കാറ്റും മരങ്ങളുടെ തണലും വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു. എന്നാൽ പാർക്കിനുള്ളിലെ കാഴ്ചകൾ എന്നെ ശരിക്കും അമ്പരപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു. ഓരോ മരച്ചുവട്ടിലും ബെഞ്ചുകളിലും കമിതാക്കൾ പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ചും ആഴത്തിൽ ചുംബിച്ചും ഇരിക്കുകയാണ്.
ചുറ്റും ആളുകൾ നടക്കുന്നുണ്ടെന്നോ കുട്ടികൾ കളിക്കുന്നുണ്ടെന്നോ ഉള്ള യാതൊരു ഭാവവും അവർക്കില്ല.
ഒരു വലിയ മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ഒരു ജോഡി അങ്ങേയറ്റം വന്യമായി ചുംബിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ അറിയാതെ നിന്നുപോയി.
ഞാൻ: “എന്റെ അമ്മൂ… ഇതൊക്കെ നോക്കിക്കേ. ഇവർക്ക് ഈ പൊതുസ്ഥലത്ത് വെച്ച് തന്നെ ഇതൊക്കെ ചെയ്യണോ? വല്ല ഹോട്ടലിലോ റൂമിലോ പോയിക്കൂടെ? കുറഞ്ഞപക്ഷം ആരെങ്കിലും കാണുന്നുണ്ടെന്ന പേടിയെങ്കിലും വേണ്ടേ?”
എന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് അമ്മു പതുക്കെ ചിരിച്ചു. അവൾ എന്റെ കയ്യിൽ തൂങ്ങിക്കൊണ്ട് ആ കമിതാക്കളെ ഒരു കൂസലുമില്ലാതെ നോക്കി.
അമ്മു: “എന്റെ മഹിയേട്ടാ… നിങ്ങൾ ഇത്രയ്ക്ക് പഴഞ്ചനാണോ? ഇത് ബാംഗ്ലൂരാണ്. ഇവിടെ ഇതൊക്കെ വളരെ നോർമലാ. അവർക്ക് പരസ്പരം ഇഷ്ടമാണ്, അവർ അത് പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. അതിൽ ഇത്ര അതിശയിക്കാൻ എന്തിരിക്കുന്നു?”