പിന്നേ അവന് നിലത്ത് നിന്നു കൊക്കക്കോള പാനീയം നിറഞ്ഞ ബോട്ടില് കൈയ്യിലെടുത്തു.
“സന്ധ്യേ!”
അവന് അവളെ വിളിച്ചു.
സന്ധ്യ ഇര്ഫാനെ നോക്കി.
“നീ ആന്റമാരെ വിളിച്ചോണ്ട് അപ്പുറത്ത് പോ! എന്നിട്ട് മുറിവൊക്കെ വാഷ് ചെയ്ത് മരുന്ന് എന്തെങ്കിലും അപ്പ്ളൈ ചെയ്യ്!”
സന്ധ്യ അവരേയും കൂട്ടി അകത്തേക്ക് പോയി.
ഇര്ഫാന് അയാളെ പിടിച്ച് എഴുന്നേല്പ്പിച്ചു.
“എന്റെ വാപ്പയെ നീ കൊന്ന രീതി ഒക്കെ ഞാന് ടി വിയില് കണ്ടു,”
അയാളുടെ കോളറിനു പിടിച്ച് ഉയര്ത്തി ഇര്ഫാന് പറഞ്ഞു.
“അതില് എനിക്ക് പരാതിയില്ല. നിന്റെ കൂട്ടത്തില് ചേര്ന്ന് നിനക്ക് വേണ്ടി ഒരുപാട് ഹറാം പിറപ്പ് കാണിച്ചതല്ലേ. പടച്ചോന് കൊടുത്ത ശിക്ഷയായി ഞാനതങ്ങ് വരവ് വെക്കും! പക്ഷെ…”
അവന് കൊക്കക്കോള ബോട്ടില് ഉയര്ത്തി.
“എന്റെ ഉമ്മച്ചി …. ആ പാവത്തിനോട് നീ ചെയ്ത ഹറാം പിറപ്പ് പടച്ചോന് പൊറുത്താലും ഞാന് പൊറുക്കില്ല!”
ഉയര്ന്ന ബോട്ടില് ശക്തിയായി താഴേക്ക് പതിച്ചു. മേനോന്റെ അരക്കെട്ടില്. ലിംഗവും വൃഷണങ്ങളും കൂട്ടി ആഞ്ഞൊരടി!
“ആഹഹാഹ്!!”
ആ പരിസരം മുഴുവന് അയാളുടെ നിലവിളിയാല് മുഴങ്ങി.
“കരയല്ലേ!”
ഇര്ഫാന് പറഞ്ഞു.
“നിന്റെ ഡ്യൂട്ടി കരച്ചില് അല്ല; കരയിപ്പിക്കല് അല്ലെ? അതിന്റെ ഉസ്താദ് അല്ലെ നീ!!”
ബോട്ടില് വീണ്ടും വീണ്ടും ഉയര്ന്ന് താഴ്ന്നു.
മേനോന്റെ കസവ് മുണ്ടിന്റെ അരക്കെട്ടിന്റെ ഭാഗം ചോരയാല് കുതിര്ന്നു.
“നിന്റെ അണ്ടി ഇനി വര്ക്ക് ചെയ്യില്ല…”
ഇര്ഫാന് പറഞ്ഞു.
“ഇതല്ലാരുന്നോ നിന്റെ പ്രശ്നം? നിന്റെ അണ്ടീടെ ഒടുക്കത്തെ സ്റ്റാമിന അല്ലാരുന്നോ നിന്റെ പ്രശ്നം? ഗൂഗിളില് ശരിക്കും സെര്ച്ച് ചെയ്തിട്ട് അണ്ടീടെ ഓവര് ടൈം വര്ക്ക് കുറയ്ക്കുന്ന വിദ്യ ഞാന് പഠിച്ചു മേന്നേ! രണ്ടു ലിറ്റര് കൊക്കക്കോള നിറച്ച ഇമ്മാതിരി ഒരു ബോട്ടില് കൊണ്ട് നാലടി അണ്ടിക്കിട്ടും ഉണ്ടയ്ക്കിട്ടും കൊടുത്താല് ജീവിതകാലം മൊത്തം തലകീഴായി അണ്ടി തപസ്സ് ചെയ്തോളും എന്നാ വിക്കിപ്പീഡിയയില് വാത്സ്യായന മുനി എഴുതി വെച്ചിരിക്കുന്നെ. നാലിന് പകരം എട്ടടിയാണ് ഞാന് തന്നിരിക്കുന്നത്. എണ്ണം തെറ്റാതെ എട്ടടി! എപ്പടി?”
വേദനയാല് പുളഞ്ഞ് മേനോന് ദീനദീനം കരയുകയാണ്.
അല്പ്പം കഴിഞ്ഞ് അയാള് ബോധരഹിതനായി നിലം പൊത്തി.
ഇര്ഫാന് ലീനയുടെയും സംഗീതയുടെയും സന്ധ്യയുടെയും അടുത്തേക്ക് പോയി.
അപ്പോഴേക്കും ലീന രണ്ടുപേരുടെയും മുറിവ് ശരിക്കും കഴുകി മരുന്ന് വെച്ചു കെട്ടിയിരുന്നു.
“ഇര്ഫാനെ അയാള് എന്ത്യേ?”
സംഗീത അവന് വരുന്നത് കണ്ട് ചോദിച്ചു.
“അയാള്ക്ക് കുഴപ്പമില്ല…”
ഇര്ഫാന് പറഞ്ഞു.