സ്റ്റിഫിയ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
“എന്നോട് അഖില എല്ലാം പറഞ്ഞു നി അവളെ നാണക്കേട്ടവൾ എന്നൊക്കെ വിളിച്ചെന്ന് കേട്ടു ശെരിയാണോ”
അത് അറിയാതെ വിളിച്ചു പോയതാ ഇക്ക
മുസ്തഫ കുറച്ച് നേരം ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.
“അഹമ്മദ് ഇന്നലെ അവന്റെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് പോയി പോകുന്നതിനു മുൻപായി അവൻ ഒരു കാര്യം എന്നോട് പറഞ്ഞു. അത് ഇപ്പോൾ സത്യമാണെന്ന് എനിക്കും തോന്നുന്നു നി എന്റെ വേലക്കാരിയല്ലേ”
അതെ എന്ന രീതിയിൽ സ്റ്റിഫിയ തലയാട്ടി..
“നി ഇവിടെ ജോലി ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് 2 മാസം കഴിഞ്ഞു എന്നിട്ടും നിന്നെ കണ്ടാൽ എന്റെ വേലക്കാരിയാണെന്നു ആരും പറയില്ല ഒരു കാര്യം ചെയ് ഇനി മുതൽ അഖില പറയുന്ന ഡ്രസ്സ് ധരിച്ചുകൊണ്ട് നി ജോലി ചെയ്താൽ മതി. പറ്റില്ല എന്ന് വല്ലതും പറഞ്ഞാൽ അറിയാമല്ലോ നിന്റെ കെട്ടിയോനെ രക്ഷിച്ചപോലെ എനിക്ക് ശിക്ഷിക്കാനും അറിയാം”
ഇത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് സ്റ്റിഫിയയെ അടുക്കളയിലേക്ക് ബാക്കി വെച്ച ജോലി ചെയ്യാനായി പറഞ്ഞുവിട്ടു.
അന്നത്തെ ജോലിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞു കിടക്കാൻ നേരം സ്റ്റിഫിയ റിനീഷിനോട് ചോദിച്ചു.
“നിങ്ങൾക്ക് അയാളുടെ കടം വിട്ടാൻ പറ്റുമോ”
സ്റ്റിഫിയയുടെ ചോദ്യകേട്ട റിനിഷ് അവളെ ഒന്ന് നോക്കി.
“എന്താ പെട്ടെന്ന് അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്”
“ഒന്നുമില്ല ചോദിക്കാൻ തോന്നി അത്രയുള്ളൂ” സ്റ്റിഫിയ പറഞ്ഞു.
“ഞാൻ ജോലിക്കിറങ്ങിയാൽ എങ്ങനെയെങ്കിലും അയാളുടെ കടം ഞാൻ വീട്ടിയിരിക്കും നി സമാധാനത്തോടെ ഇരിക്ക്” റിനിഷ് അവളോട് പറഞ്ഞു പക്ഷെ സ്റ്റിഫിയയുടെ മനസ്സിൽ എങ്ങനെയെങ്കിലും അയാളുടെ കടം വിട്ടണമെന്ന ചിന്ത മാത്രമായിരുന്നു.