പുനർജ്ജന്മം [ജോൺ എബ്രഹാം]

അങ്കിൾ, ഒരു ചായ എടുക്കട്ടെ?” മീര ബാൽക്കണിയിൽ നിന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ, ആ തറവാട്ടു മുറ്റത്തെ നിശബ്ദതയിൽ അവളുടെ ശബ്ദത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക മധുരമുണ്ടായിരുന്നു.
​”ആയിക്കോട്ടെ മോളെ…” അങ്കിൾ ആ പൗരുഷം നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ മറുപടി നൽകി.
അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ആവി പറക്കുന്ന ഒരു കപ്പ് ചായയുമായി താഴെ സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് വന്നു. അങ്കിൾ അപ്പോഴേക്കും നനഞ്ഞ കൈകൾ തുടച്ച് അവിടേക്ക് എത്തിയിരുന്നു. സെറ്റ് സാരിയിൽ അതീവ സുന്ദരിയായി നിൽക്കുന്ന മീരയെ അടുത്തു കണ്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിറയൽ പാഞ്ഞുപോയി. മീര ചായക്കപ്പ് അദ്ദേഹത്തിന് നേരെ നീട്ടി.
​അങ്കിൾ ചായ വാങ്ങി ചാരുപടിയിൽ ചാരി നിന്ന് കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി. മീര അരികിലെ ചാരുപടിയിൽ പതുക്കെ ഇരുന്നു. അവൾ കുളി കഴിഞ്ഞു വന്നതേയുള്ളൂ എന്നതുകൊണ്ട്, സോപ്പിന്റെയും ഷാംപൂവിന്റെയും ആ സുഗന്ധം അങ്കിളിന്റെ മൂക്കിലേക്ക് തുളച്ചു കയറി. ആ മണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ വല്ലാതെ ഉണർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
​അങ്കിൾ ചായ കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ മീരയെ ഒന്നുകൂടി ആഴത്തിൽ നോക്കി. സാരിയുടെ ആ നേർത്ത തുണിക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ ബ്ലൗസ്സിൽ വിങ്ങുന്ന മാറിടങ്ങൾ അദ്ദേഹം കണ്ടു. സാരി പതുക്കെ വഴുതിയപ്പോൾ അവളുടെ ആലിില വയറും ആഴമുള്ള പൊക്കിളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉടക്കി. വെയിലിൽ തിളങ്ങുന്ന അവളുടെ ആ ഉടൽ കണ്ടപ്പോൾ അങ്കിളിന് ഒരു കുളിരു കോരി.
​”ചായ എങ്ങനെയുണ്ട് അങ്കിൾ?” മീര ചോദിച്ചു.
​അങ്കിൾ പതുക്കെ ഗ്ലാസ് താഴെ വെച്ച് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. “ചായയ്ക്ക് നല്ല രുചിയുണ്ട് മോളെ… പക്ഷേ അതിനേക്കാൾ മനോഹരമായ ഒരു കാഴ്ചയാണ് ഇപ്പോൾ എന്റെ മുന്നിൽ ഉള്ളത്. നിന്റെ ഈ സൗന്ദര്യം ഈ പ്രഭാതത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക തെളിച്ചം വന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു.”
​അങ്കിളിന്റെ ആ പുകഴ്ത്തലിൽ മീര ഒന്ന് നാണിച്ച് താഴേക്ക് നോക്കി. അങ്കിളിന്റെ കാവി മുണ്ടുടുത്ത ആ കരുത്തുറ്റ ശരീരം അത്രയും അടുത്തു കണ്ടപ്പോൾ മീരയുടെ ഉള്ളിലും ഒരു വിറയൽ അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു