Posted by രാഹുൽ: “ആ… അതുതന്നെ! അപ്പോൾ അങ്കിൾ കരഞ്ഞില്ലേ? നീ അയാളുടെ കണ്ണ് തുടച്ചു കൊടുത്തിട്ട് ‘ഞാൻ ഇതാ തിരിച്ചു വന്നില്ലേ’ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞില്ലേ?”
മീര: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “ഏട്ടന് ശരിക്കും വട്ടായോ? അങ്കിൾ കരഞ്ഞോ എന്ന് പോലും ഞാൻ കണ്ടില്ല. നിങ്ങൾ ആകെ ഓവറായിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങൾ പറഞ്ഞ ആ കെട്ടിപ്പിടുത്തം വരെ ഓക്കെ, അത് കഴിഞ്ഞ ഉടനെ ഞാൻ നിങ്ങളെയും കൂട്ടി ഇങ്ങോട്ട് വന്നില്ലേ? ഇല്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് എന്നെ പേടിപ്പിക്കല്ലേ.”
രാഹുൽ അവിടെ സ്തംഭിച്ചു നിന്നുപോയി. അവന്റെ കണ്ണിൽ കണ്ട കാഴ്ചയും കാതിൽ കേട്ട ആ ‘വേണുവേട്ടാ’ വിളിയും മീര ഇപ്പോൾ നിഷേധിക്കുകയാണ്. അവൾ ആ ചുവന്ന സാരിയിൽ പടികൾ കയറിപ്പോകുന്നത് അവൻ നോക്കി നിന്നു.
രാഹുൽ: (മനസ്സിൽ) “അപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടതൊക്കെ വെറും തോന്നലായിരുന്നോ? അതോ ഇവൾ എന്നെ ശരിക്കും പറ്റിക്കുകയാണോ? അങ്കിളിന്റെ പേര് വേണു എന്നാണെന്ന് എനിക്കുപോലും അറിയില്ലായിരുന്നു, പിന്നെ ഇവൾ എങ്ങനെ വിളിക്കും? അതോ ശരിക്കും സുനിത ആന്റി ഇവളിൽ ആവേശിച്ചതാണോ?”
രാഹുലിന് ആകെ ഒരു വിറയൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. മീര മുകളിൽ ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി
രാഹുലിന് ആകെ ഒരു അസ്വസ്ഥത. താഴെ നടന്നത് തന്റെ തോന്നലാണോ അതോ സത്യമാണോ എന്ന് ഉറപ്പിക്കാതെ അവന് ഉറക്കം വരില്ലെന്ന് തോന്നി. അവൻ മീരയുടെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു.
രാഹുൽ: “മീരേ, നീ ഒന്ന് താഴേക്ക് വാ. നമുക്ക് ഇപ്പോ തിരിച്ചു വരാം.”
മീര: (നെറ്റി ചുളിച്ചുകൊണ്ട്) “എന്താണ് രാഹുലേട്ടാ ഈ കാണിക്കുന്നത്? നമ്മൾ ഇപ്പോൾ മുകളിൽ വന്നതല്ലേയുള്ളൂ?”