Posted by അങ്കിൾ അവളുടെ ആ വയറിലെ ചുവന്ന സാരിയുടെ മടക്കുകളിലേക്ക് നോക്കി ഒന്ന് പരുങ്ങി.
അങ്കിൾ: “ഇല്ല മോളെ… ഞാൻ ചുമ്മാ ചോദിച്ചതാ. നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും വിഷമമായോ എന്ന് പേടിയുണ്ടായിരുന്നു.”
മീര: “എനിക്ക് എന്ത് വിഷമം അങ്കിൾ! അങ്കിൾ പാവമല്ലേ. ശരി അങ്കിൾ… എനിക്ക് മുകളിൽ കുറച്ച് പണിയുണ്ട്, ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പോട്ടെ.”
മീര തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അങ്കിൾ അവളുടെ ആ ചുവന്ന സാരിയിലെ നടത്തം നോക്കി നിന്നുപോയി. അങ്കിളിന് ഇപ്പോഴും ആ പഴയ ‘സുനിത’യെ മീരയിൽ കാണാൻ പറ്റുന്നുണ്ട്. രാഹുൽ ഇന്നലെ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ സത്യമാണോ എന്ന് അറിയാനുള്ള ആവേശം അങ്കിളിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു
മീര അങ്കിളിനെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി കള്ളച്ചിരിയോടെ മുകളിലേക്ക് കയറിപ്പോയി. പിന്നീട് രാഹുൽ വൈകുന്നേരം ജോലി കഴിഞ്ഞു വരുന്നത് വരെ അവൾ താഴേക്ക് ഇറങ്ങിയില്ല. അങ്കിൾ ഇടയ്ക്കിടെ മുറ്റത്തേക്കും മുകളിലെ ബാൽക്കണിയിലേക്കും നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും മീരയെ പിന്നെ കണ്ടില്ല.
അവൾ ആ ചുവന്ന സാരിയിൽ തന്നെ വീട്ടുജോലികളെല്ലാം തീർത്തു. മനസ്സ് നിറയെ രാഹുൽ രാവിലെ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളും അങ്കിളിന്റെ ആ ചോദ്യങ്ങളുമായിരുന്നു. സമയം സാവധാനം കടന്നുപോയി. വൈകുന്നേരമായപ്പോൾ താഴെ ഒരു സ്കൂട്ടർ വന്നു നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. രാഹുൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഡോർ ബെൽ മുഴങ്ങി. മീര വേഗം ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു.
മീര: “ആ… ഏട്ടൻ വന്നോ. ഇത്രയും നേരമായോ വരാൻ? ഞാൻ നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു.”