Posted by പക്ഷേ, പകുതി പോലും എത്തുന്നതിന് മുൻപ് മീരയുടെ മുഖം വല്ലാതെ വലിഞ്ഞു മുറുകി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ താഴേക്ക് ഒലിച്ചിറങ്ങി.
മീര: (വേദനയോടെ കരഞ്ഞുകൊണ്ട്) “അമ്മേ… അങ്കിൾ… വേണ്ട… നിർത്തൂ! എനിക്ക്… എനിക്ക് വല്ലാതെ മുറിയുന്നു… സ്സ്… ഇത് താങ്ങാൻ പറ്റുന്നില്ല… അങ്കിൾ… അത് എടുക്കൂ… പ്ലീസ്!”
അവൾ അങ്കിളിൻ്റെ നെഞ്ചിൽ കൈകൾ വെച്ച് ആഞ്ഞു തള്ളാൻ ശ്രമിച്ചു. വേണുവേട്ടൻ പതുക്കെ ആ ചലനം നിർത്തി. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ മനസ്സിൽ ഒരു നിമിഷം വലിയൊരു സംശയം തോന്നി.
അങ്കിൾ പതുക്കെ ചിന്തിച്ചു… “ഇതെന്തു കഥ? കുറച്ചു മുൻപ് സുനിത വന്നപ്പോൾ ഇത് അനായാസം ഉള്ളിലേക്ക് കയറിയതാണല്ലോ. അന്നേരം അവൾക്ക് ഒരു വേദനയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇത്രയും വലിപ്പമുള്ള ഈ സാധനം അവൾ എത്ര സന്തോഷത്തോടെയാണ് സ്വീകരിച്ചത്. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ മീരയ്ക്ക് ഇത് ഇത്രയും വേദനിക്കാൻ എന്താണ് കാരണം?”
പെട്ടെന്ന് അങ്കിളിന് ആ സത്യം ബോധ്യപ്പെട്ടു. അന്നേരം സുനിതയുടെ ആത്മാവായിരുന്നു ആ ശരീരത്തെ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്., അവളുടെ ശരീരം അങ്കിൾ ന്റെ ഈ കരുത്തിനെ സ്വീകരിക്കാൻ പാകപ്പെട്ടതായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ മുന്നിൽ കിടക്കുന്നത് വെറും മീരയാണ്!
അവൾക്ക് ഈ വലിപ്പം ശരിക്കും പുതിയതാണ്. ഇപ്പോൾ അവൾ അനുഭവിക്കുന്നത് രണ്ട് വേദനകളാണ്—ഒന്ന് നേരത്തെ സുനിത വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ ആഴത്തിലുള്ള വേദനയും , ഇപ്പോൾ മീരയായിരിക്കുമ്പോൾ തൻ്റെ ഈ കൂറ്റൻ വലിപ്പം ഉള്ളിലേക്ക് കയറുന്ന ആ വന്യമായ മുറിവും!