മീൻകറിയിൽ കുഴച്ച് വായിലേക്കിട്ടു. ആ രുചി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓർമ്മകളെ പിന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോയി. സുനിതയുടെ അതേ കൈപ്പുണ്യം!
ഊണ് കഴിഞ്ഞു കൈ കഴുകി അവർ ഹാൾ മുറിയിലെ സോഫയിൽ വന്നിരുന്നു. ഉച്ചവെയിൽ ജനാല വിരികൾക്കിടയിലൂടെ അരിച്ചെത്തുന്നുണ്ട്. മീര അല്പം അകലം പാലിച്ചാണ് ഇരുന്നതെങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. അങ്കിൾ പതുക്കെ സംസാരം തുടങ്ങി.
അങ്കിൾ: “മോളേ… ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ സത്യം പറയുമോ? നിനക്ക് എന്നോട് ഒരു പ്രത്യേക ഇഷ്ടം ഉണ്ടെന്ന് രാഹുൽ ഇന്നലെ പറഞ്ഞല്ലോ അത് സത്യമാണോ?”
മീരയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് ചുവന്നു. അവൾ തന്റെ സാരിയുടെ തുമ്പിൽ വിരലുകൾ ചുറ്റിക്കൊണ്ട് തല താഴ്ത്തിയിരുന്നു. ആ നാണം അവളുടെ മുഖത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗി നൽകി.
മീര: (നാണത്തോടെ) “അത്… അത് സത്യം തന്നെയാണ് അങ്കിൾ. നിങ്ങളെ കണ്ട അന്ന് മുതൽ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ബഹുമാനവും ഇഷ്ടവും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ… ഞാൻ ഒരു ഭാര്യയല്ലേ? എനിക്ക് രാഹുലിനെ അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാണ്, അവന് എന്നെയും. അങ്കിളും സുനിത ആന്റിയും തമ്മിലുള്ള പ്രണയം പോലെ തന്നെയാണ് ഞങ്ങളും.”
അവൾ പതുക്കെ തലയുയർത്തി അങ്കിൾ ന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു വലിയ സംശയമുണ്ടായിരുന്നു.
മീര: “പക്ഷെ… ഒരു കാര്യം എനിക്ക് ഇപ്പോഴും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. എന്തിനാണ് രാഹുൽ എന്നോട് അങ്കിളുമായി കൂടുതൽ അടുക്കാൻ പറഞ്ഞത്? അവൻ എന്നെ അത്രയ്ക്ക് വിശ്വസിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണോ? അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ? ഏതേലും ഒരു ഭർത്താവ് തന്റെ ഭാര്യയെ മറ്റൊരാളോട് ഇത്രയും അടുക്കാൻ പറയുമോ? എനിക്ക് അതിന്റെ പൊരുൾ മാത്രം പിടികിട്ടുന്നില്ല.”