പുനർജ്ജന്മം 5 [ജോൺ എബ്രഹാം]

അങ്കിളിന്റെ ആ തന്ത്രം മീരയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് പിടികിട്ടി.. ബാൽക്കണിയിലെ ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ മീരയുടെ മുഖത്ത് ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
​അങ്കിൾ: (പതുക്കെ അവളുടെ തോളിലൂടെ കൈയ്യിട്ട് അകത്തേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു കൊണ്ട്) “അവൻ പോയതുകൊണ്ട് എനിക്ക് എന്റെ മോൾക്കൊപ്പം കുറച്ചുനേരം സമാധാനമായി മിണ്ടാല്ലോ… അതിനാണ് അവനെ അങ്ങ് വിട്ടത്.”
​മീര: (കുസൃതിയോടെ അങ്കിളിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി) “അമ്പട കള്ളാ…! അപ്പോൾ അതിനായിരുന്നല്ലേ ആ പാവം ജാനകിച്ചേച്ചിയെയും കൂട്ടി അവനെ അങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞുവിട്ടത്? അങ്കിളിന്റെ ബുദ്ധി കൊള്ളാം കേട്ടോ!”
​അങ്കിൾ: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “ഏയ്… അല്ല മോളേ… അതൊരു സഹായം കൂടി ആയല്ലോ എന്ന് കരുതി ചെയ്തതാ. അല്ലാതെ എന്റെ മോൾക്ക് വേണ്ടി മാത്രമൊന്നുമല്ല.”
​അത്രയും പറഞ്ഞു തീരുന്നതിന് മുൻപ്, അങ്കിൾ തന്റെ ബലിഷ്ഠമായ കൈകൾ പതുക്കെ താഴ്ത്തി അവളുടെ ആ വിരിഞ്ഞ മുലകളിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു. വസ്ത്രത്തിന് മുകളിലൂടെയുള്ള ആ സ്പർശനം മീരയെ ഒന്ന് ഞെട്ടിച്ചു. അവൾ പതുക്കെ ഒന്ന് വിറച്ചു, ശ്വാസം വലിച്ച് അങ്കിളിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.
​മീര: “അങ്കിൾ… സ്സ്‌… എന്തൊരു ആവേശമാണിത്! രാഹുൽ ഇപ്പോൾ പോയതേയുള്ളൂ. അപ്പോഴേക്കും അങ്കിൾ വീണ്ടും തുടങ്ങുകയാണോ? ഉച്ചയ്ക്ക് തന്നത് ഇപ്പോഴും എന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് പോയിട്ടില്ല.”
​അങ്കിൾ അവളുടെ മുലക്കണ്ണുകൾ പതുക്കെ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ഒന്ന് തിരിച്ചു. മീരയുടെ കണ്ണുകൾ പാതി അടഞ്ഞുപോയി. അവൾ അങ്കിളിന്റെ കൈകളിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു.
​അങ്കിൾ: “അതിനെന്താ മോളേ… ആ അനാകോണ്ടയ്ക്ക് ഇപ്പോഴും വിശപ്പ് മാറിയിട്ടില്ല. നിന്റെ ഈ മുഴുപ്പും ചൂടും കണ്ടാൽ ആർക്കാണ്
അടങ്ങിയിരിക്കാൻ പറ്റുക?”
​അദ്ദേഹം അവളെ പതുക്കെ സോഫയിൽ ഇരുത്തി.