ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ സ്കൂട്ടർ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുകയാണ്. തെരുവുവിളക്കുകളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ അവരുടെ നിഴലുകൾ റോഡിൽ നീണ്ടുപതിച്ചു. ജാനകി രാഹുലിന്റെ തോളിൽ കൈകൾ വെച്ച്, അവന്റെ മുതുകിൽ അല്പം ചാരിയാണ് ഇരിക്കുന്നത്.
രാഹുൽ വണ്ടി പതുക്കെ ഓടിക്കുമ്പോൾ ജാനകിയുടെ മനസ്സ് നിറയെ നന്ദിയായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ കാതിനടുത്തേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു:
ജാനകി: “രാഹുൽ… നിനക്ക് ഇതൊരു വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടായില്ലേ ? നിന്റെ പൈസയും പോയി, ഈ രാത്രിയിൽ ഇത്രയും മെനക്കേട് വേറെയും. നിനക്ക് ഇതൊന്നും ചെയ്യേണ്ട ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു.”
രാഹുൽ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ കണ്ണാടിയിലൂടെ അവളെ ഒന്ന് നോക്കി. അവന്റെ വണ്ടിയിലെ വേഗത അല്പം കൂടി കുറഞ്ഞു, ജാനകി അവനിലേക്ക് കൂടുതൽ ചേർന്നിരുന്നു.
രാഹുൽ: “അതൊന്നും സാരമില്ല ചേച്ചി. പൈസയൊക്കെ വരും പോകും. പക്ഷേ ചേച്ചിയെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആരുമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ… ഇനി മുതൽ അങ്ങനെ കരുതണ്ട. ചേച്ചിക്ക് എന്ത് ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും എന്നെ വിളിക്കാം, കൂടെ ഞാൻ ഉണ്ടെന്ന് കൂട്ടിക്കോളൂ. പോരേ?”
ജാനകി അത് കേട്ട് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. രാഹുലിന്റെ ആ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉള്ളിലെ ഏകാന്തതയ്ക്ക് ഒരു വലിയ ആശ്വാസമായിരുന്നു.
രാഹുൽ: “പിന്നെ ചേച്ചി പറഞ്ഞില്ലേ… ചേച്ചിയെ ആരും ശ്രദ്ധിക്കാറില്ലെന്ന്. അത് ഓർത്ത് സങ്കടപ്പെടണ്ട. അവർ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ ചേച്ചി അവരെയും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട. സ്വന്തം സന്തോഷം നോക്കി ജീവിക്കണം ചേച്ചി. അതിന് ഈ രാഹുൽ എപ്പോഴും കൂടെയുണ്ടാകും.”
രാഹുലിന്റെ ആ തഴക്കമുള്ള സംസാരം ജാനകിയെ വല്ലാതെ സ്പർശിച്ചു. അവൾ അറിയാതെ തന്നെ അവന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചിരുന്ന കൈകൾ അല്പം കൂടി മുറുക്കി. അവന്റെ മുതുകിലെ ചൂട് അവളുടെ മാറിലേക്ക് പടർന്നു.
രാഹുൽ പതുക്കെ ബ്രേക്ക് ഇട്ടപ്പോൾ ജാനകിയുടെ ആ വിരിഞ്ഞ മുലകൾ അവന്റെ മുതുകിൽ അമർന്നു . ആ സ്പർശനത്തിൽ രാഹുലിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വന്യമായ ലഹരി ഇരച്ചു കയറി. ജാനകി അത് അറിഞ്ഞെങ്കിലും അവൾ മാറാൻ ശ്രമിച്ചില്ല, പകരം ആ സാമീപ്യം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അവനിലേക്ക് കൂടുതൽ ഒട്ടിയിരുന്നു
പുനർജ്ജന്മം 5 [ജോൺ എബ്രഹാം]
Posted by