Posted by
രേവതി തല താഴ്ത്തി കുറച്ചു നേരം മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു. “എനിക്ക് ഇത് അല്പം വിചിത്രമായി തോന്നുന്നു. ഞാൻ നിന്നെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് നിനക്കറിയാലോ. മറ്റൊരാളെക്കുറിച്ച് ഓർക്കാൻ പോലും എനിക്ക് പറ്റില്ല. പ്ലീസ് സുരേട്ടാ… കിൽ ദിസ് ഫാന്റസി ബേബി.”
(സുരേഷ് അവളുടെ കൈകളിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു. ഉള്ളിൽ ഒരു നിരാശയുണ്ടെങ്കിലും അവളെ അത് പ്രകടിപ്പിക്കാൻ അവൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. അവളുടെ സത്യസന്ധമായ മറുപടി അവനെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ ചിന്തിപ്പിച്ചു.)
“നിന്നോട് ഫോഴ്സ് ചെയ്യുന്നില്ല. ഇത് എന്റെ മനസ്സിന്റെ ഒരു ചെറിയ കോണിൽ മാത്രം ഉള്ളതാ. നീ അസ്വസ്ഥയാകുന്നുവെങ്കിൽ ഇനി ഒരിക്കലും ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയില്ല.” സുരേഷ് സമാധാനിപ്പിച്ചു.
ആ രാത്രി അവർ കുറേനേരം മിണ്ടാതെ കിടന്നു. സുരേഷ് ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണപ്പോഴും രേവതിയുടെ ഉള്ളിൽ ആ സംഭാഷണം മാറ്റൊലികൊണ്ടു. അവൾ ഓർത്തു, സുരേഷ് ഇതുവരെ തന്നോട് ഒരു കള്ളം പോലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. എത്ര വിചിത്രമാണെങ്കിലും തന്റെ ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹം അവൾ പങ്കുവെക്കാൻ അവൻ കാണിച്ച ആ ധൈര്യം അവളെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു. ദേഷ്യത്തേക്കാൾ ഉപരി ഒരു തരം സങ്കീർണ്ണമായ കൗതുകമാണ് അവളിൽ നിറയുന്നത്. “താൻ അവന് മാത്രം ഉള്ളതല്ലേ? പിന്നെ എന്തിനാണ് അവൻ ഇങ്ങനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? എന്നെ അത്രയ്ക്ക് വിശ്വസിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണോ?” ആ ചോദ്യങ്ങൾക്കിടയിൽ രേവതിയുടെ മനസ്സ് ഒരു വലിയ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി (Dilemma). ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീഴുമ്പോൾ ആ ഭാവനകൾ അറിയാതെ അവളുടെ ഉള്ളിലും ഒരു ചെറിയ ഓളം സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നവൾ സ്വയം ചോദിച്ചു.