“രേവതി. ഐ ആം സോറി… ഞാൻ ഇന്നലെ വല്ലാതെ സംസാരിച്ചു പോയെങ്കിൽ എന്നോട് ക്ഷമിക്ക്. പക്ഷേ എനിക്ക് നിന്നെ അത്രക്ക് ഇഷ്ടമാണ്. അനുവിന് ശേഷം… അവളുടെ മരണത്തിന് ശേഷം മറ്റൊരു പെണ്ണ് എന്നെ ഇത്രക്ക് ആകർഷിച്ചത് നീ മാത്രമാണ്. നീ എന്നെ ഇങ്ങനെ ഒഴിവാക്കുന്നത് എന്നെ കൊല്ലുന്നതിന് തുല്യമാണ് രേവതി.” ഉണ്ണി അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു.
രേവതിക്ക് അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ സത്യസന്ധത കാണാമായിരുന്നു. “എടാ… എനിക്ക് സുരേട്ടനെ ഓർക്കുമ്പോൾ വല്ലാത്ത കുറ്റബോധം. എങ്കിലും നിന്റെ ആ വാക്കുകൾ… അത് എന്നെ വല്ലാതെ മാറ്റുന്നുണ്ട്.” അവൾ അവനോട് കൂടുതൽ ചേർന്നു നിന്നു. ആ നിമിഷം രേവതിയുടെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഉണ്ണി പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ചുംബിച്ചു. പെട്ടെന്നുള്ള ആ സ്പർശനത്തിൽ രേവതി ഒന്ന് വിറച്ചു. അവൾ അവനെ ആഞ്ഞു തള്ളുകയും അവന്റെ കവിളിൽ ഒരൊറ്റ അടി കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. ആ ശബ്ദം ആ നിശബ്ദമായ ഹാളിൽ മുഴങ്ങി.
രണ്ടുപേരും ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചു പോയി. ഉണ്ണി തന്റെ കവിളിൽ കൈവെച്ച് അവളെ അവിശ്വസനീയതയോടെ നോക്കി. രേവതിയുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അടുത്ത സെക്കന്റിൽ അവളുടെ ഉള്ളിലെ സ്നേഹവും ആവേശവും എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും ഭേദിച്ചു പുറത്തു വന്നു. അവൾ ഉണ്ണിയുടെ ഷർട്ടിൽ പിടിച്ചു തന്നെത്തന്നെ അവനിലേക്ക് വലിച്ചു. അവൾ അവന്റെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ദാഹത്തോടെ അമർത്തി ചുംബിച്ചു. ആ ചുംബനം അവസാനമില്ലാത്ത ഒന്നായി മാറി. ഉണ്ണിയും അവളെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി. ആ വിജനമായ ഓഫീസിനുള്ളിൽ അവരുടെ ശ്വാസഗതികൾ മാത്രം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ആ ചുംബനം അവസാനമില്ലാത്ത ഒന്നായി മാറി.