Posted by ദൈവത്തെ ഞാൻ അപ്പൊ സ്തുതിച്ചു! സത്യത്തിൽ കോളേജ് കാലം മുതൽ ഒറ്റയ്ക്ക് യാത്രകളും മറ്റും ചെയ്ത എനിക്ക് ഒരിക്കലും അങ്ങനെ ഒരു അനുഭവം ഉണ്ടായിട്ടില്ല!, പക്ഷെ എനിക്ക് ഒട്ടുമറിയാത്ത ആ സ്ഥലത്തുവെച്ചു പേര് പോലും അറിയാത്ത ഒരാളുടെ കുണ്ണയിൽ കിടന്നു പിടയുമ്പോ എന്റെ മനസ്സിൽ തീവ്രമായ ഒരപചയം ഉടലെടുക്കുകയായിരുന്നു.. പക്ഷെ എന്നോ മറന്ന ആരോടും പറയാത്ത എന്റെ ഫാന്റസി കൂടെ ആയിരുന്നു, അതെന്നു ആ രതിമൂർച്ഛ വിളിച്ചോതി!!
“ഉം.”
“അജിത് നീ …. അപ്പൊ…..അത്…ചെയ്തോ സത്യം പറ?”
“ഞാൻ എന്ത് ചെയ്തോ?”
“ഇല്ല ഒന്നുമില്ല.”
“പറയൂ സ്മൃതി….”
“ഇതെല്ലാം കാണുമ്പോൾ അജിത് സ്വയംഭോഗം ചെയ്തോ?”
“അത്….!!”
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
സത്യസന്ധമായി പറഞ്ഞാൽ, ഞാൻ ചെയ്തു. ഇല്ലെന്നു പറയുന്നില്ല കാരണം, ഞാൻ ബസിലെ ആ കാഴ്ചകൾ കണ്ടത് മുതൽ കുണ്ണ കഴച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. പവിത്രമായ ഞാൻ കെട്ടിയ താലിയും കഴുത്തിൽ അണിഞ്ഞുകൊണ്ട് മുലകളെ തുള്ളി ചാടിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ ഭാര്യ അയാളുടെ ശരീരത്തിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നുകൊണ്ട് പരമാനന്ദം രതിമൂർച്ഛയിലൂടെ നേടുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, എന്റെ കുണ്ണ ഗർജിക്കുകയാണ് , ഞാൻ എന്റെ കുണ്ണ ആ നിമിഷം പുറത്തെടുത്തു. സ്മൃതിയെ നോക്കി കുലുക്കി കൊണ്ടിരുന്നു.
“ഹ ഹ.” ഇതിനാണ് കാണണം എന്ന് വാശിപിടിച്ചത് അല്ലെ രാജു എന്നോട് ചോദിച്ചു.
“നീ എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കണ്ട…..” കുറ്റബോധവും ജഡതയും മൂലം എന്റെ ശ്രദ്ധ ആ മനം മയക്കുന്ന കാമലീലയിൽ നിന്നും അകന്നു മാറി സ്വയംഭോഗം ചെയ്യാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങി.
“നീ ഈ നേരത്തു എവിടെ പോകുന്നു?” രാജു ചോദിച്ചു.
“നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്. എന്നെ എന്റെ ഭാര്യയോ ഗുരുജിയോ ഈ അവസ്ഥയിൽ കാണാൻ പാടില്ല!!, നീ അവരോടു പറയുകയും അരുത്!” അത്രയും പറഞ്ഞു ഞാൻ ദേഷ്യത്തോടെ ഇരുട്ടിലേക്ക് അകന്നുപോയി.
മനസ് വളരെയധികം അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു, ഞാൻ ഇതെങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നതെന്നു ഒരുപിടിയുമില്ല . ഇരുട്ടിൽ വന്യമായ വൃക്ഷങ്ങൾ തിങ്ങി നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, കടുത്ത മൂടൽമഞ്ഞു ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു, കാണുന്ന വഴിയിലൂടെ ഞാൻ നടന്നു, സ്മൃതിയിൽ നിന്നും അകലുമ്പോ അവൾ തീർത്തും സുരക്ഷിതയാണ് എന്ന ചിന്ത എന്റെ മനസ്സിൽ വേരോടി തുടങ്ങി, അകന്നുപോകുമ്പോഴും ഒരുപാട് കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോഴും എന്റെ പ്രതീക്ഷയെല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു അത് മനസിലാക്കാൻ ഏകദേശം 15 മിനിറ്റ് എടുത്തു. മനസ്സിൽ ഉള്ള പിടച്ചിലും പരിഭ്രമവും കുറയാൻ മറ്റൊരു 5 മിനിറ്റ്. എനിക്ക് വേണ്ടത് അതായിരുന്നു. എന്റെ മനസിന്റെ താളപ്പിഴകൾ സ്ഥായിയായ ഞാനെന്ന വ്യക്തിയിലേക്ക് മാത്രമായി ചുരുങ്ങന്ന ഒരവസ്ഥ!