Posted by ഞാൻ – അതൊരു കുറവല്ലല്ലോ മാമി.
മാമി – അനുവദനിയമല്ല കേട്ടോ.
ഞാൻ – അതിന്നു ഞാനൊന്നും ചോദിച്ചില്ലല്ലോ.
മാമി – നിന്റെ പോക്ക് കണ്ടിട്ട് പറഞ്ഞു എന്നെ ഉള്ളു.
ഞാൻ – അതിനവൾക്ക് ആ പ്രായം ആയില്ലല്ലോ മാമി
മാമി – അവൾ ആകുമ്പോയേക്കും നീ തളരും.
ഞാൻ – അവളോ അതോ.
മാമി – ഹോഹോ നീ അങ്ങോട്ടേക്കണോ.
ഞാൻ – അനുവദനീയമല്ലാത്ത ഒന്നും തന്നെ ഈ ലോകത്തില്ല കേട്ടോ.
മാമി – ഇച്ചിരി പുളിക്കും.
ഞാൻ – അതിലും ഒരു ടേസ്റ്റുണ്ട്.
മാമി – അറിയാൻ അത്രയ്ക്ക് കൊതിയുണ്ടോ.
ഞാൻ – കൊതിക്കാൻ അല്ലേ കഴിയു.
മാമി – അല്ലേടാ നിന്നെ കൊണ്ട് ഇപ്പൊ കഴിപ്പിക്കാം.
അവന്റെ ഒരു കൊതിയെ.
അടങ്ങി ഒതുങ്ങി കഴിഞ്ഞോണം.
കേട്ടോടാ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് മാമി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
ആഞ്ഞു പ്രയത്നിച്ചാൽ ചിലപ്പോ മാമി കഴിപ്പിക്കും എന്നൊരു തോന്നൽ എനിക്ക് വരാതിരുന്നില്ല.
മനസ്സിൽ ഭയവും ഉണ്ട് സ്വന്തം മാമന്റെ മാലാഖയാണ്. എങ്ങാനും മാമനറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ടു കാര്യമില്ല.
അങ്ങിനെയൊക്കെയുള്ള ചിന്തയിലൂടെ മനസ്സ് സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഓരോ നിമിഷവും ഭയവും കാമവും മനസ്സിനെ വല്ലാതെ സ്വാധീനിച്ച പോലെ.
സമീയെ കാണാനായി ചെറുക്കന്റെ വീട്ടുകാർ വന്നു.
പോയപ്പോയെക്കും ഉച്ചയോടടുത്തു..
അവരുടെ മുഖഭാവം കണ്ടപ്പോൾ കുഴപ്പമൊന്നും തോന്നിയില്ല.
അവര് പോയി കഴിഞ്ഞതും ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ചേർന്ന് അവരെ ഓരോരുത്തരെയും പറ്റി വിശകലനം ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു.
ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് എന്റെ കണ്ണുകൾ മാമിയെ തേടികൊണ്ടിരുന്നു.
മാമി ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ഇരുന്നു ഓരോന്ന് പറയുമ്പോയെല്ലാം അറിയാതെ എന്റെ കണ്ണുകൾ മമ്മിയിലേക്ക് ചൂഴ്ന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.
മാമി ഇടക്കൊന്നു എന്നെ നോക്കും .
എന്റെ നോട്ടം മാമിയിലേക്കാണ്
എന്ന് കാണുമ്പോൾ ഇളം ചിരിയോടെ മുഖം തിരിക്കും.