സരിതചരിതം [Arthur Doyle]

Posted by

‘ശെരി, പെട്ടെന്ന് തീർത്തോണം’

അതും പറഞ്ഞു ലിംഗം വായിലാക്കി അവർ വേഗം വേഗം ഊമ്പിത്തുടങ്ങി. ഒടുവിൽ രണ്ടാം പാലും അവരുടെ വായിൽ പകർന്നു ഞാൻ തളർന്നു ഭിത്തിയിൽ ചാരി നിന്നു.

‘ ഞാൻ പോയിക്കഴിഞ്ഞു പതുക്കെ പുറത്തു വന്നാൽ മതി’

അത് പറഞ്ഞു ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ എൻ്റെ തുടയിൽ നുള്ളി അവർ പുറത്തേക്കു നടന്നു. പോകുന്ന പോക്കിൽ അവിടുത്തെ ടാപ്പിൽ നിന്നും ഇത്തിരി വെള്ളം എടുത്ത് വായും മുഖവും കഴുകി അവർ നടന്നു. ഇളകിയാടുന്ന ആ നിതംബങ്ങൾ എന്നെ മാടി വിളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വൈകുന്നേരം വീണ്ടും കാണാമെന്ന ഉറപ്പ് എന്നെ ഉന്മാദിയാക്കി. മെല്ലെ ചുറ്റുപാടും നോക്കി ഞാനും പുറത്തു കടന്നു, ഒന്നും അറിയാത്തപോലെ എല്ലാവരോടും വർത്തമാനം പറഞ്ഞു എല്ലായിടത്തും ഓടി നടന്നു.

‘വണ്ടി എടുക്കാറായി, പോകാനുള്ളവർ വന്നു കേറിക്കോ’

തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ ഞാൻ വേറെ വണ്ടിയിൽ കയറി, ആളുകൾക്ക് സംശയം തോന്നിയാലോ, സത്യം പറഞ്ഞാൽ സരിതേച്ചിയെ മടിയിലിരുത്തി സുഖിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് യാത്ര പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ പിരിഞ്ഞു.

പോരുന്ന വഴിക്ക് ടൗണിൽ ഇറങ്ങി. മെഡിക്കൽ സ്റ്റോറിൽ ചെന്ന് ചെറിയൊരു ചമ്മലോടെ ഒരു വിധം ധൈര്യം സംഭരിച്ചു കോണ്ടം ചോദിച്ചു. ഏതു വേണെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ ഏറ്റവും നല്ലതെന്നു പറഞ്ഞു വിലകൂടിയ ഒരു പാക്കറ്റും കൂടെ കടക്കാരൻ റെക്കമെന്റ് ചെയ്ത ലൂബ്രിക്കന്റ് ഓയിലും വാങ്ങി ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി.

ഭാഗ്യം, പരിചയക്കാർ ആരും അടുത്തെങ്ങും ഇല്ല. ഓയിൽ വാങ്ങിയത് നന്നായി, ഏതായാലും കിട്ടിയ അവസരം മുതലാക്കണം, പിന്നിലും ഒന്ന് കളിക്കണം. അവിടെ ചേച്ചി സമ്മതിക്കുമോ എന്തോ എന്നോർത്ത് അടുത്ത ബസിൽ കയറി. സരിതേച്ചിയുടെ വീടിനു അഞ്ഞൂറ് മീറ്റർ മാറി ബസ് ഇറങ്ങി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *