കാവ്യയുടെ കണ്ണുകൾ അവനിൽ ഉടക്കി. “ഇത് ധൈര്യമല്ല ആര്യ, ഭ്രാന്താണ്. ഇനി മേലിൽ ഇങ്ങനെയൊരു പരീക്ഷണവും എന്നോട് നടത്തരുത്.”
“ശരി, എൻ്റെ വാക്ക് ഞാൻ കേൾക്കില്ല. പക്ഷേ, ഇന്ന് നീ എത്ര സെക്സി ആയിരിക്കുന്നു എന്നറിയാമോ?” അവൻ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു, മറ്റാരും കേൾക്കാത്ത രീതിയിൽ.
അവൾ പെട്ടെന്ന് ചുറ്റും നോക്കി. “ഛെ! ആര്യ, ഇവിടെ ആളുകളുണ്ട്!”
“ആളുകൾ കാണട്ടേടീ! നീ എൻ്റെ പെണ്ണല്ലേ?” അവൻ അവളെ കൂടുതൽ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
അവൾ അവൻ്റെ നെഞ്ചിൽ ഒതുങ്ങി നിന്നു. ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ വെച്ചുള്ള ആ ലഘുവായ ആലിംഗനം അവൾക്ക് ഒരു സുരക്ഷിതത്വബോധം നൽകി.
“നിനക്ക് വേണ്ട ഗുളിക ഞാൻ വാങ്ങിത്തന്നിട്ടുണ്ട്. അത് കഴിക്ക്. എങ്കിലും, എനിക്കൊരു ആഗ്രഹം… നീ എന്നെന്നും എൻ്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ പ്രസവിക്കണം,” ആര്യൻ അവളുടെ കാതിൽ മെല്ലെ മന്ത്രിച്ചു.
ആ വാക്കുകൾ കാവ്യയെ വല്ലാതെ തളർത്തി. അവൾ പതിയെ തലയുയർത്തി അവൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഭയം മാഞ്ഞുപോവുകയും, സ്നേഹത്തിൻ്റെ ഒരംശം പ്രകടമാവുകയും ചെയ്തു.
“നമ്മുടെ കഥ… ഇവിടെ തുടങ്ങുകയല്ലേ ആര്യ?” അവൾ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
“തുടങ്ങുകയല്ല… കാവ്യ. അത് ഇന്നലെ രാത്രി തന്നെ തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞു.” അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ മൃദുവായി ചുംബിച്ചു.താങ്കൾ തന്ന കഥാഭാഗം ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു. കാവ്യ അടിവസ്ത്രം ധരിക്കാതെയാണ് വന്നിരിക്കുന്നതെന്നും, അവൾ നാണംകൊണ്ട് ബുദ്ധിമുട്ടുന്നുണ്ടെന്നും ആ രംഗത്തിൽ കൂടുതൽ വ്യക്തമാക്കുന്നതിനായി ഈ ഭാഗം തിരുത്തിയെഴുതിയിട്ടുണ്ട്.