Posted by
ചിതറിക്കിടക്കുന്ന മുടിയിഴകൾക്കിടയിലൂടെ അവർ മുകളിലെ ഫാനിന്റെ കറക്കം നോക്കി. കണ്ണുകൾ പാതി അടഞ്ഞ നിലയിലായിരുന്നു, വല്ലാത്തൊരു തളർച്ചയും അതോടൊപ്പം ഉള്ളിൽ പുകയുന്ന എരിവും ആ മുഖത്ത് കാണാമായിരുന്നു.
പുറത്ത് മഴ ആഞ്ഞടിക്കുന്ന ശബ്ദം ജനൽപ്പാളികളിലൂടെ അരിച്ചെത്തുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ശാരദയുടെ മനസ്സ് മറ്റ് ചില ചിന്തകളിലായിരുന്നു.
“എന്തിനാണിനി ഇതൊക്കെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നത്?” അവർ സ്വയം ചോദിച്ചു. ഗൾഫിലുള്ള ഭർത്താവിനെ ഓർത്തപ്പോൾ ഉള്ളിൽ ഒരു പുച്ഛമാണ് തോന്നിയത്.
അയാൾ അവിടെ പോയിട്ട് വർഷം എട്ടായി. വല്ലപ്പോഴും നാട്ടിൽ വരുമ്പോൾ പോലും ഒരു താല്പര്യവുമില്ലാത്ത പെരുമാറ്റം. ഒരു സ്പർശനത്തിന് പോലും മടി കാണിക്കുന്ന, എപ്പോഴും ക്ഷീണിതനായ ഒരാൾ.
ഒരു പെണ്ണിന്റെ ശരീരം എങ്ങനെയൊക്കെ തുടിക്കുമെന്നോ, തന്റെ ഉള്ളിലെ ഈ കത്തുന്ന ആഗ്രഹത്തെയോ അയാൾ ഒരിക്കലും തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടില്ല.
അജിത്തും നിതിനും ക്രൂരമായാണ് പെരുമാറിയതെങ്കിലും, വർഷങ്ങളായി താൻ അടക്കിപ്പിടിച്ച ആ ആഗ്രഹം അവർ പുറത്തെടുത്തു. ആദ്യമൊക്കെ ഭയമായിരുന്നെങ്കിലും, അവരുടെ ആ കൈക്കരുത്തിൽ ശരീരം വല്ലാതെ ഉണർന്നു കഴിഞ്ഞു. ഓരോ സ്പർശനത്തിലും വർഷങ്ങളായുള്ള ആ ‘പട്ടിണി’ മാറുന്നത് പോലെ അവർക്ക് തോന്നി.
“ഇനി ആർക്ക് വേണ്ടി അടങ്ങിയിരിക്കണം?” ശാരദ ആലോചിച്ചു. മാന്യതയുടെയും ടീച്ചർ എന്ന പദവിയുടെയും കുപ്പായം ആ തറയിൽ കിടക്കുന്ന കീറിപ്പറിഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങൾ പോലെ എന്നേ അപ്രസക്തമായി കഴിഞ്ഞു.