Posted by ചിത്ര കലയിലെ ഏറ്റവും ആധുനിക സങ്കേതങ്ങളെ പരിചയപ്പെടാന് അവള് ഒരു ആറുമാസത്തെ ആര്ട്ട് കോഴ്സിനു കൂടി ചേര്ന്ന് തന്റെ കലാഭിരുചി അപ്ഡേറ്റു ചെയ്തു.
ഒരു പുരുഷ രൂപമാണ് ആദ്യത്തെ എക്സിബിഷന് വേണ്ടി അവള് തീരുമാനിച്ചത്. ഒരു ലൈഫ് സൈസ് പോര്ട്രൈറ്റ്. അതിനൊരു മോഡല് വേണം.
“ശരത്തിന് ആയിക്കൂടെ?”
അവള് ചോദിച്ചു.
“എടീ പത്തോ പതിനഞ്ചോ മിനിറ്റ് ഇരുന്നു തന്നാല് പോരല്ലോ,”
ഞാന് ചോദിച്ചു.
“പോരാ,’
അവള് പറഞ്ഞു.
“നാലഞ്ച് മണിക്കൂര് എങ്കിലും വേണം, എന്നാലെ നടക്കൂ,’
അവള് പറഞ്ഞു.
“നിനക്കെന്റെ വര്ക്കിന്റെ നേച്ചര് അറിയില്ലേ?”
ഞാന് ചോദിച്ചു.
“അപ്പോള് എങ്ങനെയാ നാലോ അഞ്ചോ മനിക്കൂറൊക്കെ മോഡല് ആയി നിന്ന് തരുന്നേ?”
അത് ശരിയാണ് എന്ന് അവള്ക്കും തോന്നി.
ഒരു മെയില് മോഡലിനെ അന്വേഷിച്ചു കണ്ടെത്താന് ഞങ്ങള് തീരുമാനിച്ചു. പല പേരുകളും ചര്ച്ച ചെയ്തെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും കാരണത്താല് അതൊന്നും ഞങ്ങള്ക്ക് അത്ര നല്ലതായി തോന്നിയില്ല.
“ഐഡിയ!”
അവല് പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. അവളുടെ മുഖം സംതൃപ്തിയില് കുതിര്ന്നിരുന്നു.
“മോഹന് അങ്കിള്! മോഹന് അങ്കിള്! ശരത്ത്!!”
അത് പറഞ്ഞ് അവളെന്നെ പ്രതീക്ഷയോടെ നോക്കി.
ഞാന് ആലോചിച്ചു.
“ഓര്മ്മയില്ലേ?”
അവള് ഉത്സാഹത്തോടെ എന്നോട് ചോദിച്ചു.
“അച്ഛന്റെ പഴേ ഒരു ഫ്രണ്ട്… ഹില് പാലസ് മ്യൂസിയത്തിനടുത്താ താമസം..കക്ഷിയെക്കുറിച്ച് ഞാന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ ശരത്തിനോട് മുമ്പ്,’