Posted by രാത്രി നേരം വൈകിയിട്ടും തന്റെ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തു വരാൻ ഗോഹുലിന് പറ്റിയില്ല. അമ്മയെയും, അനിയത്തിയെയും എങ്ങനെ face ചെയ്യണമെന്ന് ഒരു പിടിയുമില്ല. എല്ലാം താൻ കാരണമാണെന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ മനസ്സിലൊരു വിങ്ങലാണ്.
എല്ലാ സത്യങ്ങളും അച്ഛനോട് ഏറ്റു പറഞ്ഞ് ഇതങ്ങ് അവസാനിപ്പിച്ചാലോ എന്ന് തോന്നി തുടങ്ങി. പക്ഷെ ഇതെല്ലാം അറിഞ്ഞ് അച്ഛന്റെ പ്രതികരണമെങ്ങനെയാവും എന്ന കാര്യത്തിൽ വല്യ ആശങ്കയുണ്ട്. അച്ഛന്റെ സ്വഭാവം വച്ച് തന്നെ കൊല്ലാൻ പോലും മടിക്കില്ല. അമ്മയെ അത്ര സൂക്ഷ്മതയോടെയാണ് നിരീക്ഷിക്കുന്നത്. അല്പം ശരീരഭാഗം എക്സ്പോസ് ആയാൽ പോലും വഴക്കുണ്ടാക്കുന്ന പ്രകൃതം. അങ്ങനെയുള്ള അച്ഛൻ ഇപ്പൊ നടന്ന കാര്യങ്ങളും, എനി നടക്കാൻ പോകുന്ന കാര്യങ്ങളും അറിഞ്ഞാൽ എല്ലാം തീരും. പതിയെ ആ ചിന്തകളിൽ നിന്ന് തന്നെ അവൻ രൈവേഴ്സ് അടിച്ചു. താൻ തീർത്തും നിസ്സഹാനാണെന്ന സത്യം ഒരിക്കൽക്കൂടി അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
മുറിയിൽ ഒറ്റക്ക് കിടക്കുകയാണ് മാളവിക. അവളുടെ മുഖം ഇപ്പഴും തെളിഞ്ഞിട്ടില്ല. അല്പം കഴിഞ്ഞ് നിരുപമ മുറിയിലേക്ക് വന്നു.
“ അമ്മ ഇത്രയും നേരം എവിടാർന്നു..? “ മാളവിക അല്പം പരിഭവത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“ അച്ഛനോട് സംസാരിക്കുവാരുന്നു.. “ നിരുപമ മറുപടി നൽകി.
“ അച്ഛൻ എന്ത് പറഞ്ഞു..? “
“ അവിടുത്തെ വിശേഷങ്ങളും, ഇവിടുത്തെ കാര്യങ്ങളുമൊക്കെ ചോദിച്ചു. എന്നെകൊണ്ട് ആവുമ്പോലെ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. വേറെ നിന്നെയും, ഗോഹുലിനെയും ചോദിച്ചു. നിങ്ങള് കിടന്നെന്ന് പറഞ്ഞു. നീയും, ഗോഹുലും അച്ഛനോട് സംസാരിച്ചിട്ട് ദിവസം കുറച്ചായി. ഇനിയും അത് പറ്റില്ല. അച്ഛന് സംശയം വല്ലതും തോന്നിയാൽ ഇനിയും കളവുകൾ പറഞ്ഞ് പ്രതിരോധിക്കാൻ എനിക്കൊറ്റയ്ക്ക് പറ്റിയെന്ന് വരില്ല. “ നിരുപമ തന്റെ നിസഹായാവസ്ഥ വിവരിച്ചു.