വൈകുന്നേരം വീട്ടിൽ ചെന്നത് മുതൽ മാളവികയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞിട്ടില്ല. നിരുപമ ഒരുപാട് നേരം മക്കളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, ഫലമുണ്ടായില്ല.
“ മോളെ.. സങ്കടപ്പെടാതിരിക്ക്. കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞു. എനി അതൊന്നും ഓർക്കേണ്ട. നാളെ നിന്റെ പത്തൊൻപതാം പിറന്നാളാ. മോൾക്ക് എന്താ വേണ്ടത്..? “ മോളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മുഖത്തല്പം പുഞ്ചിരി നിറച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ എനിക്കൊന്നും വേണ്ട അമ്മേ.. ലൈഫിലെ സമാധാനൊക്കെ പോയി.. “
“ എല്ലാം ശരിയാവും മോളെ.. നീ സമാധാനായിട്ടിരിക്ക്. “ മോളെ ആശ്വസിപ്പിച്ച ശേഷം നിരുപമ തിരികെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. ഉടനെ ഷിജുവിനെ വിളിച്ചു.
“ ഷിജു എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു request ഉണ്ട്.. “
“ എന്ത് request? “
“ നാളെ എന്റെ മോൾടെ പിറന്നാളാ.. So please നീ അവരെയൊന്നും കൂട്ടീട്ട് ഇങ്ങോട്ട് വരരുത്. ഞാനും, എന്റെ മോളും ഒരു ദിവസമെങ്കിലും സ്വസ്ഥമായിരിക്കട്ടെ.. “
“ ആഹാ.. നാളെ മാളുന്റെ b’day ആണല്ലേ..? കൊള്ളാം.. നമ്മക്കതൊന്ന് ആഘോഷമാക്കണം.. നാളെ രാവിലെ തന്നെ കേക്കും കൊണ്ട് ഞാനും എന്റെ പിള്ളേരും അവിടെ എത്തിയേക്കാം.. “
“ ഷിജു വെറുതെ എന്റെ ക്ഷമ പരീക്ഷിക്കരുത്. നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞതൊന്നും നിന്റെ തലേൽ കേറീലെ..? “ നിരുപമ നല്ലപോലെ ദേഷ്യപ്പെട്ടു.
“ എന്നാ നായിന്റെ മോളെ എന്നോട് കോരക്കണ്..? ഇങ്ങോട്ട് അധികം കൊണായടിച്ചാലുണ്ടല്ലോ…നിന്റെ പൂറും, കൊതവും പൊളിച്ച കഥ നാട്ടിൽ പാട്ടവും.. കേട്ടോടി അവരാതീടെ മോളെ.. “ ദേഷ്യത്തോടെ അവൻ വായിൽ തോന്നിയതൊക്കെ പറഞ്ഞു. അവന്റെ വൃത്തികെട്ട സംസാരം കേട്ട് നിരുപമ ആകെ തകർന്നു പോയി. ദേഷ്യവും, വിഷമവും, നിസ്സഹായതയും അവളെ നല്ലപോലെ തളർത്തി.