അവൾക്ക് വയറ്റിലെ അസ്വസ്ഥത കുറഞ്ഞിട്ടില്ലായിരുന്നു… അവളുടെ കൂതിത്തുളയിൽ നിന്നും വീണ്ടും മലം പുറത്തുചാടി… ഒടുവിൽ വയറുവേദനയ്ക്ക് ഏതാണ്ട് ഒരു ശമനം ആയപ്പോൾ അവൾ മിനറൽ വാട്ടറിന്റെ കുപ്പി തുറന്നു ആസനം നന്നായി കഴുകി.. പറ്റിയ കൈയും നന്നായി കഴുകി…. എന്നിട്ട് മുകളിലേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങി…
അവൾ മുകളിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ കുറച്ചു ദൂരെയായി നിധിൻ പുറം തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു… അവർ അവൻ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു… അനക്കം കേട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ അവൻ സ്നേഹ ഉയരുന്നത് കണ്ടു.. ഫുൾ ന്യൂഡ് ആയി തന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നുവരുന്ന അപ്സരത്തിനെ കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ കുട്ടൻ വീണ്ടും തലപൊക്കി…
അവൻ ചോദിച്ചു… അസ്വസ്ഥത എല്ലാം മാറിയോ?
സ്നേഹ ഒന്നു മൂളി..
നിതിൻ “അല്ല മാറിയിട്ടില്ലെങ്കിൽ ഇനിയും പോകാൻ തോന്നും… അതുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ തന്നെ അതോ കുറച്ചുനേരം വെയിറ്റ് ചെയ്തിട്ട് പോയാൽ മതിയോ?”
സ്നേഹ “കുഴപ്പമില്ല.. എല്ലാം പോയി എന്നാ തോന്നുന്നത്… കാരണം വിശപ്പുണ്ട്… എടാ അവന്മാർ ആരും തിരഞ്ഞു വരില്ലല്ലോ…അല്ലേ?”
നിതിൻ “ഏയ്.. അവരൊന്നും ഇനി വരില്ല ഇത്രയും ദൂരം പോന്നില്ലേ? അവൻ സ്നേഹക്ക് ധൈര്യം കൊടുത്തു…”
അങ്ങനെ നടന്നു നടന്ന് അവർ ബൈക്കുകളുടെയും ജസ്വീന്തറിന്റെയും അടുത്ത് എത്തി.. അവൻ അപ്പോൾ തന്നെ ബൈക്കിൽ ചാരി ഇരുന്ന് തന്റെ ഫോൺ നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.. മിഥുനു പുറകെ തുണിയില്ലാതെ നടന്നുവരുന്ന സ്നേഹയെ കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ കുട്ടൻ പതിയെ ഉണരാൻ തുടങ്ങി.. എന്നാൽ ഈ പരിതസ്ഥിതിയിൽ അതു സ്നേഹ കണ്ടാൽ അവൾക്ക് അവനോട് വെറുപ്പ് ഉണ്ടാകും എന്ന് വിചാരിച്ച് അവനത് എങ്ങനെയാക്കിയോ താഴ്ത്താൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു…