കതക് പാളികള്ക്ക് പിമ്പില് ഭയപ്പാടു നിറഞ്ഞ മമ്മയുടെ മുഖം.
“എന്താ മമ്മ?”
അകത്തേക്ക് കയറവേ അവന് ചോദിച്ചു.
“ഒരു ഒച്ചേം അനക്കോം ഇല്ലാതെ?”
ജെയിന് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
അവന് അവരെ നോക്കി.
“എത്ര പ്രാവശ്യം ഞാന് നിന്നെ വിളിച്ചു ജോയല്? നീയെന്താ ഫോണ് എടുക്കഞ്ഞേ?”
അവനോടൊപ്പം ദിവാന് കോട്ടില് ഇരുന്നുകൊണ്ട് അവര് തിരക്കി.
“മമ്മി, അത് …. ഉച്ചയായപ്പോള് അതിന്റെ ബാറ്ററി ഓഫ് ആയി..അതാ…”
അവന് ബാഗ് മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ചു.
“പപ്പാ വന്നില്ലേ?”
അവന് തിരക്കി.
“ഇന്ന് നൈറ്റ് അവിടെയാണോ?”
ജോയലിന്റെ ആ ചോദ്യം ജെയിനെ വിഷമിപ്പിച്ചത് എന്തിനെന്ന് അവന് മനസ്സിലായില്ല.
“എന്താ മമ്മി?”
ജെയിന്റെ മുഖത്തെ മാറ്റം കണ്ടിട്ട് ജോയല് ചോദിച്ചു.
“മോനെ…”
അവര് അവന്റെ സമീപമിരുന്നു.
“ഇവിടെ ഒരു പോലീസ് ഓഫീസര് വന്നിരുന്നു…ഒരു പോത്തന് ജോസഫ്…”
അവര് പറഞ്ഞു.
ജോയല് അതത്ര കാര്യമാക്കിയില്ല.
ബെന്നറ്റിനെ ഉയര്ന്ന പോലീസുദ്യോഗസ്ഥരോക്കെ കാണാന് വരുന്നത് അവനറിയാം.
“പോയിട്ട് ഇപ്പോള് കുറെ നേരമായി…”
ജെയിന് തുടര്ന്നു.
“വിളിച്ചിട്ട് ഫോണ് ഓഫാണ്…എനിക്കെന്തോ വല്ലായ്ക തോന്നുന്നു…”
“എന്ത് വല്ലായ്ക?”
പുഞ്ചിരിയോടെ ജോയല് ചോദിച്ചു.
“അറിയില്ല ..ഫോണ് എടുക്കുന്നില്ല..എന്റെ മനസ്സില് എന്തോ …മോന് ഒന്ന് പോകാമോ? ടൈം ഇപ്പോള് ഒരുപടാകുന്നു…മോന് ടൂറൊക്കെ മടുപ്പായിരുന്നോ?