“സാരമില്ല. നമുക്ക് തുടങ്ങാം. ഇന്ന് പുറത്തല്ല, ഇവിടെയാണ് വർക്ക്. കുറച്ചുകൂടി ഡീറ്റെയിൽ ആയി എനിക്ക് നിന്റെ ശരീരത്തെ പഠിക്കണം.” അയാൾ തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ഒരു ബ്ലാക്ക് സിൽക്ക് തുണി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു. “ഇന്ന് നീ ആ സോഫയിൽ ഇരുന്നാൽ മതി. വസ്ത്രങ്ങൾ അവിടെ മാറ്റി വെക്കാം.”
ശ്വേത തന്റെ കറുത്ത സാരിയുടെ തുമ്പിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. “സാർ… ഇന്ന് സഞ്ജയേട്ടൻ കൂടെയില്ല. എനിക്ക്… എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു പേടി തോന്നുന്നു.”
കൈലാസ് പതുക്കെ ചിരിച്ചു. അയാൾ അവളുടെ വളരെ അരികിലേക്ക് വന്നു. അവളുടെ ശ്വാസം അയാളുടെ മുഖത്ത് തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “പേടി വേണ്ട ശ്വേതാ. സഞ്ജയ് നിന്നെ എനിക്ക് വിട്ടുതന്നതാണ്. അയാൾക്ക് നിന്റെ സൗന്ദര്യം ഒരു ചിത്രമായി കാണാനാണ് താല്പര്യം. എനിക്കാണെങ്കിൽ അത് അനുഭവിക്കാനും. ഒരു കലാകാരന്റെ മുന്നിൽ ലജ്ജയ്ക്ക് സ്ഥാനമില്ല.”
അയാൾ പതുക്കെ അവളുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു. “സാരി അഴിക്കൂ…”
ശ്വേത വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ സാരിയുടെ പിൻ അഴിച്ചു. സാരി താഴെ വീണു. ബ്ലൗസും പാവാടയും മാത്രം ധരിച്ചു നിൽക്കുന്ന അവളുടെ അരികിൽ കൈലാസ് തറഞ്ഞു നിന്നു. അയാൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലെ ചെറിയ മടക്കുകളിലേക്ക് നോക്കി.
“ഒരു തരം പ്രതേക ലഹരി നിന്റെ ഉടലിലുണ്ട് ശ്വേതാ… നിന്റെ ഭർത്താവ് നിന്നെ ശരിക്കും ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു. അയാൾ നിന്നെ ഒരു പാവയെപ്പോലെ സൂക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു. എനിക്ക് നിന്റെ ആ വന്യത കാണണം.”
അയാൾ അവളുടെ ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകൾ ഓരോന്നായി അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. ശ്വേത കണ്ണുകൾ ഇറുകെ അടച്ചു. സഞ്ജയുടെ സ്പർശനത്തിന് ഒരുതരം മൃദുത്വമുണ്ടായിരുന്നു, എന്നാൽ കൈലാസിന്റെ വിരലുകൾക്ക് ഒരു പരുക്കൻ സ്വഭാവമായിരുന്നു. ഓരോ ഹുക്കും അഴിയുമ്പോൾ അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി വന്നു.