ശ്വേതയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു നേർത്ത വിങ്ങൽ ഉണ്ടായി. കൈലാസ്—എല്ലാം തുടങ്ങിയത് അയാളിൽ നിന്നാണ്. ഇപ്പോൾ അയാൾ തന്നെ ഈ പുതിയ അധോലോകത്തിലേക്ക് തന്നെ നയിക്കുന്നു.
രാത്രി പത്തു മണി. മുറിയിൽ നാലഞ്ച് ക്യാമറകൾ സെറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. സഞ്ജയ് ഒരു കറുത്ത ഗ്ലാസ് വൈനുമായി ഒരു മൂലയിൽ ഇരുന്നു. ലൈറ്റുകൾ ചുവന്ന നിറത്തിലായി. ശ്വേത ആ പഴയ പട്ടുസാരിയിൽ ബെഡിൽ ഇരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ മാസ്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു.
വാതിൽ തുറന്നു കൈലാസും മറ്റ് രണ്ടു പേരും അകത്തേക്ക് വന്നു. അവർ മൂന്നുപേരും പരുക്കൻ ഭാവത്തിലായിരുന്നു.
“സഞ്ജയ്… റെഡി ആണോ?” കൈലാസ് ചോദിച്ചു.
“സ്റ്റാർട്ട് ക്യാമറ!” സഞ്ജയ് ആവേശത്തോടെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
കൈലാസ് ശ്വേതയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അയാൾ അവളുടെ സാരിയുടെ തുമ്പ് പിടിച്ചു വലിച്ചു. “ശ്വേതാ… ഇന്ന് നീ അഭിനയിക്കുകയല്ല വേണ്ടത്. നിന്റെ ഉള്ളിലെ ആ വന്യത ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ വരണം. സഞ്ജയ് നോക്കി നിൽക്കുന്നത് മറന്നേക്കൂ.”
അവർ ശ്വേതയെ പിച്ചിച്ചീന്താൻ തുടങ്ങി. ക്യാമറകൾ ഓരോ കോണിലൂടെയും അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ നഗ്നത പകർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. സഞ്ജയ് ലാപ്ടോപ്പിലെ സ്ക്രീനിൽ ഓരോ സെക്കൻഡിലും കൂടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ‘വ്യൂവേഴ്സ്’ (Viewers) കണ്ട് ആവേശഭരിതനായി.
“ശ്വേതാ… അങ്ങോട്ട് നോക്കൂ! ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ നിന്നെ കാണുന്നുണ്ട്!” സഞ്ജയ് അലറി.
പക്ഷേ ശ്വേത ആരെയും കണ്ടില്ല. അവൾ തന്റെ കണ്ണുകൾ ഇറുകെ അടച്ചു. കൈലാസിന്റെ പരുക്കൻ സ്പർശനങ്ങൾക്കിടയിൽ അവൾ ആ പഴയ പുഴക്കരയിലെ പാറപ്പുറത്തെക്കുറിച്ച് ഓർത്തു. സഞ്ജയ് തന്നെ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കിയിരുന്ന ആ പഴയ കാലം.