റോഡ് വിജനമാണ്. പെട്ടെന്ന് എവിടെനിന്നോ ഒരു ബൈക്ക് കാരൻ എന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് നിർത്തി. അയാൾക്ക് ദുൽകർ സൽമാന്റെ നല്ല മുഖചായ.
ചേട്ടാ.. ഈ… ലഡാക്കിലേക്ക് എങ്ങനെയാ പോവുക… അവൻ ചോദിച്ചു.
അത് നേരെ പോയി ലെഫ്റ്റ് തിരിഞ്ഞാൽ മതി. ഞാൻ അയാൾക്ക് വഴി പറഞ്ഞുകൊടുത്തു.
അതേയ് ഞാനും കൂടി വന്നോട്ടെ.. ഞാൻ അയാളോട് ചോദിച്ചു.
ആ കയറിക്കോ.. അയാൾ എന്നോട് കയറിക്കോളാൻ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ കയറിയതും അവൻ വേഗത്തിൽ ചവിട്ടാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ നോക്കുബോൾ അവൻ ഓടിച്ചു വന്നിരുന്ന ഹിമാലയൻ ബൈക്ക് ഒരു ഹെർക്കുലീസ് സൈക്കളായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
സൈക്കിളെങ്കിൽ സൈക്കിൾ എന്ന് വിചാരിച്ച് അവന് പുറകിൽ താനെയിരുന്നു.
നല്ല സ്പീഡിലാണ് ഞങ്ങൾ പോകുന്നത്. ഞാൻ സൈക്കിളിന്റെ മീറ്ററിലേക്ക് നോക്കി. ഡിജിറ്റൽ മീറ്ററാണ് അതിൽ 110 km /h എന്ന് കാണിക്കുന്നു.
ഞാൻ വീഴാതിരിക്കാൻ കണ്ണുകൾ അടച്ച് അവനെ ചുറ്റി പിടിച്ചിരുന്നു .
പെട്ടൊന്ന് കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ സൈക്കിളുമില്ല ഓടിച്ച് വന്ന റൈഡറും ഇല്ല. ഞാൻ നിൽക്കുന്നത് നടുറോഡിലാണ്.
എനിക്ക് നേരെ ഒരു പാണ്ടിലോറി പാഞ്ഞു വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
അതിലെ ഡ്രൈവറെ കണ്ട് ഞാൻ ശരിക്കും ഞെട്ടി.
അമ്മേ… എന്നെ കൊല്ലല്ലേ… ഞാൻ ഉറക്കെ കരഞ്ഞു.
പെട്ടെന്ന് ഞാൻ കണ്ണുതുറന്നു. ഹോ.. സ്വപ്നമായിരുന്നോ.. ഞാൻ കുറച്ച് നേരം ഇരുന്ന് കിതച്ചു.
അമ്മ രാവിലെതന്നെ പാണ്ടി ലോറി എടുത്ത് ഇറങ്ങിയിരിക്കുകയാണ് മനുഷ്യനെ കൊല്ലാൻ.
അതൊരു ഭീകരമായ സ്വപ്നമായിരുന്നു.
പക്ഷേ ആ സ്വപ്നം എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഗതി മാറ്റും എന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല.
തുടരും…
Dear. ✒️ .JK