താരയുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു.
”എടാ പൈലീ… അത് കൊടുക്കാൻ പറ്റില്ലടാ, അത് പെണ്ണുങ്ങൾ ഇടുന്നതല്ലേ,”
ലാസർ വെറുതെ ഒന്ന് ഉപദേശിച്ചു നോക്കി.
”അല്ല… അതും കൂടെ വേണം! തന്നില്ലെങ്കിൽ ഇപ്പൊ ആൾക്കാർ വരും… കവലയിൽ ചെന്ന് ഞാൻ പാട്ടുപാടും. ചേച്ചി നൈറ്റി ഊരി ലാസറണ്ണന്റെ മേത്തിരിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറയും!”
പൈലി റോഡിൽ കിടന്നു തുള്ളാൻ തുടങ്ങി.
”പൈലീ… നിനക്ക് ഞാൻ പൈസ തരാം… വേണ്ടത് വാങ്ങി തരാം… പ്ലീസ്!”
താര കൈകൂപ്പി.
”പൈസ വേണ്ട! എനിക്ക് ആ വെള്ള തുണി വേണം!”
പൈലി വാശി പിടിച്ചു.
ലാസർ താരയെ നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ ക്രൂരമായൊരു ചിരിയുണ്ട്.
“താരേ… നീ ഇവനെ കണ്ടിട്ടില്ലേ? ഇതിനു മുൻപ് കമലമ്മയുടെ കാര്യത്തിൽ ഇവൻ ഇങ്ങനെയാ ചെയ്തത്. നാട് മുഴുവൻ പാട്ടാക്കും. ആകെ നാണം കെടും നീ.വെറും ഒരു തുണിക്കഷ്ണമല്ലേ, അത് കൊടുത്തേക്ക്.”
”… നിങ്ങൾക്ക് ഇത് എങ്ങനെ പറയാൻ തോന്നുന്നു? ഇത്… ഇതെന്റെ മാനം കാക്കുന്നതല്ലേ?”
താരയുടെ കണ്ണുകളിൽ വെള്ളം നിറഞ്ഞു.
”മാനമോ? ഇതിനകം നിന്റെ മാനം പകുതിയും എന്റെ കൈക്കള്ളിലായില്ലേ താരേ? പുറത്തറിഞ്ഞാലല്ലേ കുഴപ്പമുള്ളൂ. ഈ പാതയിൽ ആരുണ്ട് കാണാൻ?”
ലാസർ അവളുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു.
“ഇവൻ പോയില്ലെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ ദേവനോ മറ്റാരെങ്കിലുമോ ഇങ്ങോട്ട് വരും. അന്ന് ഇതിലും വലിയ പുകിലുണ്ടാകും. അത് വേണോ?”
താര നിസ്സഹായയായി. ഒരു വശത്ത് നാടായ നാട് മുഴുവൻ തന്റെ നഗ്നതയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കുമെന്ന ഭയം, മറുവശത്ത് ലാസറിന്റെ ആർത്തി പിടിച്ച കണ്ണുകൾ.