ശേഷമുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ അജിതയുടെ ഫോണിലൂടെ കടന്നുപോയപ്പോൾ കണ്ട ആ ‘Day 30’ ചാറ്റുകൾ എന്നെ ശരിക്കും തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. ഞാൻ വീട്ടിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അവൾ മറ്റൊരിടത്ത് മറ്റൊരു രൂപത്തിൽ, മറ്റൊരുവന്റെ കൈകളിൽ അമരുകയായിരുന്നു എന്ന സത്യം ആ സംഭാഷണങ്ങളിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നു.
Day 30 (പബ്ബ് ഡേ)
വെള്ളിയാഴ്ച രാവിലെ മുതൽ തന്നെ അവരുടെ ചാറ്റിൽ ആവേശത്തിന്റെ കരിമരുന്ന് പ്രയോഗം തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഓഫീസിലിരുന്ന് അവൾ അവനോട് ഓരോന്ന് പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നത് കാണുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വന്യമായ യുദ്ധം തന്നെ നടക്കുകയായിരുന്നു.
അവൻ: “ഹായ് ഗോർജസ്… ഗുഡ് മോർണിംഗ്! ☀️ ഇന്ന് നമ്മുടെ പബ്ബ് നൈറ്റ് ആണ്. നിന്നെ ആ ഡിം ലൈറ്റിൽ കാണാൻ ഞാൻ കാത്തിരിക്കുകയാണ്. എന്റെ ഫ്രണ്ട്സിനെ പരിചയപ്പെടുത്താനും നിന്നോടൊപ്പം ഡാൻസ് ചെയ്യാനും എനിക്ക് വല്ലാത്ത കൊതിയുണ്ട് മുത്തേ. 😍”
അജി: “യെസ്… ഞാനും ഭയങ്കര എക്സൈറ്റഡ് ആണ് ഡാ. 💃 നിന്റെ കൂടെ ഇരുന്ന് ഡ്രിങ്ക് ചെയ്യാനും ഡാൻസ് ചെയ്യാനും ഒക്കെ കൊതിയാകുന്നു. പക്ഷെ നമ്മുടെ ഈ സീക്രട്ട് സേഫ് ആയിരിക്കണം. ഹസ്ബൻഡിനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു ഓഫീസ് കൊളീഗ്സിനൊപ്പം ഒരു ചെറിയ പാർട്ടിയാണെന്ന്. പുള്ളിക്ക് ഒന്നും അറിയില്ല. 🤫”
“പുള്ളിക്ക് ഒന്നും അറിയില്ല!”—ഓരോ മെസ്സേജിലും അവൾ എന്നെ എത്ര ലാഘവത്തോടെയാണ് തള്ളിക്കളയുന്നത്. തുടക്കത്തിൽ ഇവർ തമ്മിലുള്ള സംസാരം കണ്ടപ്പോൾ “പഴയ സുഹൃത്തല്ലേ, സംസാരിക്കട്ടെ” എന്ന് കരുതി ഞാൻ ചിരിച്ചുതള്ളിയതാണ്. പക്ഷെ ഓരോ ദിവസവും ആ വാക്കുകളിൽ ഫ്ലർട്ടിംഗ് കലരുന്നതും, അത് എന്നോട് മറച്ചുവെക്കുന്നതും കണ്ടപ്പോൾ ഉള്ളിൽ ഒരു കനൽ എരിയുന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. എന്തിനാണ് അവൾ ഇതെന്നോട് മറച്ചു വെക്കുന്നത്? ഈ ചോദ്യം എന്നെ നീറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
അവൻ: “ഹഹ.. ആ ഒരു ത്രിൽ തന്നെയല്ലേ നമുക്ക് വേണ്ടത്? നിന്റെ ഹസ്ബൻഡ് വിചാരിക്കുന്നത് നീ ഒരു ബോറിംഗ് ഓഫീസ് പാർട്ടിയിലാണെന്ന്, പക്ഷെ നീ എന്റെ കൂടെ, എന്റെ ഫ്രണ്ട്സിനൊപ്പം ക്ലോസ് ആയി ഡാൻസ് ചെയ്യുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ആ ചൂട്… അത് വേറെ തന്നെയാണ്. 🔥”