Posted by അജിത വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ പതുക്കെ വാതിൽ വലിച്ചടയ്ക്കാൻ നോക്കിയപ്പോഴാണ്, വാതിലിനും ഫ്രെയിമിനും ഇടയിൽ വരുണിന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈ തടസ്സമായി നിന്നത്. അവൾ ശരിക്കും ഒന്ന് ഞെട്ടിപ്പോയി. വരുൺ പതുക്കെ വാതിൽ തള്ളി അകത്തേക്ക് വരാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അവൾ അവനെ തടഞ്ഞു.
അജിത (ശബ്ദം താഴ്ത്തി, പരിഭ്രമത്തോടെ): “എടാ… വരുൺ… നീ ഇതെന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത്? നീ പോയില്ലേ? പ്ലീസ്… അവൻ അകത്തുണ്ട്. നീ വേഗം ഇവിടുന്ന് പോടാ, ആരെങ്കിലും കാണും!”
വരുൺ മാറിയില്ല. അവൻ വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ ഹാളിലെ സോഫയിൽ മയങ്ങിക്കിടക്കുന്ന അരുണിനെ ഒന്ന് നോക്കി. അരുണിന്റെ അരികിലിരിക്കുന്ന ആ ഒഴിഞ്ഞ മദ്യക്കുപ്പി കണ്ടപ്പോൾ വരുണിന് കാര്യം പിടികിട്ടി. അവൻ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.
വരുൺ: “അജി… നീ ഒന്ന് സമാധാനപ്പെട്. നിന്റെ ഹസ്ബൻഡ് ബോധമില്ലാതെ ഉറങ്ങുകയാ, അവൻ ഇപ്പോൾ ഉണരില്ല. എനിക്ക് ഇവിടുന്ന് പോകാൻ തോന്നുന്നില്ലടാ… നിന്നെ ഇങ്ങനെ കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് പോകാൻ പറ്റുന്നില്ല.”
അജിത (അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ച് തള്ളിക്കൊണ്ട്): “വരുൺ… വേണ്ട… ഇത് ശരിയല്ല. ഫ്ലാറ്റിൽ നടന്നതൊക്കെ അവിടെ കഴിഞ്ഞു. ഇത് എന്റെ വീടാണ്, അവൻ ഉറങ്ങുകയാണ്. നീ പ്ലീസ് ഒന്ന് മനസ്സിലാക്ക്… എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു… വരുൺ, വേണ്ട!”
വരുൺ അവളുടെ കൈകൾ പിടിച്ചുമാറ്റി വാതിൽ തള്ളി അകത്തേക്ക് കയറി. അവൻ വാതിൽ പതുക്കെ കുറ്റിയിട്ടു. അജിത ഭയത്തോടെയും അതേസമയം ഒരു വല്ലാത്ത ആവേശത്തോടെയും അവനെ നോക്കി നിന്നു. വരുൺ അവളെ ചുമരിനോട് ചേർത്തുനിർത്തി അവളുടെ കഴുത്തിലേക്ക് മുഖം അമർത്തി.