“നീ ഒളിച്ചിരുന്ന് കൊറേ കണ്ടതല്ലേ..കണ്ടത് മാത്രവല്ലല്ലോ …നിനക്ക്…”
അത് പറഞ്ഞവൾ ഒരുമിച്ച് നടക്കുന്നതിനിടയിൽ അവന്റെ മുണ്ടിന്റെ മുൻഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി.
“അയ്യേ..!! ഈ ആൻറ്റിക്കെന്നാ!”
“അയ്യേ ഈ ആൻറ്റിക്കെന്നാ! മിണ്ടരുത്…കൊറച്ചു മുമ്പ് നോക്കീപ്പം നിന്റെ മുണ്ടിനത്ത് എവറസ്റ്റ് പോലെ പൊങ്ങിനി ക്കുന്ന കണ്ടാരുന്നല്ലോ! ഒളിച്ചിരുന്ന് കണ്ട്…!!”
കുഞ്ഞുമോൻ ജാള്യതയോടെ തല താഴ്ത്തി.
“കണ്ടിട്ട് നീ പിടിക്കുവാരുന്നോടാ?”
“ശ്യേ! മിണ്ടാതിരി ആൻറ്റി..”
പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട്, ജാള്യത വിടാതെ അവൻ പറഞ്ഞു.
“ഹ! പറ കുട്ടാ..ആ മൈരൻ എന്നെ ഊക്കുന്നത് കണ്ടോണ്ട് നീ പിടിക്കുവാരുന്നോ?”
“എന്ത് ചെയ്യുന്നത് കണ്ടോണ്ട് എന്നാ പറഞ്ഞെ?”
കണ്ണുകൾ മിഴിച്ച് കുഞ്ഞുമോൻ ചോദിച്ചു.
“ഓ! ഇതാണോ ഇപ്പ ഇത്ര വല്യ കാര്യം? ഊക്കുക എന്ന് നീ ആദ്യായിട്ട് കേക്കുന്നപോലെ!”
“അല്ല, എന്നാലും ആൻറ്റി അത് പറയുമ്പം!”
“അതെന്നാ? ഞാൻ തെറി പറഞ്ഞ് നീ ഇതിന് മുമ്പ് കേട്ടിട്ടില്ലേ? നമ്മടെ വീട്ടിൽ ആരാ തെറി പറയാത്തെ? നിന്റെ അപ്പൻ പറയുകേലെ? നിന്റെ കത്രീന ആൻറ്റി ഒരു സെൻറ്റൻസ് പറഞ്ഞാ അതിനാത്ത് ഒരു പത്ത് തെറി എങ്കിലും കാണുവേലേ? എന്നിട്ടാ ഇപ്പം!”
കുഞ്ഞുമോൻ ചിരിച്ചു.
“പറയെടാ രമേശൻ എന്നെ ഊക്കുന്ന കണ്ടോണ്ട് നീ പിടിക്കുകയല്ലാരുന്നോ?”
“അറിഞട്ടിപ്പം എന്നെത്തിനാ?”
“കേക്കാൻ ഒരു രസം…”