ടോക്സിക് [സാത്യകി]

ശ്വാസം കിട്ടാതെ രുക്സാനി വല്ലാതെ ബുദ്ധിമുട്ടി.. കാരവാനിൽ ആകെ അവളുടെ ഗ്വാക്ക് ഗ്വാക്ക് ശബ്ദം അലയടിച്ചു.. ഇഷ്ടം അല്ലെന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു അവളുടെ വായ കഴച്ചു ഓടിയുന്നത് വരെ രോഹൻ അവളെ കൊണ്ട് വായിൽ എടുപ്പിച്ചു.. അത്രയും നേരം ഞാനും അവർക്കിടയിൽ പെട്ടു പോയി

‘വാ..’

രോഹൻ അവളെ ബെഡിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു..

‘ഇവിടെ വച്ചോ..?

അവൾക്ക് ഒരു പേടിയായി

‘ഇവിടെ ആരും വരില്ല.. നീ പേടിക്കാതെ…’

രോഹൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ബെഡിലേക്ക് നടത്തി..

ഇത്തവണ അണ്ണാക്കിൽ കിട്ടാൻ പോകുന്നത് എനിക്കാണ്. കാരണം ഞാൻ മറഞ്ഞു ഇരിക്കുന്ന ചെയറിനു അരികിൽ ആണ് ബെഡ്. അവിടേക്ക് വരുമ്പോൾ അവർ എന്തായാലും എന്നെ കാണും..

അവർ രണ്ട് പേരും ചെയറിന് അരികിൽ എത്തിയത് വരെ ഞാൻ കണ്ടു.. പിന്നെ പേടി കൊണ്ട് ഞാൻ കണ്ണടച്ചു.. നാണക്കേട് കൊണ്ട് കൂടി ആണെന്ന് പറയാം. സീൻ പിടിക്കാൻ ഒളിച്ചിരുന്നു എന്നാണ് ഇപ്പൊ എനിക്ക് കിട്ടാൻ പോകുന്ന പേര്.. നാണം വന്നു എന്റെ തൊലി ഉരിഞ്ഞു….

ഞാൻ മറഞ്ഞു ഇരിക്കുന്ന കസേരയും കടന്നു അവർ മുന്നോട്ടു വന്നു. പഞ്ചാബി ഹൌസിൽ കൊച്ചിൻ ഹനീഫ കുമ്പിട്ടു ഇരിക്കുന്നത് പോലെ കൈ കൂപ്പി ഞാൻ ഇരുന്നു എന്ന് വേണേൽ പറയാം. ഏത് ഭാഷയിൽ മാപ്പ് ചോദിക്കണം എന്ന് മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു ഞാൻ ഇരിക്കുമ്പോ രോഹൻ അവിടെ നിന്ന് സ്വന്തം തുണി അഴിക്കുന്നു.. ഒപ്പം കുറച്ചു വൈമുഖ്യത്തോടെ രുക്സാനിയും…

എനിക്ക് എന്താണ് ഇവർ ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്ന് മനസിലായില്ല. പ്രേമം മനുഷ്യനെ അന്ധൻ ആക്കുമെന്ന് ചൊല്ലുണ്ട്. പക്ഷെ കാമം ഇത്രക്ക് അന്ധൻ ആക്കുമോ..? ഒരു കയ്യകലത്തിൽ ഇരുന്നിട്ടും ഇവർ എന്താണ് എന്നെ മൈൻഡ് ചെയ്യാത്തത്.. രോഹൻ അടിച്ചു കിളി പോയി ഇരിക്കുവാ എന്നെങ്കിലും കരുതാം. പക്ഷെ ഈ പെണ്ണിന് കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ.. എനിക്ക് ഒന്നും മനസിലായില്ല