Posted by എന്താ അയാളുടെ പേര്…
കാലിയാൻ സിംഗ്…
ഇവനൊക്കെ ഗുരു നാനാക്കിന്റെ അച്ഛന്റെ പേരുത്തനെ വേണമായിരുന്നോ…
എന്ത് ചെയ്യാൻ മക്കൾ നല്ലവരായി വളരുമെന്ന് മാതാപിതാക്കൾ ആഗ്രഹിക്കില്ലേ… അതുകൊണ്ട് ഇട്ടതാവും…
ബിച്ചു എന്നെ നോക്കി ചിരിയോടെ തലയാട്ടി
അച്ഛാ… വൈകീട്ട് നമുക്കൊന്നയാളെ കാണാൻ പോണം…
വേണ്ടമോനെ… അയാൾ മോൻ വിചാരിക്കുമ്പോലെ അല്ല…
അത് സാരമില്ല… നമുക്ക് എല്ലാർക്കും കൂടെ പോയൊന്നു കണ്ടിട്ടുവരാം…
അത് വേണോ…
എന്താ അച്ഛാ… പേടിയുണ്ടോ…
നീ അടുത്തുള്ളപ്പോ എന്തോ ഒരു ധൈര്യമുണ്ട് എങ്കിലും അപകടത്തെ തേടിചെല്ലണോ…
അതൊന്നും സാരമില്ലച്ചാ… ഒന്നും സംഭവവിക്കില്ല… പരിചയപെടുത്തിയില്ലല്ലോ… ഇത് വിഷ്ണുദത് ഞങ്ങൾ ബിച്ചു എന്ന് വിളിക്കും ഏന്റെ മകൻ…
ബിച്ചുവിന്റെ മുഖം സന്തോഷത്താൽ വിടർന്നു
അത് അഫീഫ… ഞാൻ കല്യാണം കഴിക്കുവാൻ പോവുന്ന കുട്ടി…
അച്ഛന്റെ മുഖത്ത് പ്രതീക്ഷിച്ചതെന്തോ നടക്കാത്ത പോലെ ഒരു ഭാവം വന്നു
അത് നൂറ… ഏന്റെ… എന്റെ ഓണർ…
കുട്ടികളെ ഓരോരുത്തരെയും പേര് ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ അഫി പ്രിയയെ കുളിക്കാൻ പറഞ്ഞുവിട്ടു
അമ്മ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വിളിച്ചു കൈ കഴുകി ചെന്നിരുന്നതും ചൂട് റൊട്ടിയും സബ്ജിയും വിളമ്പി കുടിക്കാനായി വലിയ സ്റ്റീൽ ഗ്ലാസുകൾ നിറയെ പാലും കൊണ്ടു വെച്ചു എല്ലാരും ഒരുമിച്ചിരുന്നു ഭക്ഷണം കഴിക്കേ പ്രിയ എന്നെ തന്നെ നോക്കുന്നുണ്ട്
അഫി : (അവളെ നോക്കി ദേഷ്യത്തോടെ) വായി നോക്കിയിരിക്കാതെ കഴിക്ക്…
പ്രിയ : (നിസ്സഹായയായി അഫിയെ നോക്കി) സോറി…