സാധാരണ ഉറങ്ങുന്ന സമയത്ത് ചായ്പ്പിന്റെ ഭാഗത്തേക്കുള്ള കതക് അവര് ഉള്ളില് നിന്നും അടച്ചു കുറ്റിയിടും. പിന്നെ എനിക്ക് വീടിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറാന് പറ്റില്ല. ആഹാരം കഴിക്കുന്ന സ്ഥലം വീടിന്റെ ഭാഗമാണ് എങ്കിലും അതും അടുക്കളയും പ്രത്യേകമാണ്. വീടിന്റെ ഉള്ളില് നിന്നും ചായ്പ്പിലേക്ക് ഇറങ്ങാന് അകത്ത് നിന്നും വാതിലുണ്ട്. ഊണ് കഴിഞ്ഞാല് ആഹാരം കഴിക്കുന്ന മുറിയിലേക്കുള്ള വാതില് ഉള്ളില് നിന്നും അടച്ചുപൂട്ടും. ഞാന് ഊണ് കഴിച്ച ശേഷം അടുക്കള വാതില് പുറത്ത് നിന്നും പൂട്ടിയിട്ടാണ് ചായ്പ്പില് കയറുക. രാവിലെ തള്ള വരുമ്പോള് എന്നെ വിളിച്ചുണര്ത്തി താക്കോല് വാങ്ങി ഉള്ളില് കയറും. രാവിലെ അവര് തുറക്കുമ്പോള് മാത്രമേ വീടുമായി എന്റെ ചായ്പ്പിനും അടുക്കളയ്ക്കും ബന്ധം ഉണ്ടാകൂ.
ഇന്ന് ആ കതക് തുറന്നിട്ടിട്ടുണ്ട് എന്നാണ് മീനാക്ഷി പറഞ്ഞിട്ട് പോയത്. ഏതാണ്ട് പത്തോളം കിടപ്പുമുറികള് ഉള്ള ആ വലിയ തറവാട്ടില് കാലിയായി കിടക്കുന്ന മൂന്ന് മുറികളുടെ അപ്പുറത്താണ് മീനാക്ഷിയുടെ മുറി. തികച്ചും ഒരു ഒഴിഞ്ഞ കോണില്. എന്തിനാണ് അവള് മറ്റുള്ളവരില് നിന്നും ഇങ്ങനെ മാറി താമസിക്കുന്നത് എന്ന് ഞാന് ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരിക്കല് മുറി വൃത്തിയാക്കാന് കയറിയ ഞാന് ഒരു മൂലയ്ക്ക് അവള് ഊരിയിട്ടിരുന്ന അടിവസ്ത്രങ്ങള് കണ്ട് അതെടുത്ത് മണത്തു നോക്കി കുറെ വാണം വിട്ടിരുന്നു. അടിവസ്ത്രങ്ങള് പോലും അവള് സ്ഥിരമായി കഴുകില്ല എന്നെനിക്ക് അന്നാണ് മനസിലായത്.
മുറിയിലേക്ക് ചെല്ലണം എന്ന് മീനാക്ഷി പറഞ്ഞിട്ട് പോയതോടെ എനിക്കെന്റെ മനസ് കൈമോശം വന്ന അവസ്ഥയില് ആയിരുന്നു. ഇത്ര നാളായിട്ടും രാത്രി തറവാടിന്റെ ഉള്ളില് താന് കയറിയിട്ടില്ല. കൊച്ചമ്മ അറിയാതെയാണ് മീനാക്ഷി തന്നെ ഉള്ളിലേക്ക് വിളിച്ചത് എന്നത് സ്പഷ്ടമാണ്. കാരണം അല്ലെങ്കില് അവള് ആഹാരം കഴിക്കുന്ന സമയത്ത് അത് പറഞ്ഞേനെ. ഇത് എന്നെക്കാണാന് വേണ്ടി മാത്രമായി വന്നതാണ് അവള്. അല്ലാതെ വെള്ളം കുടിക്കാന് ഒന്നുമല്ല. മുറിയിലുള്ള കൂജയില് എന്നും ഞാനാണ് വെള്ളം നിറച്ചു വയ്ക്കുന്നത്.
പാത്രങ്ങള് കഴുകുമ്പോള് എന്റെ ദേഹം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജോലി എല്ലാം തീര്ത്ത് ഞാന് അടുക്കള പൂട്ടി ചായ്പ്പില് കയറി വേറെ കൈലി എടുത്ത് ഉടുത്തു. പിന്നെ ഞാന് ചെന്ന് വീടിന്റെ ഉള്ളിലേക്കുള്ള വാതിലില് ഒന്ന് തള്ളി നോക്കി. അത് പൂട്ടിയിട്ടുണ്ടയിരുന്നില്ല. എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അമിതമായി കൂടാന് തുടങ്ങി.