Posted by രാഘവൻ: “എന്താ മോളേ… കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നല്ല ഉന്മേഷം തോന്നുന്നുണ്ടല്ലോ. ഇന്ന് കോളേജിൽ പോകേണ്ടതല്ലേ?”
വിസ്മയ: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “ഉണ്ട് അച്ഛാ… പക്ഷേ ഇന്നലെ കണ്ട കാഴ്ചകൾ കണ്ട് എന്റെ തല പുകയുന്നു. എനിക്ക് ഇനിയും ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ചോദിക്കാനുണ്ട്.”
അവളുടെ തുറന്ന സംസാരം കേട്ട് സരസ്വതി ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവർ രാഘവന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് പാളി നോക്കി.
സരസ്വതി: “എടി… നീ ഇതെന്താ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നത്? ആഹാരം കഴിക്കുമ്പോഴാണോ ഇതൊക്കെ സംസാരിക്കുന്നത്?”
വിസ്മയ: “അതിനെന്താ അമ്മേ… അച്ഛൻ തന്നെ പറഞ്ഞില്ലേ എന്ത് സംശയമുണ്ടെങ്കിലും ചോദിക്കണമെന്ന്.
വിസ്മയ ഇഡ്ഡലി കഷ്ണം സാമ്പാറിൽ മുക്കി സാവധാനം കഴിച്ചുകൊണ്ട് അച്ഛന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇന്നലത്തെ രാത്രി നൽകിയ ചോദ്യങ്ങൾ തിരതല്ലുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
വിസ്മയ: “അമ്മേ, ഇന്നലെ പറഞ്ഞില്ലേ ഇതൊക്കെ പഠിക്കേണ്ട ഒരു കലയാണെന്ന്. പക്ഷേ സാധാരണ എല്ലാവരും ഇത് ഒളിച്ചു വെക്കുകയല്ലേ ചെയ്യുന്നത്? അച്ഛൻ എന്നെ അത് നേരിട്ട് കാണാനും കരുത്ത് തൊടാനും അനുവദിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് വലിയൊരു തിരിച്ചറിവാണ് കിട്ടിയത്. എന്റെയുള്ളിലെ പേടി മാറ്റാനാണോ അച്ഛൻ ഇത് ചെയ്തത്? അതോ ഞാൻ ഇതൊക്കെ കൃത്യമായി അറിഞ്ഞിരിക്കണം എന്ന് അച്ഛന്
നിർബന്ധമുള്ളത് കൊണ്ടാണോ?”
രാഘവൻ പതുക്കെ ചായ കുടിക്കുന്നത് നിർത്തി മകളെ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കി.
രാഘവൻ: “രണ്ടും ശരിയാണ് മോളേ.നിന്റെ അമ്മയുടെ വാക്കുകള് കേട്ടപ്പോള് ആണ് ഞാനും ഇതൊക്കെ തിരിച്ച് അറിയുന്നത്.അറിവില്ലായ്മയിൽ നിന്നാണ് പലപ്പോഴും ഭയമുണ്ടാകുന്നത്. അതുകൊണ്ട് നിന്റെ ഭാവിയിൽ നീ ഇതൊന്നും കണ്ട് പകച്ചു നിൽക്കരുത് എന്ന് എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു.”