എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി..
” നിന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും അടർന്നു വീഴുന്ന ഈ ഓരോ തുള്ളിയും എന്റെ പരാജയം ആണ് ഭദ്രാ…… എന്റെ പെണ്ണിന്റെ കണ്ണു നിറയുന്നത് എന്റെ തോൽവി തന്നെയല്ലേ…. “
തിടുക്കത്തിൽ അത് ഞാൻ തുടക്കാൻ ശ്രമിച്ചതും എന്റെ കവിളിലൂടെ ഇറ്റുവീണ കണ്ണുനീർ അവൻ കൈക്കുമ്പിളിൽ ഒരു തീർത്ഥം പോലെ ഏറ്റു വാങ്ങി. ആ നനവ് അവൻ അവന്റെ ചുണ്ടിലേക്ക് ചേർത്തു. അപ്പോഴും അവന്റെ ഇടത്തെ കൈ എന്റെ വലത്തേ കൈയിൽ ഇറുക്കെ പിടിച്ചിരുന്നു കണ്ണുനീരിനെ തുടച്ചുമാറ്റാൻ സമ്മതിക്കാതെ.
പാതയോരത്ത് നിർത്തിയിരുന്ന കാറിൽ അവനെ വിട്ടു പോവാൻ മനസ്സു വരാതെ അവനോട് ചേർന്നിരുന്നു. ..
” എന്നെ കാണാൻ വന്ന വെറും ഭദ്രയല്ല ഇത്. നീ ഇപ്പോ mrs. ഭദ്ര അച്ചു രാജ് ആണ്. ഒറ്റക്കല്ല നീ ഇനി. അതുമാത്രം മനസ്സിലോർത്തു എന്റെ കുട്ടി പൊക്കോ. സൂക്ഷിച്ചു ഡ്രൈവ് ചെയ്യണേ മോളേ…. നീ ഒരുപാട് ആലോചിച്ചു കൂട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുവാ…. കാണുമ്പോ തന്നെ അറിയാം…. ഒറ്റക്ക് വിടാൻ മനസ്സുണ്ടായിട്ടല്ല… എത്തിയാൽ ഉടനെ ഒന്നു വിളിക്കണേ…. ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി എന്നെ അവിടേക്ക് കയറ്റി ഇരുത്തി ഡോറും അടച്ചു അവൻ കൈ വീശി കാണിച്ചു….
തിരികെ ഡ്രൈവ് ചെയ്യ്തു എത്തും വരെ ഒരു മന്ത്രം പോലെ അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ അലയടിച്ചു. “ഒറ്റക്കല്ല നീ ഇനി “. ആ ഒരു ഒറ്റ വാക്കിന്റെ മാസ്മരികതയിൽ കരയാൻ പോലും മറന്നു… ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ അവൻ മാന്ത്രികനാണ്….. വാക്കുകൾ കൊണ്ടു എന്റെ ആത്മാവിനെപ്പോലും സ്വന്തമാക്കിയവൻ….. ഒരു ഡോക്ടർ എന്ന നിലയിൽ അവന്റെ ആ സിദ്ധി എത്ര വലുതാണ്. വേദനിക്കുന്ന, നിരാശ നിറഞ്ഞ മനസ്സുകളിൽ ആശ്വാസം നിറക്കുന്നത് അവനെഴുതുന്ന മരുന്നുകളെക്കാളും അവന്റെ ഈ മാജിക് ആവും.