വിക്രമസൂര്യനും ശീതവല്ലിയും [ഷേരു]

Posted by

വിക്രമസൂര്യനും ശീതവല്ലിയും

VIKRAMASOORYANUM SHEETHAVALLIYUM | AUTHOR : SHERU

 

കർമ്മപഥത്തിലെ ആദ്യത്തെ ചുവടുവെപ്പാണ്. നിങ്ങളുടെ പ്രോത്സാഹനത്തി ലൂടെ വേണം
മുന്നോട്ടുള്ള വഴികൾ താണ്ടാൻ

കുന്തളദേശത്തെ രാജാവാണ് ശേഷൻ. അന്യദേശങ്ങളിൽ പോലും നീതിമാനെന്നു പുകഴ്പ്പെറ്റവൻ.
പ്രജാക്ഷേമതത്പരൻ. സർവ്വകാര്യങ്ങളിലും പരിജ്ഞാനി. ശാസ്ത്രം, കല, സംഗീതം, ഭരണമികവ്,
ധീരത, നീതിബോധം തുടങ്ങിയവയുടെയെല്ലാം ഒറ്റ ഉത്തരമായി ജ്ഞാനികളും കവികളും
വാഴ്ത്തിപ്പാടുന്ന ശ്രേഷ്ഠൻ. ശേഷരാജാവിന്റെ പേരും പെരുമയും നാൾക്കുനാൾ
വർദ്ധിച്ചുവന്നു. അത്രയും പ്രശസ്തനും സർവ്വകാര്യയോഗ്യനുമായിരുന്നെങ്കിലും
അഹങ്കാരത്തിന്റെ ഒരംശം പോലും അദ്ദേഹത്തെ തൊട്ടു തീണ്ടിയിട്ടില്ലായിരുന്നു.
സുഖസമ്പൽസമൃദ്ധിയിൽ കുന്തളദേശവും ജനങ്ങളും കഴിഞ്ഞു വരികവെയാണ് പെട്ടെന്നൊരുനാൾ
രാജ്യത്ത് ക്ഷാമം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്. അന്നന്നത്തെ കൂലിവേല കൊണ്ട് സന്തുഷ്‌ടിയിൽ
കഴിഞ്ഞിരുന്ന സാധാരണക്കാരായ ജനങ്ങളെ ക്ഷാമം നന്നായി ബാധിക്കുന്ന സ്ഥിതി വന്നു.
കടുത്ത വേനലിൽ കൃഷിയിടങ്ങളെല്ലാം വരണ്ടുണങ്ങി. പ്രജകളുടെ ക്ഷേമകാര്യങ്ങളിൽ
ശ്രദ്ധാലുവായിരുന്ന ശേഷരാജൻ അവരെ സ്വവിധിക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കാൻ ഒരുക്കമല്ലായിരുന്നു.
അദ്ദേഹം കൊട്ടാരത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിരുന്ന ധാന്യങ്ങളും പലവ്യഞ്ജനങ്ങളും എല്ലാം
ജനങ്ങൾക്ക് സൗജന്യമായി വിതരണം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ക്ഷാമത്തെ അങ്ങനെ ഒരു പരിധി വരെ
തടഞ്ഞെങ്കിലും ഭാവിയിൽ എന്ത് കരുതും എന്ന ചിന്ത അദ്ദേഹത്തെ വല്ലാതെ വലച്ചു.
ഒരു രാത്രി തന്റെ പത്നി ഹിമവാണിയുമായി പള്ളിയറയിലായിരുന്നു രാജൻ. ചെമ്പകമണമുള്ള
സുഗന്ധലേപനം പൂശി അന്ന് പതിവിലധികം സുന്ദരിയായിരുന്നു രാജ്ഞി. ഭൂപാലരാജന്റെ മകളായ
ഹിമവാണി ഒരു സൗന്ദര്യധാമം തന്നെയാണ്. മാൻപേടയെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന അഞ്ജനമെഴുതിയ
മിഴികളും ആപ്പിൾ പഴം പോലെ ചുവന്നുതുടുത്ത ചാമ്പയ്ക്ക ചുണ്ടുകളും ആരെയും
മോഹിപ്പിക്കും. പൃഷ്ഠത്തോളം നീണ്ടു നിൽക്കുന്ന അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ കേശഭാരം ഏതൊരു
അപ്സരസ്സിനെയും അസൂയാലുവാക്കും. മാതളം പോലെ തുടുത്തുരുണ്ട ഹിമവാണിയുടെ സ്തനങ്ങൾ
ആകൃതി ഒത്തവയാണ്. നടുവിലെ മുന്തിരിഞെട്ടുകൾ രാജ്ഞി ധരിച്ചിരുന്ന നീലനിറത്തിലുള്ള
നേർത്ത മുലക്കച്ചയിലൂടെ തെളിഞ്ഞു കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
‘എന്തു പറ്റി രാജന്? തിരക്കുപിടിച്ച രാജ്യകാര്യങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു വേള തന്റെ സാമീപ്യം
ലഭിക്കുമ്പോൾ കാമാർത്തനാകുന്ന തന്റെ പ്രിയതമന് ഇന്നെന്താണ് പറ്റിയത് ?’
നിസ്സംഗഭാവത്തോടെ ചിന്താമഗ്നനായി ഇരിക്കുന്ന ശേഷരാജനെ കണ്ട് ഹിമവാണി അത്ഭുതം
കൂറി.”എന്തുപറ്റി മഹാരാജൻ? എന്താണ് അങ്ങയെ വലട്ടുന്നത്? രഹസ്യമേതുമല്ലെങ്കിൽ
ഈയുള്ളവളോട് മൊഴിഞ്ഞാലും..”

“രാജ്യത്ത് ക്ഷാമം പടർന്നു പിടിച്ചിരിക്കയാണല്ലോ രാജ്ഞീ.. സൂക്ഷിച്ചു
വച്ചിരിക്കുന്ന വിഭവങ്ങൾ തീരാറായിരിക്കുന്നു. ഭാവിയിലേക്ക് കരുതി വെക്കാൻ എത്രയും
പെട്ടെന്ന് കൃഷി പുനരാരംഭിക്കേണ്ടതുണ്ട്. എന്നാൽ ജലദൗർഭ്യത തടസ്സം നിൽക്കുന്നു.
എന്താണൊരു മാർഗ്ഗം എന്നറിയാതെ വിഷമത്തിലാണ് ഞാൻ.”

“രാജൻ, എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു വഴി തെളിയുന്നുണ്ട്. പണ്ട് കൊട്ടാരത്തിൽ വച്ച് മുത്തശ്ശി
എനിക്ക് കഥകൾ പറഞ്ഞു തരുമായിരുന്നു. ആ കഥകളിൽ മുത്തശ്ശി പണ്ടെന്നോ താളിയോലകളിൽ
വായിച്ചറിഞ്ഞ ഒരു കൃഷിയിടത്തെ പറ്റി പറയാറുണ്ട്. നമ്മുടെ രാജ്യാതിർത്തിക്ക്
സമീപമുള്ള വനത്തിനുള്ളിലെവിടെയോ ആണ് ആ സ്ഥലം. വളരെ ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ മണ്ണാണത്രേ അത്.
ഒരിക്കലും അതിലൂടെ ഒഴുകുന്ന തെളിനീരുറവ വറ്റാറില്ലത്രേ. ആ സ്ഥലം കണ്ടെത്താനായാൽ
നമ്മുടെ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പരിഹാരമുണ്ടായേക്കും രാജൻ.”

“കഥകളും പുരാണങ്ങളും എന്നും സത്യമാവണമെന്നില്ലല്ലോ രാജ്ഞീ..” ശേഷരാജാവ് സംശയം
പ്രകടിപ്പിച്ചു.

“ചിലപ്പോൾ അവ സത്യമാണെങ്കിലോ രാജൻ.. പാശ്ചാത്യ ദേശങ്ങളും പൗരസ്ത്യ ദേശങ്ങളും
കണ്ടറിഞ്ഞ എത്രയോ സഞ്ചാരികൾ നമ്മുടെ സഭയിലില്ലേ.. ഹിമവൽസാനുക്കളിലടക്കം തീർത്ഥയാത്ര
നടത്തിയ താപസവര്യരില്ലേ.. അങ്ങയുടെ ഖ്യാതി ദേശദേശാന്തരം ചെന്ന് പാടിപ്പുകഴ്ത്തുന്ന
കവിശ്രേഷ്ഠരില്ലേ.. ഭൂതവും ഭാവിയും തെളിനീര് പോലെ ഗണിച്ചു മനസ്സിലാക്കുന്ന
ജ്യോതിഷപ്രമാണികളില്ലേ.. അവരിലാർക്കെങ്കിലും അറിയാതിരിക്കുമോ ആ സ്ഥലത്തെ
കുറിച്ചുള്ള ഐതിഹ്യം.. അത് സത്യമാണോ മിഥ്യയാണോ എന്ന് അവരിലാർക്കെങ്കിലും
അറിയാതിരിക്കുമോ..?”

ശേഷരാജൻ ഒരു നിമിഷം ചിന്തയിലാണ്ടു. തുടർന്ന് പറഞ്ഞു: “ഭവതിയുടെ വിശ്വാസം ദൃഢമെങ്കിൽ
നാളെ സഭ ചേരുമ്പോൾ നമുക്ക് ചർച്ച ചെയ്യാം. ഇപ്പോഴെനിക്കും ചെറിയൊരു പ്രതീക്ഷ
തോന്നുന്നു.”

“എങ്കിൽ ഇനിയുമെന്തിനാണ് പ്രിയതമാ മ്ലാനത? അങ്ങ് പുഞ്ചിരിച്ചാലും..”

ഹിമവാണി ശേഷരാജന്റെ മുഖം തന്റെ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു. രാജന്റെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് തന്റെ
ചാമ്പയ്ക്കചുണ്ടുകൾ ചേർത്തു. ശേഷരാജന്റെ കൈകൾ പതുക്കെ ഹിമവാണിയെ വരിഞ്ഞു. പതുക്കെ ആ
കരങ്ങൾ റാണിയുടെ മുലക്കച്ചയുടെ പിന്നിലെ കെട്ട് അഴിക്കാൻ ആരംഭിച്ചു. രാജാവിന്
മുന്നിൽ ആ മുലക്കച്ച അഴിഞ്ഞു വീണു. വെളുത്തു തുടുത്ത മുലകൾ രാജന് മുന്നിൽ
അനാവൃതമായി. രാജൻ തന്റെ ഇരുകൈകളും ഉപയോഗിച്ച് ആ മുലകളെ തഴുകാൻ തുടങ്ങി. റാണിയുടെ
വിരലുകൾ ആ നേരത്ത് രാജാവിന്റെ മാറിടത്തിലൂടെ ഇഴയുകയായിരുന്നു. ആയുധാഭ്യാസത്തിലൂടെ
വിരിഞ്ഞ ആ മാറിലെ കൊച്ചു മുലകളിൽ റാണിയുടെ കൈ വിശ്രമിച്ചു. റാണി തന്റെ ചുണ്ട്
അവയോട് അടുപ്പിച്ചു അവയെ മാറി മാറി ചപ്പി വലിക്കാൻ ആരംഭിച്ചു. രാജ്ഞി നാവ് നീട്ടി
ഇരു മുലഞെട്ടുകളും നക്കിയുഴിഞ്ഞു. രാജൻ സുഖത്തിന്റെ

ഉച്ചകോടിയിലെത്തി. റാണിയുടെ കൈകൾ പതിയെ താഴോട്ട് നീണ്ടു. റാണിയുടെ കൈകൾ രാജന്റെ
ഉടുമുണ്ട് അഴിച്ചു കളഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ ഇരുവരും അരയ്ക്കു മുകളിൽ നഗ്നർ.

ഹിമവാണി ശേഷരാജന്റെ ലങ്കോട്ടി വകഞ്ഞു മാറ്റി. കരിവീട്ടി കണക്കെ കരുത്തനായ രാജലിംഗം
കുലച്ച വില്ല് പോലെ ഉദ്ധരിച്ചു നിൽക്കുന്നു. ‘എന്ത് മുഴുപ്പും വലിപ്പവുമാണവയ്ക്ക്,
ഉർവ്വശി-രംഭമാരെപ്പോലും മോഹിപ്പിക്കും, തീർച്ച! താനെത്ര ഭാഗ്യവതി!’ രാജ്ഞി
മനസ്സിലോർത്തു. തന്റെ കൈകളാൽ റാണി ആ കുലച്ചു നിൽക്കുന്ന ഇരുമ്പുലക്കയെടുത്തു.
പതുക്കെ തന്റെ അധരങ്ങളാൽ ചുംബിക്കാൻ ആരംഭിച്ചു. റാണി രാജന് മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി.
വൃഷണസഞ്ചികളെ നാവിനാൽ നൊട്ടിനുണയാൻ തുടങ്ങി. പിന്നെ പതുക്കെ അത് വായിൽ വച്ച് സുരതം
ആരംഭിച്ചു. ശേഷരാജൻ സുഖത്താൽ പുളയാൻ തുടങ്ങി.

“ഭവതീ, ഇനിയും.. ഇനിയും..” ശേഷരാജൻ ആവേശത്താൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

രാജ്ഞി രാജന്റെ ലിംഗമകുടം തന്റെ വായിലെടുത്തു. തടിച്ചുരുണ്ട മകുടത്തെ തൊണ്ടയോളം
ആഴത്തിൽ വിഴുങ്ങുമ്പോൾ റാണിക്ക് ശ്വാസതടസ്സം അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
രാജലിംഗത്തിന്റെ ചവർപ്പ് കലർന്ന രുചി റാണി നന്നായി അസ്വദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“പ്രഭോ എന്റെ സ്തനങ്ങളെ ഞെരിച്ചുടച്ചാലും.. അങ്ങയുടെ കരലാളനം പോലും എന്നെ
കാമാതുരയാക്കുന്നു.”

രാജന്റെ കൈകൾ ഹിമവാണിയുടെ കുചകുംഭങ്ങളെ ശക്തമായി താഡനം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
വലിപ്പമേറിയ ആ മുലകൾ രാജന്റെ കരുത്തുറ്റ കരങ്ങളുടെ സ്പർശനമേറ്റ്‌ കല്ലിക്കാൻ
തുടങ്ങി. മുലഞെട്ടുകൾ മുന്നോട്ട് കൂർത്തുവന്നു. ശേഷരാജൻ റാണിയെ കോരിയെടുത്ത്
ശയ്യയിൽ കിടത്തി. കൂർത്തുതുടുത്ത ആ മുലഞെട്ടുകൾ വായിലാക്കി സുരതം ചെയ്യാനാരംഭിച്ചു.
ഇടത് വലത് മുലക്കണ്ണുകൾ രാജൻ മാറിമാറി പാനം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. അതേ സമയം റാണി
രാജാവിന്റെ ലിംഗത്തിൽ മുഷ്ടിമൈഥുനം ആരംഭിച്ചിരുന്നു. രതിയുടെ അനിർവാച്യമായ സുഖത്തിൽ
ഇരുവരും ഒരേപോലെ മുഴുകയായിരുന്നു.

രാജന്റെ കൈകൾ താഴേക്കുചെന്നു. റാണിയുടെ ദേഹത്തെ ശേഷിച്ച തുണിയുമുരിഞ്ഞു അവ ആ
യോനീതടം തഴുകാൻ തുടങ്ങി. പനിനീർപ്പൂ പോലെ മൃദുലമായിരുന്നു ഹിമവാണിയുടെ യോനീതടം.
രോമരാജികളൊന്നും തന്നെ ആ പനിനീർപൊയ്കയുടെ മാറ്റ് കുറയ്ക്കാനായി
അവശേഷിച്ചിരുന്നില്ല. മദനജലം കിനിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന റാണിപ്പൂവിൽ തന്റെ കരാംഗുലം രാജൻ
പതുക്കെയിറക്കി. പൊയ്ക മുഴുവൻ മദനജലത്താൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു. രാജൻ തന്റെ വിരൽ
പുറത്തെടുത്തു നാസികയോടടുപ്പിച്ചു. ‘എന്തൊരു സുഗന്ധമാണ് ആ പൊയ്കാജലത്തിന്..’
മദജലത്തിന്റെ ഗന്ധം ശേഷരാജന്റെ സിരാപടലങ്ങളെ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു. വീണ്ടും രാജവിരലുകൾ
തടാകത്തിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി. പതിയെ മുകളിലോട്ട്.. പിന്നെ താഴേക്ക്.. വീണ്ടും
മുകളിലേക്ക്.. രാജവിരലുകൾ മദനപ്പൊയ്കയുടെ ആഴങ്ങളെ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.

“ആഹ്.. രാജൻ.. ഇനിയും കാത്തിരിക്കാൻ കഴിയില്ല പ്രഭോ.. അങ്ങയുടെ രാജലിംഗം എന്റെ
രാജയോനിയിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറക്കിയാലും..”

ശേഷരാജനെ മലർത്തിക്കിടത്തി റാണി രാജദേഹത്തേക്ക് കയറിയിരുന്നു.

രാജലിംഗത്തെ തന്റെ യോനിക്കുള്ളിലേക്ക് സ്വീകരിച്ചു. രാജലിംഗം മുറുകിയ
യോനിക്കുള്ളിലേക്ക്‌ അൽപ്പം ശ്രമപ്പെട്ടാണ് കയറിയത്. രാജദേഹത്ത്
കുന്തിച്ചിരുന്നിരുന്ന റാണി ഹിമവാണി ലിംഗത്തിലേക്ക് അമർന്നിരുന്നു ഉയർന്നു വീണ്ടും
താണും രാജയോനിയിലേക്ക് സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. തന്റെ ലിംഗത്തിൽ നിന്നും
പുറത്തേക്ക് ശുക്ലം പ്രവഹിക്കാനുള്ള സൂചന ലഭിച്ച ശേഷരാജൻ രാജ്ഞിയോട് ലിംഗത്തെ
അധരപാനം ചെയ്യാൻ കൽപ്പിച്ചു. രാജലിംഗത്തിൽ നിന്നും ഒഴുകിയിറങ്ങിയ ശുക്ലം ഒരു തുള്ളി
പോലും പാഴാക്കാതെ റാണി കുടിച്ചിറക്കി. മനോഹരമായ ആ രതിക്രീഡ ഇരുവരെയും നന്നേ
ക്ഷീണിപ്പിച്ചിരുന്നു. വൈകാതെ തന്നെ ആ രാജദമ്പതികൾ പള്ളിയുറക്കമായി.

*****

സഭകൂടുന്ന നേരമായി. റാണി ഹിമവാണിയുടെ നെറ്റിതടത്തിൽ നേർത്തൊരു ചുംബനം അർപ്പിച്ചു
ശേഷരാജൻ സഭാതളത്തിലേക്ക് യാത്രയായി. അംഗരാജാക്കന്മാരും മന്ത്രിമാരും സേനനായകനും
പണ്ഡിതരും മറ്റ് പൗരപ്രമുഖരുമെല്ലാം സഭയിൽ നേരത്തെ തന്നെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു.

“രാജാധിരാജൻ, നീതിദേവൻ, സപ്തലോക ശ്രേഷ്ഠൻ, രാജാ ശേഷമഹാരാജൻ തിരുവുള്ളുടം
കനിഞ്ഞെഴുന്നള്ളുന്നെ..”

സഭയിലെ എല്ലാവരും എല്ലാവരും ശേഷരാജനെ എഴുന്നേറ്റ് വണങ്ങി. ‘എന്തൊരു ഗംഭീര്യമാണ് ആ
നടത്തത്തിന്, എന്തൊരു തേജസ്സാണ് ആ മുഖത്ത്!’ എല്ലാവരും ശേഷരാജനെ ആദ്യമായി കാണുന്നത്
പോലെ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. മൂന്നു പടികൾ ഉള്ള, ചുറ്റും മരതകക്കല്ലുകൾ പതിച്ച
രാജസിംഹാസനത്തിൽ ശേഷരാജൻ ഉപവിഷ്ടനായി.

“പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠരെ, പൗരപ്രമുഖരെ.. നാം ഇന്ന് അടിയന്തിരമായി സഭ ചേരാനുണ്ടായ സാഹചര്യം
നിങ്ങൾക്കേവർക്കും പരിചിതമാണല്ലോ..” ശേഷരാജൻ ഒന്ന് നിർത്തി. സഭയിലേക്ക്
ചോദ്യഭാവത്തിൽ കണ്ണുകളയച്ചു.

“അതേ രാജൻ.” സഭയിൽ നിന്നും എല്ലാവരും ഒരേ സ്വരത്തിൽ മൊഴിഞ്ഞു.

“നാം മുമ്പെങ്ങുമില്ലാത്ത തരത്തിൽ ക്ഷാമത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുകയാണ്. ജലാശയങ്ങൾ എല്ലാം
വരണ്ടു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. പരിമിതമായ വിഭവങ്ങൾ മാത്രമാണ് ഇനി നമ്മുടെ കയ്യിൽ
അവശേഷിക്കുന്നത്. കൃഷി പുനരാരംഭിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.”

“പക്ഷേ രാജൻ, കടുത്ത ജലക്ഷാമം നേരിടുന്ന ഈ സാഹചര്യത്തിൽ നാം എങ്ങനെ?” അംഗരാജ്യമായ
മാഗപുരിയിലെ ജനസേനൻ ആരാഞ്ഞു.

“നാമും അതേ പ്രശ്നത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുകയാണ് ജനസേനാ. അതിന്റെ മാർഗ്ഗങ്ങൾ
ആലോചിക്കുന്നതിനാണ് നാമീ സഭ വിളിച്ചുചേർത്തത് തന്നെ.”

“ജലദൗർലഭ്യം ഇല്ലാത്ത ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ ഒരു പ്രദേശം നമുക്ക് കണ്ടെത്തേണ്ടിയിരിക്കുന്നു
രാജൻ”

“തീർച്ചയായും നരസിംഹാ. ഇന്നലെ എന്റെ പ്രിയപത്നി റാണി ഹിമവാണി നമ്മുടെ വനാതിർത്തിയിൽ
എവിടെയോ അത്തരമൊരു സ്ഥലം ഉള്ളതായി മുൻപ് കേട്ടതായി പറഞ്ഞു. ആർക്കെങ്കിലും അറിവുണ്ടോ
അങ്ങനെയൊരു പ്രദേശത്തെ കുറിച്ച്? ” ശേഷരാജൻ ചോദ്യഭാവത്തിൽ എല്ലാവരെയും നോക്കി.

സഭാവാസികൾ പരസ്പരം നോക്കി ഓരോന്ന് പിറുപിറുക്കാൻ തുടങ്ങി. ഒടുവിൽ അല്പസമയത്തിന്
ശേഷം മഹതാപസിയും എല്ലാവർക്കും ഗുരുതുല്യനുമായ

ശബരീശമുനി എഴുന്നേറ്റു നിന്നു.

“കേട്ടതെല്ലാം സത്യമാണ് പ്രഭോ. അങ്ങനെയൊരു സ്ഥലമുണ്ട്.”

“എവിടെയാണ് മുനേ ആ സ്ഥലം?” ശേഷരാജനും സഭാവാസികളും ആകാംക്ഷരൂപത്തിൽ മുനിയെ നോക്കി.

“നമ്മുടെ കിഴക്കേ അതിർത്തിയിലെ നന്ദവനത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ അൽപ്പം തെക്കോട്ട് മാറിയാണ്
രാജൻ ആ പ്രദേശം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. റാണി പറഞ്ഞതു പോലെ ഒരിക്കലും വറ്റാത്ത
തെളിനീരുറവയുള്ള ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ മണ്ണാണത്. അവിടെ കൃഷി ചെയ്താൽ നമ്മുടെ ക്ഷാമം
തീർച്ചയായും മാറും രാജൻ.”

“എങ്കിൽ പിന്നെ നാം അമാന്തിക്കുന്നതെന്തിന് ? ആരവിടെ ഇന്ന് തന്നെ ആ സ്ഥലം കണ്ടെത്തി
കൃഷിയോഗ്യമാക്കാനുള്ള നടപടികൾ ആരംഭിക്കുക.”

രാജകല്പന കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ വേഗതയിൽ നാട്ടിലെങ്ങും വീശിയടിച്ചു. കർഷകരും പടയാളികളും
ശേഷരാജന്റെ നേരിട്ടുള്ള നേതൃത്വത്തിൽ നന്ദവനത്തിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു.

*****

നന്ദവനം. വന്യമൃഗങ്ങളുടെ വിഹാരകേന്ദ്രം. ആരും ചെന്നു കയറാൻ ഭയപ്പെടുന്ന നിഗൂഢതകൾ
നിറഞ്ഞതെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന ഇടം. എന്നാൽ ശേഷരാജനെ ഭയപ്പെടുത്താൻ ഒന്നിനും
സാധിക്കുമായിരുന്നില്ല. ധീരനായ രാജാവിന് പിന്നിൽ അണിനിരക്കുന്ന ജനതയ്ക്ക് പിന്നെ
ഭയം കാണുമോ? പ്രതിബന്ധങ്ങളോരോന്നിനെയും നിസ്സാരമായി മറികടന്ന് ശേഷരാജനും കൂട്ടരും
വിജയപുരി എന്ന് പ്രാചീനകാലത്ത് അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ആ പ്രദേശത്ത് എത്തിച്ചേർന്നു.

താൻ എത്തിച്ചേർന്ന പ്രദേശത്തിന്റെ രൂപഭംഗി കണ്ട് ശേഷരാജൻ അത്ഭുതം കൂറി.
കൊടുംകാടിനകത്ത് ഇങ്ങനെയൊരു പ്രദേശം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കുക
തന്നെ അസാധ്യം. തന്റെ രാജ്യമായ കുന്തളദേശത്തേക്കാൾ വിസ്തൃതമായ പ്രദേശമല്ലേ ഇതെന്ന്
രാജൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. പത്നി പറഞ്ഞതുപോലെ വറ്റാത്തൊരു തെളിനീരുറവ അല്ല, സമൃദ്ധമായ
ഒരു നദി തന്നെ ഈ ദേശത്തൂടെ ഒഴുകുന്നുണ്ട്. മനോഹരവും അപൂർവ്വവുമായ ഒരുപാട്
സസ്യലതാദികൾ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. അവയുടെ വളർച്ച കാണുമ്പോൾ തന്നെ ആ മണ്ണിന്റെ
ഫലഭൂയിഷ്ഠത മനസ്സിലാക്കാം. തനിക്കും ദേശക്കാർക്കും മുന്നിൽ പരന്നു കിടക്കുന്ന ആ
ഭൂഭാഗത്തെ നോക്കിക്കാണുമ്പോഴൊന്നും അത് വിജയപുരി എന്ന രാജ്യമായിരുന്നുവെന്ന്
ശേഷരാജൻ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

(തുടരും)

Leave a Reply