💖എന്നിൽ നിന്ന് അവളിലേക്ക്…..നിന്നിലൂടെ💖 [കിരൺ ബഗീര]

Posted by

💖എന്നിൽ നിന്ന് അവളിലേക്ക്…..നിന്നിലൂടെ💖  *ഭാഗം 1*

ENNIL NINNU AVALILEKKU NINNILOODE | AUTHOR : KIRAN BAGHEERA

 

സുഹൃത്തുക്കളേ,കഴിഞ്ഞ പതിനഞ്ച് വർഷമായി കമ്പിക്കഥ വായന ഉണ്ടെങ്കിലും എഴുത്തിൽ എന്റെ
ആദ്യത്തെ ഒരു സംരംഭം ആണിത്…ഞാൻ പറയാൻ പോകുന്നത്, എന്റെ യഥാർത്ഥ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിച്ച
രതിയോ, അല്ലെങ്കിൽ അതിനോട് ബന്ധപ്പെട്ട എന്റെ ഭാവനകളിലെ ലൈംഗികതയോ ആണ്…

യഥാർത്ഥ ജീവിതത്തിലെ ഏടുകൾ കീറി എടുത്ത് എഴുതുന്നത് കൊണ്ട് ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ കമ്പി
കുറവായിരിക്കും. പ്രത്യേകിച്ചും ഈ ഭാഗത്തിൽ…ക്ഷമിക്കുക.

കഥകൾക്കുള്ളിൽ കഥകൾ പറഞ്ഞു പോകുന്ന ആഖ്യാന രീതി പിന്തുടർന്നിട്ടുള്ളത് കൊണ്ട്,
ഭാഗങ്ങൾ തുടർച്ചയായി വായിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക..

ഇഷ്ടപെട്ടാലും ഇല്ലെങ്കിലും, അഭിപ്രായങ്ങൾ എന്തായാലും അറിയിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക..പുതിയ
എഴുത്തുകാർ കൂടുതലായി കടന്നു വരാൻ അത് ഉപകരിക്കും..

***************************

ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകളുടെ സ്വപ്നങ്ങളും നിശ്വാസങ്ങളും പേറി രാത്രി വണ്ടി ഇടക്ക്‌
ഏങ്ങി വലിച്ചും, മുക്രയിട്ടും ഒരു കാളക്കൂറ്റനെ പോലെ യാത്ര
തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു..

ജീവിതത്തിന്റെ ഭാണ്ഡക്കെട്ടുകളും പേറി എത്ര പേർ ഉണ്ടാകും ഇതിൽ…ഞാനൊന്നു ചുറ്റും
നോക്കി..പല പല ഭാഷകൾ സംസാരിക്കുന്ന പല പല സംസ്കാരത്തിൽ നിന്നു വരുന്ന എത്രയോ
ആളുകൾ.. അവരെയെല്ലാം ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന ഈ ലോഹക്കൂട്..

അല്ലെങ്കിലും യഥാർത്ഥ ഇന്ത്യയേക്കാണാൻ ഗ്രാമങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കണം എന്നൊന്നും
ഇല്ലല്ലോ ഇപ്പോൾ..കേരള എക്സ്പ്രസ്ന്റെ ജനറൽ കംപാർട്മെന്റ് തന്നെ മതിയല്ലോ..പക്ഷെ
എന്റെ ഇന്നത്തെ യാത്ര ഡൽഹി ലക്ഷ്യമാക്കി ഒന്നും അല്ല കേട്ടോ..

അതിനെ പറ്റി പറയുന്നതിനു മുൻപ്, ആദ്യമേ ഈ കഥയിലെ ആഖ്യാതാവും നായകനും ആയ എന്നെ ഞാൻ
തന്നെ പരിചയപ്പെടുത്താം..

ഞാൻ കിരൺ…ഒരു സാധാരണക്കാരൻ ആയ തൃശ്ശൂർക്കാരൻ…എട്ടു ഇഞ്ചിന്റെ ഘടാ ഘടിയൻ ആയുധമോ,
സിക്സ് പാക്ക് ബോഡിയോ ഇല്ലെങ്കിലും രതിയുടെ വന്യത ആഘോഷിക്കാനും ആസ്വദിക്കാനും ഉള്ള
മാനസികവും ശാരീരികവും ആയ ആരോഗ്യം ഉള്ള ഒരു ഇരുപത്തിയേഴ്‌ വയസ്സുകാരൻ…

കേരളത്തിലെ അനേകായിരം യുവാക്കളെ പോലെ ഒരു തൊഴിൽ രഹിത എഞ്ചിനീറിങ് ബിരുദ ധാരിയായി
പഠനം പൂർത്തിയാക്കുകയും എഞ്ചിനീറിങ് അല്ല എന്റെ പാത എന്നു മനസിലാക്കി, ഒരു സർക്കാർ
ജോലിക്കായി ശ്രമിച്ചു, ഇരുപത്തി മൂന്നാം വയസിൽ തന്നെ ഒരു കേന്ദ്രസർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ
ആവുകയും ചെയ്ത ഒരു ശരാശരി മലയാളി..

ഉത്തരേന്ത്യയുടെ ചില ഭാഗങ്ങളിലെ ചുരുങ്ങിയ കാലയളവിലെ സർവീസിനു ശേഷം ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ
അയൽപക്കമായ ചെന്നൈയിൽ വന്നു ചേർന്നു…

ഇതിലധികം എന്നെ പറ്റി പറഞ്ഞു കഥയുടെ രസച്ചരട് മുറിക്കുന്നില്ല…

ലൈംഗിക ദാരിദ്ര്യം ജീവിതത്തിൽ എന്നെ അധികം അലട്ടിയിട്ടില്ല…ഒരു കാസനോവ ആണ് ഞാൻ
എന്നല്ല പറഞ്ഞു വരുന്നത്…പ്രണയത്തിന്റെ ചൂടും വിരഹത്തിന്റെ നീറ്റലും ഉള്ള രതിയുടെ
തേർവാഴ്ചക്കു ജീവിതത്തിൽ ഒരു കുറവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല എന്നുള്ളതാണ് എന്റെ ഒരു
ഭാഗ്യമായി ഞാൻ കണക്കാക്കുന്നത്..

അത്തരം ലൈംഗികത എണ്ണത്തിൽ കുറവായിരുന്നാലും ജീവിതകാലം മുഴുവൻ മനസിൽ താലോലിച്ചു
കൊണ്ട് നടക്കാൻ ഉള്ള, കൂട്ടി വച്ചാലും പിന്നെയും പിടി തരാതെ ഉരുണ്ട് പോകുന്ന
ഒരായിരം മധുരിക്കുന്ന ഓർമ്മകൾ തരും എന്നാണ് എന്റെ അനുഭവം..

********************************

ഇന്നൊരു ഞായറാഴ്ചയാണ്.. ഒന്നിടവിട്ട വെള്ളി ആഴ്ചകളിൽ ചെന്നൈയിൽ നിന്നുള്ള ഉള്ള
ജോലിസ്ഥലത്തു നിന്നും വീട്ടിലേക്ക് വന്നു ഞായറാഴ്ച വൈകുന്നേരം തിരിച്ചു പോവുക
എന്നുള്ളതാണ് എൻറെ പൊതുവേ ഉള്ള ശീലം..

എല്ലായിപ്പോഴും റിസർവേഷൻ ചെയ്താണു വന്നു പോകാറുള്ളതെങ്കിലും  ഇത്തവണ പ്ലാൻ കുറച്ച്
തെറ്റി.. ടിക്കറ്റ് കിട്ടിയില്ല..വെയിറ്റിംഗ് ലിസ്റ്റ്..

വെയിറ്റിങ് ലിസ്റ്റ് ടിക്കറ്റ് എടുത്തിട്ട് റീസെർവഷനിൽ വലിഞ്ഞു കയറി ടി.ടി.ഇ യുടെ
കാലു പിടിക്കുന്ന പരിപാടി പണ്ടേ ഞാൻ ചെയ്യാറില്ല…എന്തായാലും പോയല്ലേ പറ്റൂ..ജനറലിന്
തന്നെ കയറാം എന്ന് കരുതി..

ഞായറാഴ്ചകളിൽ ചെന്നൈ ആലപ്പി എക്സ്പ്രസ്, തൃശ്ശൂർ എത്തുമ്പോഴേക്കും
കമ്പാർട്ട്മെന്റിൽ അധികം തിരക്ക് ഉണ്ടാവാറില്ല…ഇത്തവണയും പതിവ് തെറ്റിയില്ല..സീറ്റ്
ഉണ്ട്..പക്ഷെ വിൻഡോ സീറ്റ് ഇല്ല..എങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല..

എന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ചെറിയ ഷോൾഡർ ബാഗ് മാത്രമേ ഉള്ളു..ചുറ്റും നോക്കി…ഒട്ടും കളക്ഷൻ
ഇല്ല.. ഒന്നു രണ്ടു ഫാമിലിയും പിന്നെ കുറച്ചു ബംഗാളികളും മാത്രം..

വടക്കഞ്ചേരി വന്നപ്പോൾ വിൻഡോ സീറ്റ് ലെ ചേട്ടൻ ഫാമിലിയോടെ എണീറ്റു പോയി..അങ്ങനെ
വിൻഡോ സീറ്റ് കിട്ടി..അത്ര എങ്കിലും സമാധാനം..ചെറിയ മഴക്കാറുണ്ട്..മഴ പെയ്താൽ ഈ
സമാധാനം ഉണ്ടാവില്ല..എങ്ങനെ ഒക്കെ നോക്കിയാലും കുറച്ചു നനയും..വരുന്നിടത്തു വച്ചു
കാണാം..

പാലക്കാട് വന്നപ്പോൾ കുറെ ആളുകൾ കേറി..തിരക്കായിട്ടുണ്ട്.. എന്റെ സൈഡിൽ ഒരു വീരപ്പൻ
മീശക്കാരൻ തമിഴൻ ആണ്. രണ്ടു സീറ്റുകൾക്കിടയിലെ സ്ഥലത്ത് ഒരു തമിഴ് ഫാമിലി
നിൽക്കുന്നുണ്ട്…പെണ്ണിന്റെ തലയിൽ ഒരു കൊട്ട മുല്ലപ്പൂ വച്ചു കെട്ടിയിരിക്കുന്നു..

ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.. പിന്നെ ലയ്‌സ് പാക്കറ്റും കടിച്ചു
വലിച്ചു രണ്ടു പിള്ളേരും..

തമിഴത്തികൾ കുളിച്ചില്ലെങ്കിലും തല നിറച്ചു മുല്ല പൂ വയ്ക്കും..മാർക്കറ്റിലോ,
തിരക്കേറിയ ബസ്സിലോ  നമ്മുടെ അടുത്ത് ഒട്ടി നിൽക്കുന്ന അവരുടെ വിയർപ്പും
മുല്ലപ്പൂവും കൂടി ചേർന്ന ആ മണം മാത്രം മതി കുണ്ണ എണീക്കാൻ എന്നാണ് എന്റെ
അഭിപ്രായം..

ചെന്നെയിൽ ആണെങ്കിൽ ബസ്സിലെ ഒരു സൈഡിലെ മുഴുവൻ സീറ്റുകളും പിന്നെ ബാക്കിലെ ലോങ്ങ്
സീറ്റും മുഴുവൻ സ്ത്രീകൾക്കു ഒഴിച്ചിട്ടിരിക്കുകയാണ്. തിരക്കുള്ള സമയങ്ങളിൽ ബസ്സിലെ
മുഴുവൻ സ്ഥലവും സ്ത്രീകൾ കയ്യടക്കിയിരിക്കുo…

അതുകൊണ്ട് ജാക്കി വീരൻമാർക്ക് നല്ല തൊഴിൽ സാധ്യത ആണ്… ഒരു പെണ്ണിൽ നിന്നു പോസറ്റിവ്
ആയ ഒരു നോട്ടമോ ഭാവമോ ഇല്ലാതെ ഞാൻ മുൻകൈ എടുക്കാറില്ലാത്ത ഈ കൊണ്ട് ജാക്കി ഫീൽഡിൽ
അത്ര അനുഭവസമ്പത്ത് എനിക്കില്ല. ഒന്നു രണ്ട് എണ്ണം ഉള്ളത് തന്നെ പരസ്പര
സമ്മതത്തോടെയായിരുന്നു …. അതിനെപ്പറ്റിയും വഴിയേ പറയാം…

മ്മ്മം.…..ഫാമിലിയിലെ തമിഴത്തി കൊള്ളാം..ഒന്നു നോക്കി വെള്ളം ഇറക്കാൻ ഉള്ളത്
ഉണ്ട്.. അവരുടെ കണവൻ അവരെ പിന്നേയും സീറ്റുകൾക്കിടയിലേക്ക് തള്ളി നിർത്തി..

ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു കൈ ജനലിൽ വച്ചു ആ കൈയിൽ തല താങ്ങി അവരെ സൗകര്യം ആയി
നോക്കാം..ഒരു വട കിട്ടാൻ ഉള്ള സാധ്യത ഉണ്ട് എന്നതിൽ കവിഞ്ഞു കൂടുതൽ ഒന്നും
ഇല്ലെങ്കിലും ഒരു ദർശന സുഖം.. ദർശനേ പുണ്യം എന്നാണല്ലോ …. അല്ലെങ്കിലും
ലൈഗികതയേക്കാൾ വലിയ തീർത്ഥയാത്ര വേറെ എന്തുണ്ട്..

ട്രെയിൻ വേഗത ആർജിക്കും തോറും കാറ്റും കൂടി വന്നു..പക്ഷെ അവർ അങ്ങോട്ടു ആണ്
തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത്..എത്ര കാറ്റടിച്ചാലും   ഒന്നും സംഭവിക്കാൻ
പോകുന്നില്ല..നിരാശനായ ഞാൻ വീണ്ടും പുറത്തേക്കു തിരിഞ്ഞു ഇരുന്നു..

ആ തമിഴത്തിയുടെ വടയിൽ എന്റെ പേര് ദൈവം ആ ദിവസം എഴുതിയിട്ടുണ്ടായിരിക്കില്ല..അത്ര
തന്നെ…എന്തു കാരണം കൊണ്ടോ എന്നറിയില്ല..കുറച്ചു സമയത്തിനു ശേഷം..അവൾ ഇങ്ങോട്ടു
തിരിഞ്ഞു നിൽക്കാൻ തുടങ്ങി..രണ്ടു ലോങ്സീറ്റുകൾക്കിടയിൽ പൂർണമായി ഉള്ളിലേക്കു കേറി
ആണ് അവളുടെ നിൽപ്പ്..

അവരുടെ വയറിന്റെ നേരെ ഇരിക്കുന്നവന്റെ നിശ്വാസം അവരുടെ വയറിൽ
അടിക്കുന്നുണ്ടാവണം..അവന്റെ ഒരു ഭാഗ്യം..

ഒരു പെണ്ണിനെ കിടത്തി പൂറു പൊളിച്ചു കുണ്ണ കയറ്റി അടിക്കുന്നതിനെക്കാൾ ചിലപ്പോൾ
ഒക്കെ ഇത്തരം കാഴ്‍ചകൾ നമ്മളെ ഒരു മായികമായ കമ്പി ലോകത്തേക്ക് എത്തിക്കും.
നമ്മുടെയെല്ലാം കമ്പി ജീവിതത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ സ്വയം അറിയാതെ തന്നെ നമ്മളൊക്കെ
കടന്നു വന്നൊരു ഘട്ടം ആണിത്.

കമ്പി ഒരു ശാസ്ത്ര ശാഖ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഇത് ഒന്നാം കമ്പി നിയമം
എന്നറിയപ്പെട്ടേനേ…..പഴയ ഷക്കീല പടങ്ങളിൽ ഒക്കെ ഈ തത്വം ആണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്
എന്നു തോന്നുന്നു..

കുറച്ചു കഷ്ടപ്പെട്ടാൽ വട  കാണാം…അത്ര കഷ്ടപ്പെട്ട് കാണണ്ട എന്നു ഞാൻ
തീരുമാനിച്ചു.. എഫിഷിയൻസി റേഷ്യോ അത്രപോര… എടുക്കുന്ന കഷ്ടപ്പാടിനു അനുസരിച്ചുള്ള
റിസൾട്ട് കിട്ടാൻ പാടാണ്…സ്രാവിനെ വേട്ടയാടുന്നവർ വലയിൽ നിന്നു ചാടി പോയ നെത്തോലി
കണ്ട് വിഷമിക്കരുത്.. അതോണ്ട് ഞാൻ ആ ഫീൽഡ് വിട്ടു..

വീരപ്പൻ മീശക്കാരൻ ഉറക്കം തൂങ്ങാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.. എന്റെ തോളിലേക്ക് പതുക്കെ
ചായുന്നുണ്ട്..  വല്ല പെൺകുട്ടികൾ ആയിരുന്നെങ്കിൽ നോക്കാമായിരുന്നു…

ചെറുതായി മഴ ചാറാൻ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്…ഞാൻ ജനൽ താഴ്ത്തി..പതുക്കെ ജനലിലേക്കു
ചാഞ്ഞു..എപ്പോളാണ് കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു പോയതെന്ന് ഓർമ്മയില്ല..

*************************

“ഠപ്പ്” എന്നൊരു ശബ്ദവും…”ചായ..കാപ്പി..ചായ..” എന്ന അലർച്ചയും കേട്ടാണ് ഞാൻ ഞെട്ടി
എണീറ്റത്. സേലം എത്തിയിരിക്കുന്നു..

” അവന്റെ &^%$ ലെ ചായക്കച്ചവടം”..

ഉറക്കം കളഞ്ഞ ചായ അണ്ണാച്ചിയുടെ മുൻ തലമുറകളെ മനസാ സ്മരിച്ചു പതുക്കെ ജനൽ
മുകളിലേക്ക് തുറന്നു നോക്കി..

മഴ തോർന്നിരിക്കുന്നു..കുഞ്ഞരിപ്പല്ലുകൾ പോലെ മഴ തുള്ളികൾ വരി വരിയായി ജനൽ
കമ്പനികളിൽ തങ്ങി നിൽക്കുന്നത് കാണാൻ തന്നെ ഒരു രസമാണ്..

അണ്ണാച്ചി കംപാർട്ട്‌മെന്റിന്റെ വശങ്ങളിൽ അടിച്ചു ഉറങ്ങുന്നവനെ ഒക്കെ എണീപ്പിച്ചു
ചായ വിൽക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്…ലോകത്തെ അവസാന ചായ ആണ് വേണമെങ്കിൽ വാങ്ങി കുടിച്ചോടാ
എന്നൊരു ഭാവവും..

“ആ ചായ വിൽക്കുന്ന ചേട്ടൻ പോയോ”

ഒരു പെണ്കുട്ടിയുടെ ശബ്ദം ആണ് എന്നെ എന്റെ ചിന്തകളിൽ നിന്നു ഉണർത്തിയത്..സത്യത്തിൽ
അപ്പോളാണ് കംപാർട്ട്‌മെന്റിലേക്ക് ഞാൻ നോക്കുന്നത് തന്നെ..

നേരത്തെ വടയും കാണിച്ചു നിന്നിരുന്ന മുല്ലപ്പൂക്കാരി ചേച്ചിയെയും കണവനെയും കാണാൻ
ഇല്ല.. ഈറോഡിലോ മറ്റോ ഇറങ്ങിയിരിക്കണം..തിരക്ക് പിന്നെയും കൂടിയിട്ടുണ്ട്..എന്റെ
തോളിൽ ചാഞ്ഞു ഇരുന്ന വീരപ്പൻ മീശക്കാരനെയും കാണുന്നില്ല..അയാൾ ഇരുന്ന സ്ഥലത്തു ആണ്
ശബ്ദത്തിന്റെ ഉടമയായ പെണ്കുട്ടി ഇരിക്കുന്നത്..എന്റെ തൊട്ടടുത്ത്..

“ചേട്ടാ…”

പിന്നെയും വിളി..

വട പോയ വിഷമത്തിൽ നിന്നു ഞാൻ പുറത്തു കടന്നു ശബ്ദത്തിന്റെ ഉടമയെ വീക്ഷിച്ചു..

“എന്താ ചോദിച്ചത്?” ഞാൻ പൊട്ടനെ പോലെ ചോദിച്ചു

“ആ ചായക്കാരൻ ചേട്ടൻ പോയോ?”

” അയാൾ മറ്റേ അറ്റത്താണ്.. ചായ വേണോ”

ഒന്നു തലയാട്ടി.. കണ്ണുകൾ രണ്ടും ഒന്നു തിരിഞ്ഞു മറിഞ്ഞു എന്നെ നോക്കി ഒരു പത്തു
രൂപ നീട്ടി…

“അണ്ണാ ഇങ്കെ ഒരു ടീ”..

പത്തു രൂപ പുറമേക്ക് നീട്ടി ഞാൻ വിളിച്ചു കൂവി..ട്രെയിൻ എടുക്കാറായിട്ടുണ്ട്.. ഒരു
ചായ പോലും വാങ്ങി കൊടുക്കാൻ കഴിവു ഇല്ലാത്തവൻ ആണെന്ന് വിചാരിക്കണ്ടല്ലോ..

അണ്ണാച്ചി വന്നു ടീ പതപ്പിച്ചു ജനലിൽ വച്ചു പത്തു രൂപയും വാങ്ങി പോയി..ട്രെയിൻ
എടുക്കുകയും ചെയ്തു..ചായ എടുത്തു കൊടുക്കുമ്പോൾ ആണ് ഞാൻ അവളെ ഒന്നു
ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്…

ആദ്യ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത് കണ്ണുകൾ ആണ്..സാമാന്യത്തിൽ കൂടുതൽ വലുപ്പം
തോന്നിപ്പിക്കുന്നവ..മുട്ടോളം ഉള്ള ജാക്കറ്റ് ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്..കൂടാതെ മടിയിൽ
സാമാന്യത്തിൽ കവിഞ്ഞ ഒരു ബാക്ക് പാക്ക്…എല്ലാം കൂടി അവളുടെ തല മാത്രമേ
പുറത്തുള്ളൂ..

“മ്മ്… ആപ്പോ സ്കാനിംഗ് ഒന്നും നടക്കില്ല” ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ പറഞ്ഞു

നല്ല കട്ടിയുള്ള മുടി മെടഞ്ഞു ഇട്ടിരിക്കുന്നു..അതും ജാക്കറ്റ് ന്റെ ഉള്ളിലാണ്…

കവിൾ അത്ര വലുതല്ല..കണ്ണിനു ചേരാത്ത കവിളുകൾ പോലെ തോന്നി എനിക്ക്..

പാറിപ്പറക്കുന്ന മുടിയിഴകൾ കവിളിൽ നിന്നു ഒരു കൈ കൊണ്ട് മാറ്റി ചെവിക്കു
പിന്നിലേക്കു വകഞ്ഞു വച്ചു ആ മെലിഞ്ഞ എന്നാൽ നീണ്ടതും ആയ ചുണ്ടുകൾ ചായകപ്പിൽ
അമരുന്നതും നോക്കി ഞാൻ ഒരു നിമിഷം ഇരുന്നു പോയി..

അതേ നിമിഷം തന്നെ സ്ത്രീകൾക്ക് മാത്രം ഉള്ള ആ അറാം ഇന്ദ്രിയം അവളിൽ ഉണരുകയും, എന്നെ
തല ഉയർത്തി നോക്കുകയും ചെയ്തു..

“രണ്ടു ചായ വാങ്ങാമായിരുന്നു അല്ലെ?”.. ചിരിച്ചു കൊണ്ടാണ്‌ ചോദ്യം..

” ഞാൻ അങ്ങനെ ട്രെയിൻ യാത്രയിൽ അധികം ഒന്നും കഴിക്കാറില്ല” ഇളിഭ്യൻ ആയി ചിരിച്ചു
കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു..ആ നിമിഷം തന്നെ അവളിൽ ഒരു ചിരി മിന്നിമറഞ്ഞു..അതോ എനിക്ക്
തോന്നിയതാണോ…?

(ആ…അല്ലെങ്കിലും, ഒരു രാത്രികൊണ്ട് അവസാനിക്കുന്ന ട്രെയിൻ യാത്രകളിൽ ഞാൻ ഒന്നും
കഴിക്കാറില്ല..ബാത്‌റൂമിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു കംപാർട്മെന്റ്മുഴുവൻ വീശിയടിക്കുന്ന ആ
മൂത്രമണം വലിച്ചു കേറ്റി എന്ത് കഴിക്കാൻ ആണ്..

വല്ലതും കഴിക്കാൻ മാത്രമേ ഈ മണം ആരോചകമായിട്ടുള്ളൂ…ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ പൂറു
നക്കലിന്റെ ഓർമ തന്നെ ഈ മണവും ആയി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു..അത് പിന്നീടൊരിക്കൽ
പറയാം..നമുക്ക് തിരിച്ചുവരാം..)

” ഛെ.. നാണം കെട്ടു.നീയൊക്കെ എന്നാണെടാ ക്ഷമ പഠിക്കുന്നത്..”

കുണ്ണയും, മനസാക്ഷിയും ഒരേ സമയം തന്നെ എന്നെ തെറി വിളിച്ചു..

ആ.. പോട്ടെ..കുറച്ചു നേരം പുറമെ നോക്കി ഇരിക്കാം..ട്രെയിൻ വേഗത ആർജിച്ചിട്ടുണ്ട്..
പുറത്തേക്കു നോക്കിയാൽ കണ്ണെത്താ ദൂരത്തോളം ഇരുട്ടു മാത്രം..

തണുത്ത കാറ്റ്, കാമുകിയെ പോലെ മുഖം മുഴുവൻ ഇളക്കി മറിച്ചു ചുംബിച്ചു പോകുന്നുണ്ട്..

“ഇതൊന്നു പുറത്തേക്കു ഇടുമോ?”..

ഓ..ചായ കുടി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.. ചുരുട്ടിയ പേപ്പർ ഗ്ലാസ് വാങ്ങുമ്പോൾ,അവളുടെ
വിരലുകളിൽ സ്പർശിക്കാതെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു..

എന്നിട്ടും, അവളുടെ വിരൽ തുമ്പുകൾ ഒന്നു കൂട്ടി മുട്ടിയോ?…ഒക്കെ എന്റെ തോന്നലുകൾ
ആവാം..

ഗ്ലാസ് പുറത്തെറിഞ്ഞു ഞാൻ പിന്നെയും അറ്റമില്ലാത്ത ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി
ഇരുന്നു..ഇടയ്ക്കു തല ചെരിക്കാതെ കടകണ്ണു കൊണ്ട് അവളെ നോക്കി..അവളും പുറത്തേക്കു
നോക്കി ഇരിക്കുക ആണ്..ഇപ്പോൾ ഒരു ചതുര ഫ്രെയിം ഉള്ള കട്ടി കണ്ണട
വച്ചിട്ടുണ്ട്..അതെവിടന്നു വന്നോ ആവോ പെട്ടെന്ന്…

വേണ്ട..ഇനിയും ഞാൻ അങ്ങോട്ട് നോക്കി നാണം കെടുന്നില്ല..

ആളുകൾ പിന്നെയും ഉറക്കം പിടിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു..ജനറൽ
കപാർട്മെന്റ്ആയതുകൊണ്ട് ഒരു സീറ്റിൽ ആറു പേർ വരെ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്..കൂടിൽ നിന്നു
പുറത്തു തെറിച്ചു വീണ തീപ്പെട്ടി കമ്പുകൾ  പോലെ ആളുകൾ തലങ്ങും വിലങ്ങും തറയിൽ
കിടക്കുന്നു….

ഞങ്ങളുടെ കാലുകൾ ഒട്ടിയാണ് ഇരിക്കുന്നത്..പക്ഷെ ആ കനത്ത ജാക്കറ്റ്… ആതൊരു തടസം
തന്നെയാണ്.. സമയത്തിനു ശേഷം അവളൊന്നു ഇളകിയിരുന്നു..

ആ നിമിഷം അവളിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ട ആ സുഗന്ധം ഒന്നു മാത്രം മതിയായിരുന്നു എന്നിൽ
ഒരായിരം ഓർമകളുടെ വേലിയേറ്റം ഉണ്ടാക്കാൻ..

ഗുച്ചി ഗിൽറ്റി പെർഫ്യൂം!…അത് എന്റെ നാസികകളേ കടന്ന് പോയപ്പോൾ, എന്നിലുണ്ടായ വികാര
വേലിയേറ്റങ്ങൾ എന്നെ ഏതാനും വർഷം പുറകിലേക്കു കൊണ്ട് പോയി.

ശാലിനി!!!

**************************************

അഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ്, ഇതേ പോലെ ചന്നം പിന്നം മഴ പെയ്യ്തിരുന്ന ഒരു നവംബർ
മാസത്തിലെ തിങ്കളാഴ്ച്ച.. പതിവ് പോലെ ആഴ്ചവസാനം വീട്ടിൽ പോയി അന്ന് കാലത്ത്
തിരിച്ചു വന്നതെയുള്ളൂ..

കാലത്ത് തന്നെ ഒരു ലോഡ് ജോലിയും തന്ന് ബോസ് -പന്ന ബീഹാറി- പാൻ ചവയ്ക്കാൻ പോയി എന്ന്
തോന്നുന്നു …സീറ്റിൽ കാണാനില്ല ..

കണ്ണ് പതുക്കെ അടഞ്ഞ് പോവാൻ തുടങ്ങി സ്ലീപ്പറിൽ വന്നാലും ജനറലിൽ വന്നാലും
ഉറക്കക്ഷീണം ഒക്കെ ഒന്നു തന്നെ.. ഇന്നു നേരത്തേെ ഇറങ്ങണം ഓഫീസിൽ നിന്ന്..

“അരേ കിരൺ ഭായ് കൈസേ ഹോ”

‘വന്നല്ലോ വനമാല’ ഞാൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു

(മറ്റു ഭാഷകളിലുള്ള സംഭാഷണങ്ങൾ വായനാസുഖത്തിനു വേണ്ടി മലയാളത്തിൽ തന്നെയാണ്
എഴുതുന്നത്)

സുഖാന്വേഷണം എന്തിനാണെന്ന് എനിക്കറിയാം പന്നക്കിളവാ എന്നു മനസ്സിൽ പറഞ്ഞ് ഞാൻ എൻ്റെ
പോക്കറ്റിൽ തപ്പി കേരള ഭാഗ്യക്കുറിയുടെ ഒരു ടിക്കറ്റ് എടുത്തു..

അതു കണ്ടതും ജിതേന്ദർ യാദവ്-അതാണയാളുടെ പേര്-  കണ്ണു ഒന്ന് തിളങ്ങി. ഞാൻ ആണ്
അയാളുടെ സ്ഥിരം വേട്ട മൃഗം..നാട്ടിൽ പോയി വരുമ്പോളൊക്കെ ഒന്നുകിൽ ലോട്ടറി
അല്ലെങ്കിൽ കായ ചിപ്സ്, അയാൾക്കു നിർബന്ധം ആണ്..കാശ് ഒന്നും കിട്ടില്ലെങ്കിലും ഞാൻ
പോട്ടെ ന്നു വയ്ക്കും..ഇവനെ കൊണ്ടൊക്കെ എപ്പോളാണ് ആവശ്യം വരിക എന്നു പറയാൻ
പറ്റില്ല..

ലോട്ടറി കൊടുത്ത സന്തോഷത്തിൽ അയാൾ കസേര നീക്കി എന്റെ അടുത്തേക്ക് ഇരുന്നു…

‘ഏതോ പണി വരുന്നുണ്ട്’ ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു..

“ഈ തവണ എങ്കിലും ലോട്ടറി അടിക്കുമോ?”

” അടിക്കും സർ, ഇല്ലെങ്കിൽ അടിക്കുന്ന വരെ എടുക്കാം നമുക്ക്”

” അടിച്ചാൽ നിനക്കു എന്റെ വക ഒരു ചിലവുണ്ട് കിരൺ ”

പന്ന മയിരൻ..ഒരു കാലിചായ വരെ കാശു കൊടുത്ത് വാങ്ങി കുടിക്കാത്ത ഇവൻ എന്ത് ചിലവ്
തരാൻ ആണോ ആവോ..

വീട്ടിലെങ്കിലും വിളിച്ചു ഒരു ചായ തന്ന മതിയായിരുന്നു..ചായ കിട്ടാൻ അല്ല..അയാളുടെ
ഭാര്യയെ എങ്കിലും കുറച്ചു നേരം വായ് നോക്കി ഇരിക്കാമല്ലോ എന്നൊരു ഉദ്ദേശം മാത്രമേ
ഉള്ളൂ..

യാദവിന്റെ ഭാര്യയെ ഒരിക്കൽ കണ്ടിട്ടുണ്ട് ഞാൻ..ഒരു ദിവസം ഒരു അത്യാവശ്യ പേപ്പർ
ഒപ്പു വാങ്ങിക്കാൻ ആയി അയാളുടെ മയിലാപ്പൂരിൽ ഉള്ള വീട്ടിലേക്കു പോയപ്പോളായിരുന്നു
അത്.

നഗരത്തിലെ പണക്കാർ താമസിക്കുന്ന ആ ഭാഗത്ത് രണ്ടു നില വീട് ഇയാൾ എങ്ങനെ
ഒപ്പിച്ചെടുത്തു എന്നു ഞാൻ പലപ്പോഴും ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ട്…. ആ…. ആർക്കറിയാം … ഇയാൾ
ബീഹാറിലെ ഏതോ ജമീന്ദാർ കുടുംബത്തിലെ സന്തതി ആണെന്നു ഓഫീസ്സിൽ ഒരു സംസാരമുണ്ട് …
ശരിയായിരിക്കാം …

സ്വന്തമായി സായുധ സേന വരെ കൈവശമുള്ള കിരീടം വയ്ക്കാത്ത രാജാക്കൻമാർ …ഏതു രാഷ്ട്രീയ
പാർട്ടി ഭരിച്ചാലും സ്വന്തം സാമ്രാജ്യത്തിന് ഒരു ഇളക്കവും സംഭവിക്കരുത് എന്ന് നിർബ
ന്ധമുള്ളവർ …

അങ്ങനെ ഉള്ള ഒരാളുടെ വീട്ടിൽ ചെന്നാണോ അയാളുടെ ഭാര്യയെയും മകളെയും വായ് നോക്കിയത്
എന്നു ഇതു വായിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്കൊരു സംശയം തോന്നിയേക്കാം.. ” പുരുഷൻ കുണ്ണ
കൊണ്ട് ചിന്തിക്കുന്നു..തലച്ചോറ് കൊണ്ടല്ല” എന്ന പ്രശസ്ത വചനം ഓർക്കുക..അതേ
എനിക്കും സംഭവിച്ചുള്ളൂ..

മയിലാപ്പൂർ എന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ, പാതി നനഞ്ഞ, പാതി വരണ്ട മയിൽപ്പീലി കുറുനിരകൾ
അതിരിട്ട ഈ ലോകത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രഹേളിക ആയ പൂർ ആണ് എനിക്ക് ഓർമ വരിക…ആ
ഒരു മാംസ കഷ്ണം നമ്മിലേല്പിക്കുന്ന ആ ഘർഷണ സുഖം തേടി ഏതറ്റം വരെയും പോകാൻ മനുഷ്യൻ
തയ്യാറാണ് എന്നത് തന്നെ മതിയല്ലോ പൂർ എന്നത് വെറും രണ്ടക്ഷരം അല്ല എന്ന്
മനസ്സിലാക്കാൻ…

എന്തായാലും  മയിലാപ്പൂർ എനിക്ക് പൂറു ഭാഗ്യം മാത്രമേ തന്നിട്ടുള്ളൂ..അതു വഴിയേ
പറയാം.. ഇപ്പോൾ നമുക്ക് തിരിച്ചു വരാം..

അന്നു ഞാൻ ചെന്നപ്പോൾ യാദവ് ബാത്റൂമിൽ ആയിരുന്നു.. അവരാണ് വാതിൽ
തുറന്നത്..വീടിനകത്തേക്ക് വിളിച്ചു കയറ്റി, അവരുടെ ഒരു അനിയനെ പോലെ വളരെ
മാന്യതയോടും സ്നേഹത്തോടും ആണവർ സംസാരിച്ചത്..

എങ്കിലും അവരുടെ അഴകളവുകൾ ഒന്നു കണ്ണ് കൊണ്ട് കണക്കെടുക്കാൻ ഞാൻ മറന്നില്ല..ഇരു
നിറക്കാരി ആണെങ്കിലും അവരുടെ ചിരിക്കെന്തോ ഒരു വശ്യത ഉണ്ടായിരുന്നു..

എന്നെ സോഫയിൽ ഇരുത്തി അയാളെ വിളിക്കാനായി അവർ തിരിഞ്ഞു നടന്നപ്പോൾ വലിച്ചു കെട്ടിയ
സാരിയിൽ ഇളകി അരയുന്ന ആ കുന്നിൻ പുറങ്ങൾ കണ്ട് എന്റെ അരക്കെട്ടിലൂടെ മിന്നൽ പിണറുകൾ
പാഞ്ഞു..

“ദൈവമേ ഇയാൾക്കു.എങ്ങനെ ഒരു ചരക്ക് ഭാര്യ ഉണ്ടായിട്ടാണോ, ഓഫീസിലെ സ്വീപ്പർ അക്കയെ
വരെ വെള്ളം ഒലിപ്പിച്ചു നടക്കുന്നത്..” എന്നു ഞാൻ ഓർത്തു

“ഇരിക്കൂ, അദ്ദേഹം ഇപ്പൊ വരും”

തിരിച്ചു വന്നിട്ടവർ പറഞ്ഞു..

“ശരി”

പാൽക്കുടങ്ങൾ പോലെ തുളുമ്പുന്ന ആ ചന്തികൾ തന്ന കാഴ്ച്ചയുടെ വൈദ്യുതാഘാതത്തിൽ നിന്ന്
മോചിതൻ ആവാതെ തന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞു

“ആരാ അമ്മെ വന്നത്”

എന്നു ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു ബുദ്ധിജീവി കണ്ണട വച്ച ഒരു പയ്യൻ അടുത്ത റൂമിൽ നിന്നു
അടുത്ത നിമിഷം എത്തിനോക്കി

“പിങ്കു, നീ ഹോംവർക്ക് ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞോ”

എന്ന അവരുടെ ശാസനക്കു മുന്നിൽ അവൻ പുസ്തക വും കയ്യിൽ പിടിച്ച് കോണി കയറി മുകൾ
നിലയിലേക്കു പോയി..

‘പിങ്കു എന്നൊക്കെ ആൺകുട്ടികൾക്കു പേരിടുമോ’

എന്നാലോചിച്ചു ഇരുന്ന എന്റെ ചിന്തകളെ മുറിച്ചു കൊണ്ട് വേറേ ഒരു ശബ്ദം ഒഴുകി വന്നു

“ഇവന് ഇപ്പൊ കളി ഭയങ്കര കൂടുതലായ അമ്മേ..”

അതാരാണാവോ ഈ ശബ്ദത്തിന്റെ ഉടമ എന്നു ആലോചിച്ച എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട്, കഷ്‌ടച്ചു
മുട്ടിന്റെ പകുതി വരെ മറയുന്ന ഒരു കുട്ടി പാവാടയും ഇട്ടൊരു പെൺകുട്ടി കടന്നു വന്നു
ഹാളിലേക്ക്…

മകളായിരിക്കണം..ഇയാൾക്കു ഇങ്ങനത്തെ ഒരു മോൾ ഉണ്ടായിരുന്നോ…ഒരു പതിനഞ്ചിനു മേൽ
പ്രായം കാണും..

ആ നിമിഷം തന്നെ എന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ടി ഷർട്ടിനുള്ളിലെ കുന്നിൻ മേടുകളെയും
പാവടക്കുള്ളിലെ താഴ്വാരങ്ങളെയും സ്കാൻ ചെയ്യുകയും, ആ സന്ദേശങ്ങൾ എന്റെ
അരക്കെട്ടിലേക്ക് പ്രകാശ വേഗത്തിൽ അയക്കുകയും ചെയ്തു..

അതേ നിമിഷം തന്നെ, അമ്മയുടെ ചന്തി ആട്ടം കണ്ടു എന്നേറ്റു , പതുക്കെ താഴാൻ തുടങ്ങിയ
കുണ്ണ വീണ്ടും ചാടി എണീറ്റു എന്നെ വേദനിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി..

ഇറുകിയ ജീൻസ്‌ ഇട്ടു വരാൻ തോന്നിയ ആ നിമിഷത്തെ ശപിച്ചു കൊണ്ട് ഫയൽ മടിയിലേക്ക്
അമർത്തി വച്ചു ഞാൻ ഇളകിയിരുന്നു…

” കിരൺ, വെയിറ്റ് ചെയ്യൂ ഞാൻ ഇതാ വരുന്നൂ”

എന്ന യാദവിന്റെ ശബ്ദം ആണ് എന്നെ ഈ ലോകത്തിലേക്കു കൊണ്ട് വന്നത്..

“ശെരി സർ..പ്ലീസ് ടേക്ക് യുവർ ടൈം” ഞാനും വിളിച്ചു പറഞ്ഞു..

“ഒരു ചായ എടുക്കട്ടേ”

“അഹ്..ഭാഭി”..

ഈ കാഴ്ചകളെല്ലാം കണ്ട തൊണ്ട വരണ്ടിരുന്ന ഞാൻ പറഞ്ഞു

“സോനു -അതാണെന്റെ പേരു.. അങ്ങനെ വിളിച്ചാൽ മതി”..അവർ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

ഞാൻ തലയാട്ടി… ഒരു മേലുദ്യോഗസ്ഥൻ്റെ ഭാര്യയെ പേരു വിളിച്ചു എട്ടിൻ്റെ പണി
വാങ്ങിക്കാൻ എന്തായാലും ഞാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു

അതും പറഞ്ഞ് അവർ ചായ എടുക്കാനായി എണീറ്റു അടുക്കള യിലേക്കു പോയി മോളാവട്ടെ ഈ
തക്കത്തിൽ അമ്മ ഇരുന്ന സ്ഥലത്ത് എനിക്കെതിരായി സോഫയിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചു

പക്ഷെ ആ സമയം എൻ്റെ കണ്ണുകൾ തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്ന അവരുടെ കുണ്ടികളെ ആസ്വദിക്കുന്ന
തിരക്കിൽ ആയിരുന്നു

അവർ അടുക്കള വാതിലും കടന്ന് പോയതിനു ശേഷം ആണ് ഞാൻ നോട്ടം പിൻവലിച്ചത്..

ആ നിമിഷം മോളുടേയും എൻ്റെയും കണ്ണുകൾ ഇടഞ്ഞു

‘ഛേ നാണം കെട്ടു’

എൻ്റെ വളിച്ച മോന്ത കണ്ട് അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വിടർന്നുവോ

ഞാൻ ഒന്നുമറിയാത്ത പോലെ ചുവരിലെ പത്തടിയിൽ കൂടുതൽ നീളം ഉള്ള ഗീതോപദേശ
ചിത്രത്തിലേക്ക് കണ്ണും നട്ടിരുന്നു. എങ്കിലും അവളെ ഒരു കണ്ണിൻ്റെ വശത്തിലൂടെ
ശ്രദ്ധിക്കാനും മറന്നില്ല.

സ്ക്കൂൾ വിട്ടു വന്ന വഴി ആണെന്നു തോന്നുന്നു. ഷർട്ട് മാറിയിട്ടില്ല.. സ്കൂൾ എംബ്ലം
ആ മുലക്കു മുകളിൽ തന്നെ ആണ് നിൽക്കുന്നത്.. സ്കർട്ട് വീട്ടിൽ ഇടുന്ന ഒന്നാണ്..

സോഫയിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ അത് വലിഞ്ഞു കേറി തുടമുക്കാലും പുറത്താണ്..അതിൻറെ അടിയിൽ
ടെന്നീസ് കളിക്കാർ ഇടുന്ന പോലത്തെ കറുത്ത ടൈറ്റ്സ് ഒന്നു ഉണ്ട്..

തല തിരിക്കാൻ പറ്റുമെങ്കിൽ നന്നയി നോക്കമായിരുന്നു…ചിത്രത്തിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുത്തു
തല നേരെ കൊണ്ടു വരുന്ന വഴി ഒന്നു നോക്കി..ആ നിമിഷം തന്നെ അവൾ ചെരിഞ്ഞു ടി വി
റിമോട്ട് എടുത്തു.. ആ ഒരു നിമിഷം മതിയായിരുന്നു എനിക്ക്‌ ആ മുല കളുടെ ഒരു സൈഡ്
ദർശനം കിട്ടാൻ..

ഏതോ സ്പോർട്സ് ബ്രാ എട്ടു കെട്ടി പൊതിഞ്ഞു വച്ചതു പോലെ ആണ് എനിക്ക്
തോന്നിയത്..എന്നിട്ടും അതൊരു ഹിമാചൽ ആപ്പിൾ പോലെ വലുതായി എനിക്ക് തോന്നി..

റിമോട്ട് എടുത്തു നിവർന്നപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ ഒന്നിടഞ്ഞു…

‘ഛേ…ഇത്തവണയും നാണം കെട്ട്’ എന്നു മനസു പറഞ്ഞെങ്കിലും എന്റെ ഉള്ളിലെ മൃഗം അവളുടെ
കണ്ണുകളിൽ തന്നെ നോക്കാൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു..

രണ്ടു നിമിഷത്തിനു ശേഷം ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ, അവൾ നോട്ടം പിൻവലിച്ചു ടി വി ഓണ്
ആക്കി..

‘ മ്മ്…ക്ടാവ് അത്ര വെടിപ്പല്ല…പക്ഷെ, എന്റെ റെയിഞ്ച്ന്റെ അപ്പുറത്താണ് എന്നു
മാത്രം’ ഞാൻ മനസ്സിൽ കരുതി…

അവൾ ടി വി യിൽ ആണ് നോക്കുന്നതെങ്കിലും, എന്നെ ഇടക്കിടെ ഇടം കണ്ണിട്ട്
നോക്കുന്നുണ്ടെന്നു എനിക്ക് മനസ്സിലായി..

അതു കണ്ട ഞാൻ എന്റെ നോട്ടം അവളുടെ കാലിനിടയിലേക്കു മാറ്റി..സോനു ചായയും എടുത്തു
എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും വരാം..അടുക്കള വാതിൽ, ഹാളിൽ നിന്നു നേരിട്ടാണ്..ഒരു കർട്ടൻ
ഇട്ട് മറച്ചിട്ടുണ്ടാന്നെ ഉള്ളൂ..ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഞാൻ എവിടെ ഒക്കെ
നോക്കും എന്റെ ദൈവമേ…

എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി, അവൾ ഒരു കാലെടുത്തു പതുക്കെ സോഫയിൽ കയറ്റി വച്ചു…ഇപ്പോൾ അവളുടെ
പാവാട പൂർണമായും അരയിൽ ചുരുണ്ടു കയറി കിടക്കുന്നു.. കാലുകൾ വലിഞ്ഞു
ഇരിക്കുകയാണ്..ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ രണ്ടു കാലും ആട്ടുന്നുണ്ട്…

ഞാൻ വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി…ആ കറുത്ത ടൈറ്റ്സ് നു ഉള്ളിൽ ആ സ്വർഗ്ഗ കവാടം വീർത്തു പൊങ്ങി
ഇരിക്കുന്നത് എനിക്ക് മനസിലാക്കാം…പക്ഷെ ഉള്ളിൽ വേറെ പാന്റി ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു..
മൊത്തത്തിൽ ആകെ ഒരു കെട്ടി പൊതിഞ്ഞു വച്ചിരിക്കുന്ന ഫീൽ ആണ് നോക്കുമ്പോൾ
തോന്നുന്നത്…

” ഇതാ ചായ കുടിക്കൂ”

സോനുവിന്റ ശബ്ദം അടുക്കള വാതിൽക്കൽ കേട്ട ആ നിമിഷം അവൾ കാൽ താഴ്ത്തുകയും,

” ഞാൻ പഠിക്കാൻ പോവുകയാ അമ്മേ”

എന്ന ഒരു വാചകത്തിൽ അവിടെ നിന്നു എണീറ്റു റൂമിലേക്ക് പോവുകയും ചെയ്തു… എല്ലാം രണ്ട്
നിമിഷത്തിൽ കഴിഞ്ഞു…

ഒരു നിമിഷം വൈകിയിരുന്നെങ്കിൽ…

ആലോചിച്ചപ്പോൾ തന്നെ നട്ടെല്ലിലൂടെ ഒരു തണുപ്പ് അരിച്ചു കയറി… ഭാഗ്യം ഒന്നും
സംഭവിച്ചില്ല..വിറക്കുന്ന കൈകളോടെ ചായ വാങ്ങി കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി..

പെണ്ണ് ഒരു കാട്ടു കുതിര തന്നെ ആണ്..മെരുക്കേണ്ടി വരും… നീ തന്നെ ആണ് മെരുക്കേണ്ടവൻ
എന്നു ആരോ ഉള്ളിൽ ഇരുന്നു പറയുന്ന പോലെ..

ഓരോ പൂറിലും അത് നക്കേണ്ടവന്റെ പേരു എഴുതി വച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ..കിരൺ എന്ന പേരു
ഉണ്ടെങ്കിൽ എനിക്ക് കിട്ടിയിരിക്കും എന്നു സമാധാനിച്ചു..

കണ്ണടച്ചു ശ്വാസം ഉള്ളിലേക്കു എടുത്തു കുറെ തവണ..അതു കൊണ്ട് ഒരു സമാധാനം
ഉണ്ടായി..വെട്ടി വിറച്ചു നിന്നിരുന്ന കുണ്ണ ഒന്നു താഴ്ന്നു…

ചായ കുടിച്ചു കഴിയുമ്പോഴേക്കും കുടവയറും കുലുക്കി യാദവ് വന്നു…

കൊണ്ടു പോയ ഫയൽസ് എല്ലാം ഒപ്പു വാങ്ങി ഞാൻ ഇറങ്ങി… ഇറങ്ങുന്ന നേരത്തു സോനു
വാതിൽക്കൽ വരെ വന്നു..പുഞ്ചിരിയോടെ നിൽക്കുന്ന അവരെ ഒന്നുകൂടി ആപാദ ചൂഡം    നോക്കി
ഞാൻ യാത്ര പറഞ്ഞു ഇറങ്ങി…

യാദവ് അടുത്ത ആഴ്ച ചെയ്യേണ്ട വർക്കിനെ പറ്റി എന്തൊക്കെയോ വാ തോരാതെ
പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു…

അതൊന്നും എന്റെ മനസിലേക്ക് പോലും കയറിയില്ല…എല്ലാത്തിനും പൊട്ടനെപ്പോലെ ഞാൻ
തലയാട്ടി നിന്നു എന്നു മാത്രം..എന്റെ മനസ്സ് അവരുടെ ആടി ഇളകുന്ന ചന്തിയിൽ ഭ്രമിച്ചു
പോയിരിക്കുന്നു…

” ഇടക്കൊക്കെ ഈ വഴി വരൂ” സോനുവാണ്…

പിശുക്കൻ യാദവിന്‌ അത് അത്ര ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല എന്നു അയാളുടെ മുഖ ഭാവത്തിൽ നിന്നും
എനിക്ക് തോന്നി..

കാർപോർച്ചിൽ കുനിഞ്ഞു നിന്നു ഷൂസ് ലേസ് കെട്ടാൻ തുടങ്ങിയ എന്റെ കണ്ണുകൾ അവിടേക്ക്
തുറക്കുന്ന ജനലിന്റെ നേരെ പോയി..ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് അതൊരു കിടപ്പു മുറി ആണെന്നും,
കുറച്ചു നേരത്തേ അയാളുടെ മകൾ എണീറ്റു പോയത് അതിനുള്ളിലേക്ക് ആണെന്നും ഉള്ള സത്യം
എന്റെ മനസിലേക്ക് ഒരു മിന്നൽ പിണർ പോലെ പാഞ്ഞെത്തി…

മൂന്നു പാളികൾ ഉള്ള ജനൽ ആണ് മൂന്നും തുറന്നാണ് കിടക്കുന്നത് … റോഡിൽ നിന്നോ
പൂമുഖത്തു നിന്നോ നോക്കിയാൽ കാണാത്ത വിധം ആണ് ജനലിന്റെ സ്ഥാനം … കാർലോർച്ചിൽ
നിന്നാൽ മാത്രമേ ജനലിലേക്കോ അതുവഴി റൂമിലേക്കോ നോട്ടം എത്തുകയുള്ളൂ …. പല പാളികൾ
ഉള്ള പൂക്കളോടു കൂടിയ ഡിസൈൻ ഒരു കർട്ടൻ തുങ്ങിയാടുന്നുണ്ട് …

ആടി ഇളകുന്ന കർട്ടനു അപ്പുറത്ത് എന്താണെന്നു അറിയണമെങ്കിൽ ഇവിടെ നിന്നാൽ പോരാതെ
വരും… ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ വേഗതയിൽ എനിക്കൊരു വഴി കണ്ടെത്തിയേ തീരൂ…

തലയുയർത്തി നോക്കിയ എന്റെ കണ്ണിൽ ഉടക്കിയത് ആ ജനലിന്നു എതിരെ കാർപോർച്ചിന്റെ മൂലയിൽ
വച്ചിരിക്കുന്ന സ്റ്റൂൾ ആണ് … അപ്പോൾ തന്നെ ഒരു പദ്ധതി എന്റെ മനസ്സിലേക്കു വരികയും
അത് പ്രാവർത്തികമാക്കാൻ ഞാൻ ഉറപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു …

“എന്ത് പറ്റി കിരൺ” യാദവ് ചോദിച്ചു

“ഷൂ ലേസ് അഴഞ്ഞു പോയി..ഒന്ന് അഴിച്ചു കെട്ടണം”

“ആ സ്റ്റൂളിൽ വച്ചു കെട്ടിക്കോളൂ”

“ശെരി, സർ”

ഞാൻ, യാദവിനോ ഭാര്യക്കോ ഒട്ടും സംശയം തോന്നാത്ത രീതിയിൽ ഷൂസിന്റെ ലേസ് ആ സ്റ്റൂളിൽ
ഇരുന്ന് പൂർണ്ണമായും അഴിച്ചു കെട്ടാൻ തുടങ്ങി…. അവർ രണ്ടു പേരും സിറ്റവുട്ടിൽ
നിൽക്കുന്നത് കൊണ്ട് റൂമിൽ ഇരിക്കുന്ന മകൾ എന്തു ചെയ്യുന്നു എന്ന് കാണാൻ
സാധിക്കില്ല എന്നെനിക്കു  ഉറപ്പായിരുന്നു ….

യാദവിനെയും സോനുവിന്റെയും ശ്രദ്ധ എന്നിൽ നിന്ന് കുറച്ചു
മാറിയിരിക്കുന്നു.രണ്ടുപേരും മുറ്റത്തെ ചെടികളെ ചൂണ്ടി എന്തെല്ലാമോ
സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു..ഈ സമയം ഞാൻ എന്റെ ശ്രദ്ധ പതുക്കെ ആ ജനലിലേക്ക് കൊടു
പോയി….

ഒരു ജന്നലിന്റെ കർട്ടൻ മാത്രം കുറച്ചൊന്നു ഒരു വശത്തേക്ക്
മാറിക്കിടക്കുന്നുണ്ട്..അകത്തു ലൈറ്റ് ഇട്ടിട്ടില്ലാത്തത് കൊണ്ട് പുറമെ നിന്നു
നോക്കുന്ന എനിക്ക് റൂമിനുള്ളിൽ നടക്കുന്നത് ആദ്യം ഒന്നും കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല…

പക്ഷെ, സമയം കടന്നു പോകേ, അകത്തെ കാഴ്ചകൾ എനിക്ക് പതുക്കെ വ്യക്തമാവാൻ തുടങ്ങി..
എന്റെ സിരകളെ തിളപ്പിക്കുന്ന ഒരു കാഴ്ചയാണ് എനിക്ക്‌ വേണ്ടി അവിടെ
കാത്തിരുന്നത്..!!

(തുടരും)

(അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയിക്കുക..മുന്നോട്ടുള്ള എഴുത്തിനെ പറ്റി തീരുമാനിക്കാൻ അത്
ഉപകരിക്കും)

Leave a Reply