“അത് ഞാൻ പറഞ്ഞു തരണോടി… നിനക്ക്” ‘അമ്മ ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“‘അമ്മ കണ്ടോ..?” അവൾ നാണം കലർത്തി ചോദിച്ചു..
“കണ്ടില്ലേ… പെണ്ണിന്റെ ഒരു നാണം..”
“പിന്നെ നാണം ഇല്ലാതിരിക്കോ..?”
“നീ അവനോട് പറയുന്നത് കേട്ടല്ലോ… കുറെ..കു….” ഗീത മുഴുവൻ പറയാൻ കഴിയാതെ പാതിയിൽ നിർത്തി.
“കുറെ…?” അവൾ അമ്മേയെ കൊണ്ട് പറയിക്കണമെന്ന് കരുതി ചോദിച്ചു..
“ആ.. കുറെ ചെയ്തിട്ടുണ്ടന്ന്…ആരാടി..അത്.. കോളേജിൽ പോകുന്നത് അവരാതിച്ച് നടക്കാനാണല്ലേടി…”
“എന്താ.. ഇപ്പൊ അമ്മേന്റെ പ്രശനം…? ഞാൻ കിഷോറിന്റെ കൂടെ ചെയ്തതോ അതോ കോളേജിൽ പോയി അവരാതിക്കുന്നതോ…?”
അത് കേട്ട് ഗീത ഒന്ന് പരുങ്ങി.. ഉത്തരം പറയാനില്ലാതെ അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും നീര് പൊടിഞ്ഞു.
“എനിക്ക് ഒരേഒരു കുഞ്ഞിനെ ദൈവം തന്നൊള്ളു.. അത് ഇങ്ങനെ കേട്ട് പോകുന്നത് കാണുമ്പൊൾ ഏതൊരമ്മക്കും സഹിക്കില്ല…”
ഗീത കരച്ചിലിന്റെ വക്കിൽ തേങ്ങിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“അയ്യേ ഗീത കൊച്ചു കരായ… അയ്യേ മോശം..”
ശ്വേതാ അമ്മയെ ബെഡിലിരുത്തി അവളോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു.
“‘അമ്മ എന്തിനാ കരയുന്നെ..?”
“നിന്നെ ഒരമ്മ കാണാൻ പാടുള്ള കോലത്തിലാണോ ഞാൻ കണ്ടത്..”
“അവൻ എന്റെ ഭാവി ഭർത്താവല്ലെ..?”
“കല്യാണം കഴിഞ്ഞൊന്നും ഇല്ലാലോ.. പിന്നെ ആദ്യമായിട്ട് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ… ഛെ… നീ അത്രയ്ക്കും മോശമാണോ..മോളെ…”
“എന്താ അമ്മെ കുറച്ച് തവണ കണ്ടു കഴിഞ്ഞാൽ ചെയ്യാമോ..?” അവൾ മുഖത്ത് ഒരു പുച്ഛം വരുത്തി ചോദിച്ചു.
ഗീത മകളെ നോക്കി കരയാൻ തുടങ്ങി..
“‘അമ്മ കരയരുത്…കരയാൻ മാത്രം ഇവിടെ ഒന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല.. ഇതൊന്നും നമ്മുടെ…. നമ്മുടെ കുടുമ്പത്തിൽ പതിവില്ലാത്തതല്ലലോ..? മൂത്ത വല്യമ്മയും ചെറിയ വല്യമ്മയും ഒക്കെ പലർക്കും കിടന്ന് കൊടുക്കുന്നില്ലേ..? അമ്മായി വല്യച്ഛൻ മാർക്ക് കിടക്കുന്നില്ലേ..? ചിഞ്ചു ചേച്ചിയെ വല്യച്ഛൻ ചെയ്യുന്നില്ലേ..? അവളുടെ അച്ഛനല്ലേ..അത്..എന്നിട്ടും ചെയ്യുന്നില്ലേ..? നമ്മുടെ അച്ഛനും അങ്ങനെ അല്ലെ..?”
ഇതൊക്കെ കേട്ട് ഗീത കണ്ണ് മിഴിച്ചു നിന്നു.. അവൾ വീണ്ടും തുടർന്നു.
” നമ്മുടെ അച്ഛൻ നാട്ടിൽ മൊത്തം നടന്ന ചെയ്യുന്നില്ലേ..? അതിൽ കുറെ കുട്ടികളും ഉണ്ടല്ലോ..? എന്റെ കൂടെ പഠിച്ച തെക്കേതിലെ സുൽഫത്ത് നമ്മുടെ അച്ഛന്റെ മോളല്ലേ..?”
മകളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഗീതയുടെ ഹൃദയം നുറുങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
“അമ്മേം കിടന്ന് കൊടുത്തിട്ടില്ലേ വല്യച്ചന്മാർക്ക്…?”