സ്വാതി : പതിയെ പറ ചേട്ടാ മോള് അപ്പുറത്തുണ്ട്
ജയരാജ് : പിന്നെ എന്നിട്ടാണല്ലോ നീഎന്നെ കറന്നു കുടിച്ചത് ( ആയാൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു )
സ്വാതി : ( നാണത്തോടെ ) പോ ഏട്ടാ… എന്തായാലും ഇപ്പൊ വേണ്ടാ കുറച്ച് കഴിയട്ടെ…
കുറച്ച് സമയത്തിന് ശേഷം…
സലീം അൻഷുലിനെയും കൊണ്ട് തിരികെ ജയരാജിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നു.. ജയരാജും സ്വാതിയും കൂടി അൻഷുലിനെ വീണ്ടും വീൽചെയറിൽ കൊണ്ടിരുത്തി.. അവന്റെ കാലിന്റെ തളർച്ച മാറിയിട്ടില്ലെന്നു കണ്ട് ഇരുവരും ഉള്ളിൽ സന്തോഷിച്ചിരുന്നു…
സലീം പിന്നെ പോകുവാണെന്ന് പറഞ്ഞു തിരിച്ചു പോയി.. . മോൾക്കും സന്തോഷമായിരുന്നു അച്ഛൻ തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്കു വന്നപ്പോൾ…
അൻഷുൽ സോണിയ മോളുടെ അവളെ ഉറക്കാനായിട്ട് അവരുടെ റൂമിലോട്ട് പോയീ കാരണം ഇനിയിവിടെ നടക്കാൻ പോകുന്നത് അവൾ അറിയരുത് എന്ന് അവനു നിർബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു മണിക്കൂറിനു ശേഷം…
സലീം തിരികെ വീണ്ടും അവരുടെ വീട്ടിലേക്കു വന്നു.. അപ്പോൾ ജയരാജിന്റെ മുറി അടഞ്ഞു കിടക്കുന്നതായി അവൻ കണ്ടു.. അൻഷുൽ ആ റൂമിനു വെളിയിൽ തന്നെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.. ആ അടഞ്ഞ ആ മുറിയിൽ നിന്ന് സ്വാതിയുടെയും ജയരാജിന്റെയും സീൽക്കാരശബ്ദങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് വരുന്നത് ഇരുവരും കേട്ടു…
സലീം അൻഷുലിനെ നോക്കി.. അൻഷുലിന്റെ മുഖത്ത് കോപം ഇരച്ചു കയറിയിരുന്നു.. പക്ഷേ പ്രതികരിക്കേണ്ടെന്നു വെച്ചു കൊണ്ട് അൻഷുൽ അവിടെത്തന്നെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.. സോണിയമോൾ അവന്റെ മുറിയിൽ നല്ല ഉറക്കത്തിലും…
സലീം അൻഷുലിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഒന്ന് മൂളിക്കൊണ്ട് ചെന്ന് ജയരാജിന്റെ മുറിയുടെ വാതിലിൽ മുട്ടി.. ജയരാജും സ്വാതിയും അവരുടെ ബന്ധപ്പെടലിന്റെ മൂർദ്ധന്യാവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു.. ഇതിനിടയിൽ കതകിൽ നിരന്തരമായ മുട്ട് കേട്ടപ്പോൾ ഇരുവരും അൽപ്പം അസ്വസ്തഥരായി…
എങ്കിലും അത് വക വയ്ക്കാതെ ജയരാജ് ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട് സ്വാതിയെ വീണ്ടും പരമാവധി വേഗത്തിലും ശബ്ദത്തോടെയും പണ്ണിക്കൊണ്ടിരുന്നു… വെളിയിൽ അൻഷുൽ മാത്രമാണെന്ന വിചാരത്തോടെ, ‘അവൻ അറിയട്ടെ തങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധവും, അല്ലാതെ ഇത് എത്ര നാൾ മറച്ച് വയ്ക്കും’ എന്ന എന്ന ചിന്തയോടും കൂടി തകർത്ത് ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു
ഇതിനിടയിൽ ജയരാജിൻ്റെ ഫോൺ രണ്ടു മൂന്ന് തവണ റിംഗ് ചെയ്തു എന്നാൽ അയാളത് കാര്യമാക്കിയില്ല. ഡോക്ടർആയിരുന്നു അത്. പക്ഷേ അയാൾ അത് എടുത്തില്ല… ദൈവത്തിനും ഓരോ പദ്ധതികളുണ്ടല്ലോ.
അയാളുടെ കുഴി അയാള് തന്നെ തൊണ്ടുന്ന തിടുക്കത്തിൽ ആയിരുന്നു
സ്വാതി: “ആ ആ!.. ഏട്ടാ.. പതുക്കെ.. അൻഷുൽ കേൾക്കും..”
ജയരാജ്: “അവൻ കേൾക്കട്ടെടീ സ്വാതി..! നമ്മൾ എപ്പൊ ബന്ധപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയാലും ആ മൈരൻ വന്ന് ഇതുപോലെ ശല്യപ്പെടുത്തുന്നത് ശീലമാക്കിയിരിക്കുകയാണ്.. ഇനിയും എത്ര നാൾ നീ അവനെ പേടിച്ചുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ കഴിയും?.. ഇന്ന് ഇതിനൊരു അറുതി വരുത്തണം.. ആഹ്.. ഹ്ഹ്…”
‘ടക് ടക് ടക്..’
വാതിലിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും മുട്ടലുകൾ കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.. അപ്പോഴേക്കും ജയരാജിന്റെ വെടി പൊട്ടി… അയാളുടെ ചൂടുള്ള ബീജം.. അത് സ്വാതിയുടെ ഗർഭപാത്രത്തിലേയ്ക്ക് ചൂട് മഴയായ് പെയ്തിറങ്ങി.. (ഒരു പക്ഷേ അവസാനത്തെ