ഞാനെന്തായാലും എപ്പോഴും ഇവിടെ ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ”
ഐശ്വര്യ”ഞായറാഴ്ച ഒരുദിവസമല്ലെ എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല,
എന്തായാലും വെയിലും കൊണ്ട് പന്ത്കളിച്ചുനടക്കുന്നതിലും നല്ലതാ”
അച്ഛനും അമ്മയും സമ്മതിച്ചതോടെ വൈശാഖിന് ആകെ സന്തോഷമായി. അതിന് കാരണക്കാരിയായ രേഷ്മേച്ചിയോട് അവന്
അതിയായ സ്നേഹം തോന്നി. രേഷ്മ അവനെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നുണ്ട് ഇപ്പൊ എങ്ങിനെയുണ്ടെടാ എന്ന മട്ടിൽ.
സനീഷ്:”എവിടെയാ കുട്ടാ നീ വരപഠിയ്ക്കാൻ പോകാനുദ്ദേശിക്കുന്നത് അധികം ദൂരേക്കാണെങ്കിൽ പോകാൻ നിക്കേണ്ട അടുത്താണെങ്കിൽ പോയാമതി”
വൈശാഖ്:”അടുത്തുതന്നെയാണച്ഛാ…ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന കൂട്ടുകാരന്റെ അച്ഛൻ നന്നായി വരയ്ക്കും…ഡൽഹിയിലൊക്കെ പോയാണ് അങ്ങേര് ചിത്രം വര പഠിച്ചിട്ടുള്ളത്. അങ്ങേർക്ക് കുറെ സമ്മാനങ്ങളൊക്കെ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. എന്നോട് ചിത്രംവരപഠിയ്ക്കാൻ താത്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ ഞായറാഴ്ച കളിൽ ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു, കുറച്ചുകുട്ടികളെ വീട്ടിൽവച്ച് അങ്ങേര് പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്”
സനീഷ്:”ആ…അതുകൊള്ളാം വീട്ടിൽ വച്ചാകുമ്പോൾ കുഴപ്പമില്ല. ഈ ഒരു താത്പര്യം പഠിപ്പിലും കാണിക്കണം കേട്ടോ…ഈ കൂട്ടുകാരന്റെ വീട് ഇവിടെ അടുത്താണോ മോനെ”
വൈശാഖ്:”അതെ അച്ഛാ ഇവിടന്ന് നടക്കാവുന്ന ദൂരമേ ഉള്ളൂ”
സനീഷ്:”എന്നാപിന്നെ പേടിക്കാനില്ല എപ്പോഴാണ് എന്ന് വച്ചാ പോയിതുടങ്ങിക്കൊ”
വൈശാഖിന് അച്ഛന്റെ സമ്മതം കിട്ടിയപ്പൊ ഹാപ്പിയായി.
ഐശ്വര്യ: “അപ്പൊ ചെക്കന് സന്തോഷായി ഇനി ഈ കാരണം കൊണ്ട് പഠിപ്പെങ്ങാനും ഉഴപ്പിയാ എന്റെ സ്വഭാവം മാറും കേട്ടോടാ”
രേഷ്മ: “അതൊക്കെ അവൻ പഠിച്ചോളും ചേച്ചീ…അല്ലേടാ കുട്ടാ…”
“ഊം” വൈശാഖ് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മൂളി.
സനീഷ്:”ആ എന്നാ ഭക്ഷണം എടുത്തുവച്ചോ ഐശ്വര്യേ എല്ലാവർക്കും കൂടി കഴിക്കാനിരിക്കാം”
സനീഷിന് വേഗം ഭക്ഷണം കഴിച്ച് മുകളിലെത്തിയാൽ മതിയെന്നായിരുന്നു മനസ്സിൽ. പിന്നെ മകന്റെ കാര്യം സംസാരിച്ചപ്പോൾ അങ്ങനെ ഇരുന്നുപോയെന്ന് മാത്രം.
അവരെല്ലാവരും കൂടി ഒരുമിച്ചിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ച്കഴിഞ്ഞ് ഒരോരുത്തരും ഒന്നുമയങ്ങാനായി റൂമുകളിലേക്ക് പോയി. സനീഷ് ഐശ്വര്യയോട് വേഗം റൂമിലേക്ക് വരാൻ പറഞ്ഞ് മുകളിലേക്ക് പോയി.
സനീഷിന്റെ ഐശ്വര്യ പാത്രങ്ങളെല്ലാമൊന്ന് ഒതുക്കി മുഖമൊക്കെ ഒന്നുകഴുകി സനീഷിനടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവളും ഇന്നലെരാത്രി വികാരം പൂർണമാകാത്തതുകൊണ്ട് കാമം മൂത്ത് നിൽക്കുകയായിരുന്നു.