“ഇതിന് നല്ല വെയ്റ്റ് ഉണ്ടോ….”
“പിന്നേ…. 50+ കിലോ ഭാരം വരും…….”
“ഇത്രേം വെയ്റ്റും തൂക്കി ആണോ ട്രെയിനിൽ വന്നത്…..തളർന്നില്ലേ…..”
യക്ഷമി അത്ഭുതത്തോടെ താടിക്ക് കൈകൊടുത്തുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു….
“തളരും…. മനുഷ്യനല്ലേ…..”
യക്ഷമി ഒരുക്കിയ ബെഡിലേക്ക് അഗ്നി ഇരുന്നു….അവൻ കണ്ണുകാണിച്ചതും യക്ഷമി അവനിൽ നിന്നും അല്പം അകലം പാലിച്ചു ബെഡിൽ ഇരുന്നു….
“സുഭദ്രക്ക് boy friend ഉണ്ടായിരുന്നോ…..”
എന്തോ ആലോചനയോടെ അഗ്നി ചോദിച്ചു…. യക്ഷമി ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും അവന്റെ ഗൗരവമുഖഭാവം കണ്ടതും അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു…
“ഇല്ല സുഭദ്രേച്ചിയുടെ വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചതായിരുന്നു…. വല്യമ്മയുടെ ഏട്ടന്റെ മകനുമായിട്ട്… കിരണെന്നാ പേര്…… അവരുതന്നെ ആലോചനയായിട്ട് വന്നെയാ…. പിന്നെ ചേച്ചിക്ക് ആക്സിഡന്റ് ആയി…..”
“മ്മ്ഹ്….വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു എന്ന് പറയുമ്പോ….കിരണും ആയിട്ട് എങ്ങനെ സുഭദ്ര ക്ലോസ് ആയിരുന്നു…..”
“ഏയ്….. സുഭദ്രേച്ചിയെ കാണാൻ കിരണേട്ടൻ ഇടക്ക് വരും… അല്ലാണ്ട് ഭയങ്കര ക്ലോസ് ഒന്നുമല്ല……എന്ത്യേ…..”
“ഏയ് വെറുതെ ചോദിച്ചതാ…..”
“നുണ പറയല്ലേ ഡോക്ടറെ….. എന്താ കാര്യം….”
കണ്ണുകൾ കൂർപ്പിച്ച് പുരികം ഉയർത്തി യക്ഷമി ചോദിച്ചതും അഗ്നി ചിരിയോടെ ഹെഡ്ബോർഡിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു….. അവളുടെ അങ്ങനെ ഒരു ഭാവം അഗ്നിക്ക് വല്ലാതെ ആകർഷണീയമായി തോന്നി….. നുണ പറയുന്ന കുട്ടികളോടുള്ള അമ്മമാരുടെ ഭാവംപോലെ…..
“സുഭദ്രയുടെ ഗർഭപാത്രത്തിന് ഒരു കുഞ്ഞിനെ ജനിപ്പിക്കാനുള്ള ശേഷിയില്ല…..”
അഗ്നിദേവ് ഭാവഭേദങ്ങളില്ലാതെ പറഞ്ഞു…. യക്ഷമി ഞെട്ടി….